«Κίνα, ΗΠΑ, Βραζίλία, Ρωσία, Τουρκία, είναι όλες υπερεκτιμημένες»

Ο καθηγητής Κλάους Λέγκεβι, στενός φίλος του Ντανιέλ-Κον Μπεντίτ, πιστεύει ότι το μέλλον – και της Ευρώπης συνολικά αλλά και της Ελλάδας – είναι στις ήπιες μορφές ενέργειας. «Αν τα καταφέρνει σε αυτόν τον τομέα η Γερμανία δεν βλέπω γιατί να μην τα καταφέρει η Ελλάδα», λέει.

«Στην πραγματικότητα πρέπει όλος ο Νότος να ενταχθεί σε ένα τέτοιο σχέδιο, περιλαμβάνοντας και τις δημοκρατίες της Βόρειας Αφρικής, όπως προέβλεπε η Μεσογειακή Ενωση που προωθήθηκε από τους Γάλλους το 2008 αλλά έμεινε στα χαρτιά».

Για το μέλλον της Ευρώπης λέει πως δεν είναι αφελής και βλέπει ότι «τα πράγματα οδηγούνται στην καταστροφή». Ξέρει ότι «αν σήμερα γίνονταν δημοψηφίσματα για την Ευρώπη, αυτή θα διαλυόταν». Οτι έχουν επανακάμψει οι εθνικισμοί. Ταυτόχρονα όμως καταθέτει τη δική του πρόταση μέσα από το βιβλίο του «Το μέλλον στον Νότο» (που παρουσιάστηκε και αυτό σε άλλη εκδήλωση στο «Beton 7»), ζητώντας στην ουσία ένα νέο ευρωπαϊκό πολιτισμικό συμβόλαιο – «εγώ μόνο αυτό μπορώ να κάνω», συμπληρώνει.

Παρ’ όλα αυτά δεν είναι εντελώς απαισιόδοξος. Βρίσκει ότι η Ανγκελα Μέρκελ έχει την ικανότητα της προσαρμογής, έχει πυγμή και ότι «αρχίζει και καταλαβαίνει». Η επίσκεψή της στην Ελλάδα ήταν ένα ισχυρό μήνυμα που στον Κλάους Λέγκεβι θυμίζει το ταξίδι του Ντε Γκολ στην Αλγερία – επέστρεψε από εκεί ανακοινώνοντας προς τους Γάλλους την ανεξαρτησία της χώρας.

Επίσης βλέπει ότι στη Γερμανία η κοινωνία αρχίζει να συνειδητοποιεί τα αδιέξοδα της ασύδοτης λειτουργίας των χρηματαγορών. Οσο για την Ευρώπη, «πάντα προχωράει μέσα από τις κρίσεις».

Λέει ότι δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα για τίποτα. «Η Κίνα είναι υπερεκτιμημένη. Δεν πρέπει ούτε να την υποτιμούμε, αλλά όποιος την έχει επισκεφθεί ξέρει ότι στο εσωτερικό της σοβούν μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις. Και ότι είναι κράτος εντελώς νεοϊμπεριαλιστικό».

Οι λεγόμενες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) επίσης είναι υπερεκτιμημένες, πιστεύει. «Και ως προς την Τουρκία, για τη μεγάλη δύναμη της οποίας επαίρονται οι άνθρωποι του κόμματος του Ερντογάν, υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις. Ορισμένοι στην Τουρκία περιμένουν απλώς την επόμενη κρίση, που μάλλον θα προέλθει σύντομα και θα έχει να κάνει και εκεί με τη φούσκα των ακινήτων».

Οσο για τις ΗΠΑ, πιστεύει ότι βρίσκεται σε πορεία διαρκούς συρρίκνωσης. «Γι’ αυτό σας λέω. Η φράση «η Ευρώπη δεν έχει μέλλον» είναι και αυτή σχετική. Το στοίχημα είναι μια διαδρομή προς την ομοσπονδιοποίηση, με λιγότερες Βρυξέλλες, λιγότερη εθνική κυριαρχία, περισσότερη περιφερειακή οργάνωση και περισσότερη δημοκρατική νομιμοποίηση».

Το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής δεν του θυμίζει τη Βαϊμάρη αλλά κάτι πιο πρόσφατο: την περίοδο της ενοποίησης των δύο Γερμανιών τη δεκαετία του ’90. «Πρώτα έγινε η ενοποίηση και μετά, λόγω και της δύσκολης οικονομικής κατάστασης στην ενωμένη Γερμανία, άρχισαν τα πογκρόμ εναντίον των ξένων». Η σημερινή συγκυρία οδηγεί τους λεγόμενους ρεαλιστές στην επιστροφή στην εθνική ρητορική. Πρόκειται για επικίνδυνη κατάσταση. Και η ευρωπαϊκή παραμέληση της Ελλάδας στο μεταναστευτικό είναι ασυγχώρητη. Δεν μπορείς να αφήνεις μια χώρα σε οικονομική κρίση να δέχεται αβοήθητη τόσο μεγάλο αριθμό παράνομων μεταναστών στο έδαφός της», καταλήγει.