Χρειάστηκαν οκτώ μήνες για να χάσει ο Γιώργος Παπανδρέου τους πρώτους τρεις από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Σοφία Σακοράφα, Γιάννης Δημαράς και Βασίλης Οικονόμου – μουλωχτός μέχρι την τελευταία στιγμή – διαγράφηκαν στην ψηφοφορία για το Μνημόνιο. Αν η στατιστική έχει κάποια σημασία, λάβετε υπόψη ότι ο Αντώνης Σαμαράς έχει χάσει δύο βουλευτές σε τέσσερις μήνες. Μετά τον Νίκο Νικολόπουλο αποχαιρέτησαν από τη ΝΔ και τον Νίκο Σταυρογιάννη που είχε αρχίσει να περνάει το μήνυμα ότι θα καταψηφίσει τα μέτρα.
Στην αρχή – ομοιότητα υπάρχει και σε αυτό – ένας πρωθυπουργός διαγράφει για παραδειγματισμό. Στο τέλος, βέβαια, είναι αλλιώς. Τον Οκτώβριο του 2011, με τον Παπανδρέου αδύναμο στην ηγεσία, η Λούκα Κατσέλη βγήκε, μπήκε και ξαναβγήκε από το ΠΑΣΟΚ. Αλλά στην αρχή ήταν αλλιώς. Τον Μάιο του 2010 το ΠΑΣΟΚ είχε 165 βουλευτές. Αρα ο Παπανδρέου μπορούσε να φανεί άτεγκτος και να κόψει τρεις, πέφτοντας στους 162. Απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει. Αλλά αν είναι από τους 179 να πέσεις στους 177 βουλευτές – ε, δεν το πολυσκέφτεσαι. Εστω κι αν, όπως έλεγε ο Λίντον Τζόνσον, στην πολιτική το πρώτο πράγμα που έχει σημασία είναι να ξέρεις να μετράς.
Μια και αναφερθήκαμε στον Νέο Κόσμο, να μνημονεύσουμε τον διάσημο για τις προγνώσεις του πολιτικό αναλυτή Νέιτ Σίλβερ που είναι και συγγραφέας του βιβλίου «Σημείο και θόρυβος. Γιατί τόσες προβλέψεις αποτυγχάνουν – κάποιες όμως όχι» (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Penguin). Μιλώντας στο περιοδικό «Vanity Fair», ο Σίλβερ δίνει φαβορί με δύο προς ένα τον Ομπάμα κόντρα στον Ρόμνεϊ. Στην κουβέντα γίνεται αναφορά και στον Καίσαρα που δεν έλαβε υπόψη του την προειδοποίηση του Αρτεμίδωρου ότι θα τον δολοφονούσαν στις 15 του Μαρτίου, περιστατικό που ενέπνευσε και το γνωστό ποίημα του Καβάφη «Μάρτιαι Ειδοί». Ο Σίλβερ, ανεφερόμενος στον Καίσαρα, λέει ότι «αναγνώρισε μεν τους οιωνούς αλλά δεν πίστεψε ότι τον αφορούσαν. Οι άνθρωποι τείνουν προς πληροφορίες που προοιωνίζονται ένα ευτυχισμένο μέλλον για τους ίδιους…».
Στη λογική αυτή, οι εταίροι του κυβερνητικού σχηματισμού θα πρέπει να είναι προσεκτικοί. Μπορεί να είναι τρεις και η συνολική αριθμητική τους δύναμη να έπεσε απλώς από τους 179 στους 177 και, τελικά, στους 176 αν ληφθεί υπόψη και η ανεξαρτητοποίηση Μιχελογιαννάκη από τη ΔΗΜΑΡ. Αυτό έγινε όμως πιο γρήγορα από ό,τι στην κυβέρνηση Παπανδρέου και χωρίς να έχει ακόμη φθάσει η ώρα της ψηφοφορίας στη Βουλή για τα μέτρα. Ολα αυτά ενώ μια παρέα πρώην παπανδρεϊκών βουλευτών – με όχι πάντα σαφή κίνητρα, αλλά διάθεση να θυμίζουν την παρουσία τους – στην οποία είναι οι Γιάννης Δριβελέγκας, Θεοδώρα Τζάκρη, Μάρκος Μπόλαρης και, ενίοτε, ο Θάνος Μωραΐτης πλαγιοκοπεί την επίσημη γραμμή του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή. Στη ΔΗΜΑΡ, παρ’ ότι ο Φώτης Κουβέλης έσπευσε να προλάβει το χειρότερο σενάριο λέγοντας ότι δεν θα διαγράψει τους αντιρρησίες, υπάρχει και το ερωτηματικό Βουδούρη.
Συμπέρασμα: οι επόμενες εβδομάδες θέλουν προσοχή από τα κοινοβουλευτικά επιτελεία – μην έχουμε Ειδούς Μαρτίου τον Νοέμβριο…