Σεισμολόγοι, θύματα του Εγκέλαδου
Ιταλός καραμπινιέρος περπατά ανάμεσα στα συντρίμμια μπροστά από το κυβερνητικό κτίριο της Λ’Ακουιλα μετά τον σεισμό
«Είμαστε στη χώρα του Γαλιλαίου, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ». Το δηκτικό σχόλιο του αμερικανού επιστήμονα Μάικλ Χάλπερν εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την έκπληξη και την αγανάκτηση που προκάλεσε στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα η «παράλογη και επικίνδυνη» απόφαση του δικαστηρίου της Λ’Ακουιλα που καταδίκασε επτά ιταλούς επιστήμονες σε εξαετή κάθειρξη για την αδυναμία τους να «προβλέψουν» τον φονικό σεισμό που έπληξε την πόλη το 2009. Ο Χάλπερν δημοσίευσε το σχόλιό του ως εκπρόσωπος της Ενωσης Ανήσυχων Επιστημόνων, ιστορικής ΜΚΟ που ιδρύθηκε το 1969 στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και σήμερα μετρά περισσότερα από 400.000 μέλη. Ομως την άποψή του φαίνεται πως τη συμμερίζεται η πλειονότητα των ξένων επιστημόνων, σεισμολόγων και όχι μόνο. «Επειτα από το συγκεκριμένο ιταλικό επεισόδιο οι επιστήμονες θα είναι απρόθυμοι να συνεργαστούν με τις πολιτικές Αρχές» είναι η πασιφανής πρόβλεψη της Αμερικανικής Ενωσης Γεωφυσικής.
«Φυλακή για τους επτά που δεν προειδοποίησαν για το σεισμό» ήταν ο τίτλος των «Νιου Γιορκ Τάιμς» αναφορικά με την υπόθεση. Και οι περισσότερες εφημερίδες έστρεψαν την προσοχή της παγκόσμιας κοινής γνώμης στη μη πρόβλεψη του σεισμού, γεγονός που ανάγκασε τον Ντέιβιντ Ρόπεϊκ, ειδικό στην εκτίμηση κινδύνων από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, να δηλώσει πως είναι «έξαλλος» με τον τρόπο που τα μέσα κάλυψαν την υπόθεση. «Η επικοινωνία με τον κόσμο είναι πολύ σημαντική στη διαχείριση κινδύνων και στην περίπτωση της Λ’Ακουιλα σημειώθηκαν σημαντικές παραλείψεις. Το πρόβλημα δεν ήταν η μη πρόβλεψη του σεισμού. Ο κόσμος ζητεί από την επιστήμη να τον προστατέψει. Αυτό δεν συνέβη στην περίπτωση της Λ’Ακουιλα και η δίκη μετατράπηκε σε άτυπη βεντέτα. Οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να γίνουν αισθητές καθώς η δυσφήμηση της επιστήμης αφήνει ελεύθερο χώρο για τους τσαρλατάνους».
Η Ανιάνα Αχούια, επιστημονική συντάκτρια των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», σε άρθρο της στην εφημερίδα επισημαίνει τον κίνδυνο ολικής παράλυσης, όχι μόνο των διαδικασιών πρόβλεψης και πρόληψης αλλά ολόκληρης της δημόσιας ζωής. Με τα πρώτα μαύρα σύννεφα στον ουρανό, κάτοικοι περιοχών θα μεταφέρονται σε δημόσια κτίρια ώστε να μην κινδυνεύσουν από τις πιθανές πλημμύρες. Κατά την περίοδο των εποχικών ιώσεων τα σχολεία θα πρέπει να κλείνουν ενώ οι παγκόσμιες χρηματοοικονομικές αγορές με το παραμικρό αρνητικό σχόλιο ή φήμη που θα κυκλοφορεί θα περιορίζουν τις όποιες δραστηριότητές τους προς αποφυγήν ανεπιθύμητων συμβάντων.
Επειτα από την ποινικοποίηση της «αδυναμίας» πρόβλεψης από το δικαστήριο της Λ’Ακουιλα, σημειώνει η συντάκτρια της εφημερίδας, «όλοι θα βλέπουν παντού έναν επερχόμενο Αρμαγεδδώνα, ακόμη και όταν αυτός δε θα υπάρχει». Η έγκριτη βρετανίδα δημοσιογράφος κλείνει το άρθρο της παραθέτοντας την πρόταση ενός μπλόγκερ: «Αυτό που πρέπει να κάνουν οι Ιταλοί είναι να μηνύσουν τον Πάπα, καθώς βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με τον Θεό».