Και τα ρέστα… μανταλάκια
Ας τραγουδήσουμε όλοι, ομού, για την κρίση προς την τρόικα. Ροζ, πράσινοι, μαύροι, κατίμαυροι, ακόμη και κόκκινοι ριγέ (που απολύονται νύχτα και κανείς δεν μιλάει για τα «δίκαια αυτού του εργαζόμενου»). Με το στυλ ξεχαρβαλωμένης νεοελληνικής πίστας: «Σ’ τα ’δωσα όλα κι έμεινα στον Τάσοοοοοοο...»
Μεγάλη είσαι ΕΡΤούλα μας – στις νέες, καταγάλανες, εποχές – και θαυμαστά τα έργα σου. Και οι ημέρες σου. Και τα βολέματά σου.
Που είδαμε και πάθαμε οι πολίτες της δύσμοιρης τούτης χώρας να το ξεχρεώσουμε το τουρλουμπούκι στο οποίο είχαν επιδοθεί οι «αρμόδιοι», επί καταγάλανης διακυβέρνησης και πάλι, βάζοντάς το μέσα το μαγαζάκι. Και πάνω που είδαμε πρώτη φορά 65 με 70 εκατ. ευρώ πλεόνασμα, πάνε να μας τα φάνε με… τα ρέστα μανταλάκια.
Για την ακρίβεια, με τα ρέστα… βολεψούρα των «δικών μας παιδιών». Ή δεν είναι έτσι και μόνον έτσι φαίνεται; Δεν είναι έτσι, λοιπόν, ότι ενώ είχαν δύο για αντικαταστάτες – στην παρουσίαση του καθημερινού δελτίου ειδήσεων – της Ελλης Στάη, που βρήκαν «αιτία» να την αποκαθηλώσουν κι ας τους έκανε «νούμερα», αίφνης την αντικαθιστά μόνον ένας. Μία. Η εξής… Ο έτερος, υπάλληλος μάλιστα της ΕΡΤούλας, μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε. Κι ας πληρώνεται ως υπάλληλος και οι άλλοι ως «ειδικές θέσεις».
Από τις οποίες «ειδικές» είπαν να… θέσουν αρκετές για να βολέψουν όσο πιο πολλά «δικά μας παιδιά» μπορούν. Και διπλές παρουσιάσεις ειδήσεων ευαγγελίζονται (για να εισπράττουν από δύο τα 4.000 ευρώ και όχι μόνον ένας, υπάλληλος, τα 2.000!). Και καταργημένα – παρότι κάποτε επιτυχημένα – δελτία ειδήσεων στις 23.00 (στην ΕΤ1) επαναφέρουν για να τοποθετήσουν «δικό μας παιδί». Ε ρε γλέντια!