Ο Καβαλιέρε βρυχάται

Στη δίνη μιας πολιτικής περιπέτειας απείλησε ότι θα ρίξει την Ιταλία ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι μετά τη δικαστική καταδίκη του σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση για φορολογική απάτη. Η απόφαση του δικαστηρίου θεωρήθηκε η χαριστική βολή στον μπερλουσκονισμό, μια πολιτική περίοδο που διήρκεσε 17 ολόκληρα χρόνια. Μόλις δύο ημέρες πριν από την ανακοίνωση της απόφασης του δικαστηρίου, ο 76χρονος πρώην πρωθυπουργός και μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης είχε κάνει γνωστή την πρόθεσή του να μη διεκδικήσει ξανά την πρωθυπουργία της χώρας του στις βουλευτικές εκλογές που αναμένεται να πραγματοποιηθούν την άνοιξη. Στην καταδίκη του όμως ο Καβαλιέρε αντέδρασε κατά τη συνήθη του πρακτική: αναμειγνύοντας τις προσωπικές του δικαστικές περιπέτειες με την πολιτική. «Τις επόμενες ημέρες θα εξετάσουμε την κατάσταση και θα αποφασίσουμε εάν είναι καλύτερα να σταματήσουμε αμέσως να στηρίζουμε την κυβέρνηση Μόντι ή αν θα περιμένουμε τις βουλευτικές εκλογές», δήλωσε μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της απόφασης. «Στην Ιταλία πλέον δεν πρέπει να γίνεται λόγος για δημοκρατία αλλά για δικαστικοκρατία», ήταν το σχόλιό του για την απόφαση του δικαστηρίου.

Εμφανώς οργισμένος, ο Μπερλουσκόνι θυμήθηκε ακόμη και το μειδίαμα του Νικολά Σαρκοζί και της Ανγκελα Μέρκελ πριν από έναν χρόνο, όταν είχαν ρωτηθεί για την εμπιστοσύνη τους στην ιταλική ηγεσία. Λίγες εβδομάδες αργότερα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα παρέδιδε την εξουσία στον Μάριο Μόντι. «Με τα χαμόγελα εκείνα η Μέρκελ και ο Σαρκοζί επιχείρησαν να δολοφονήσουν πολιτικά τη διεθνή αξιοπιστία μου», υποστήριξε. Πίσω από την πολιτική του απαξίωση ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι βλέπει γαλλογερμανικό δάκτυλο. «Σε ό,τι αφορά την οικονομική κρίση η Γερμανία έλαβε αποφάσεις που εγώ δεν συμμερίστηκα ποτέ. Αντιτάχθηκα συχνά στις γερμανικές θέσεις και σε εκείνες της Γαλλίας, που ακολουθούσε παθητικά το Βερολίνο. Δεν ξέρω αν οι διάφορες πρωτοβουλίες αποδυνάμωσης της εικόνας μου συνδέονται με την πολιτική στάση».

ΠΛΗΓΜΑ. Σε κάθε περίπτωση, η καταδίκη του Μπερλουσκόνι αποτελεί ισχυρό πλήγμα για την ιταλική Κεντροδεξιά. Στις 16 Δεκεμβρίου οι φίλοι του Λαού της Ελευθερίας θα αναδείξουν τον υποψήφιο πρωθυπουργό του κόμματος με τη διαδικασία των προκριματικών εκλογών. Το χρίσμα αναμενόταν να λάβει ο Αντζελίνο Αλφάνο, ο δελφίνος του κόμματος, τον οποίο είχε υποδείξει ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι ως διάδοχό του. Για τον Καβαλιέρε ωστόσο ξεκινά μια φάση πολιτικής απομόνωσης. Οι κεντρώοι του Πιερ Φερντινάντο Καζίνι ονειρεύονται την αναγέννηση της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ενώ η Λέγκα του Βορρά, πρώην κυβερνητικός εταίρος, βυθίζεται στην ανυπαρξία μετά την εμπλοκή του ιστορικού της ηγέτη Ουμπέρτο Μπόσι σε σκάνδαλο διαφθοράς. Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, όπου το κόμμα του Μπερλουσκόνι αποσπά μετά βίας το 17% κινδυνεύοντας να χάσει τη δεύτερη θέση από το Κίνημα 5 Αστέρων του κωμικού Μπέπε Γκρίλο. Η φιλοδοξία της Αλεσάντρα Μουσολίνι να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος και στη συνέχεια την πρωθυπουργία ενδέχεται να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Η εγγονή του δικτάτορα, βουλευτίνα και άλλοτε «κορίτσι του “Playboy”», δηλώνει στους βρετανικούς «Τάιμς» ότι το επίθετό της είναι απλώς «ένα κομμάτι της ιταλικής Ιστορίας» και διαβεβαιώνει ότι οι συμπατριώτες της «ξέρουν πολύ καλά ποια είναι».

ΓΛΙΤΩΝΕΙ ΤΟ ΚΕΛΙ. Πιθανότατα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν θα περάσει ποτέ το κατώφλι της φυλακής. Αυτή εξάλλου δεν ήταν η πρώτη φορά που καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό στις 33 φορές που έχει καθήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου κατά τη διάρκεια της πολιτικής του ζωής. Σε κάποιες περιπτώσεις αθωώθηκε λόγω παραγραφής των αδικημάτων και άλλοτε κάνοντας χρήση νόμων που είχε ψηφίσει η κυβέρνησή του ειδικά για την περίπτωσή του. Οι δικηγόροι του κατέθεσαν έφεση στην πρωτόδικη απόφαση ποντάροντας, μεταξύ άλλων, στους αργούς ρυθμούς απονομής της ιταλικής δικαιοσύνης. Για κάθε ενδεχόμενο, πάντως, ο Καβαλιέρε επιχειρεί να θωρακιστεί και πολιτικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα επιδιώξει να καπαρώσει μία έδρα στη Γερουσία στις επερχόμενες εκλογές. Η θέση του γερουσιαστή θα τον προστάτευε και από μια πιθανή καταδίκη για το σκάνδαλο «Ρούμπιγκεϊτ», όπως ονομάζεται η υπόθεση από το όνομα μαροκινής χορεύτριας με την οποία κατηγορείται ότι έκανε σεξ όταν εκείνη ήταν ανήλικη.