e-mail

Παρανάλωμα για ξερά και χλωρά

Αγαπητή κυρία Φοίβη, καλησπέρα,

Κινούμαι με αστικό λεωφορείο και έχω παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό την καμπάνια για τη μείωση των λαθρεπιβατών στην οποία έχει επιδοθεί, με εντατικότερους ελέγχους, η διοίκηση του οργανισμού των αστικών συγκοινωνιών. Μέχρι εδώ καλά. Να δεχτώ και πως πλέον, όπως πολύ παλιά, ο οδηγός του λεωφορείου ανοίγει μόνον την μπροστινή πόρτα για τους επιβάτες, ώστε να ελέγξει και να ρωτήσει αν έχουν εισιτήριο όσοι ανεβαίνουν.

Ομως στην πλατεία Κανάρια τις προάλλες είδα μια σκηνή που γι’ αυτήν δεν θα πω καθόλου καλά. Κοστουμαρισμένος κύριος ανέβηκε και στην ερώτηση του οδηγού απάντησε ότι δεν έχει εισιτήριο, διότι ακόμη και στην πολυσύχναστη πλατεία τα περίπτερα δεν είχαν εισιτήρια να πουλήσουν. Και αναγκάστηκε να κατεβεί αντί να πάει στη δουλειά του.

Τι σόι εκστρατεία για τους λαθρεπιβάτες είναι αυτή; Να την κάνουν, δεν λέω, για να γλιτώσουν τόσα εκατομμύρια που χάνουν, όμως δεν πρέπει πρώτα να φροντίσουν να εφοδιάζονται σταθερά και τακτικά τα περίπτερα τουλάχιστον, αλλά και άλλα σημεία πώλησης με εισιτήρια, ώστε να μπορούν να κυκλοφορούν και οι άνθρωποι που δεν έχουν κανέναν λόγο να είναι λαθραίοι; Ή αν δεν μπορούν να εφοδιάζουν συστηματικά με εισιτήρια τα σημεία πώλησης, γιατί δεν θα μπορούσαν να φροντίζουν να έχει εισιτήρια ο οδηγός του λεωφορείου, έστω και με υψηλότερη τιμή για να είναι αντικίνητρο; Μόνον εις βάρος μας γίνονται όλα;

Μαρία Κουζινοπούλου

Είναι κι αυτό σαν τα καλά των δήμων με το πάρκινγκ. Που δεν φροντίζουν να υπάρχουν σε αρκετά σημεία κάρτες στάθμευσης, αλλά βγάζουν τα «καλόπαιδά» τους να γράφουν αβέρτα. Από την άλλη πλευρά: τόσα χρόνια πανηγύρι, αγαπητή Μαρία, δεν τους πείραζαν τα εκατομμύρια που έφευγαν – σε οργανισμούς δημόσιους σαν κι αυτόν των αστικών συγκοινωνιών – από το παράθυρο και κατέληγαν… (Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου). Τώρα που σφίξανε τα πράγματα και έπαθαν αυτό το σύνδρομο «Πάταξη των λαθρεπιβατών» (το οποίο όταν βαραίνει πολύ ούτε με χάπια και μαλάξεις δεν περνάει), είπαν μαζί με τα ξερά να μας κάψουν και τα χλωρά. Αυτό ακριβώς εξέλιπε από τις ημέρες μας και μας διαφοροποιεί από το αρχαίο ημών κλέος (κι ας μας συγχωρέσουν οι Πολύυυυ Ελληνες τούτης της χώρας): το μέτρο. Σε όλα. Και στα κακά και στα καλά!

Ρετ μας τον αρέτετο, λίμπε τρόικα

Αγαπητή Φοίβη,

Επίτρεψέ μου να συμφωνήσω με τα λεγόμενα του κ. Πάγκαλου: «Μαζί τα φάγαμε». Και τι δεν βγήκε στη φόρα «ελέω Μνημονίου». Μαϊμού – τυφλοί, κουτσοί, νεκροί, υποψήφιοι φοιτητές ειδικών αναγκών, φοροφυγάδες, σπείρες σε ΙΚΑ, Εφορίες, Πολεοδομία και άλλες απάτες, ων ουκ έστιν αριθμός!

Και ύστερα τους φταίνε οι Γερμανοί, που αγωνιούν για τα χρήματα που έδωσαν. Ο «Ελληναράς» δεν θέλει ξένο στο κεφάλι του, ενώ ξέρει ότι ο ίδιος είναι ανίκανος να οργανώσει σωστό κράτος.

Αραγε έχουν φτάσει στα αυτιά του Reichenbach και Fuchtel οι «λαμογιές» των συμπατριωτών μας, που καθημερινά βγαίνουν στη φόρα; Εχει αποδειχτεί ότι ο «Ελληνας θέλει τοn Γερμανό του»: Βαυαροί οργάνωσαν το πρώτο κράτος, γερμανός προπονητής μάς οδήγησε στο Κύπελλο Ευρώπης και πάλι Γερμανοί θα βάλουν τάξη σ’ αυτή τη χώρα. Αυτοί οι δύο επιφανείς ειδικοί θα μας συμβουλεύσουν για τα ανεκμετάλλευτα πακέτα των 16 εκατ. που δεν απορροφήθηκαν ακόμα στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Επί δύο αιώνες δεν έχουμε περιουσιολόγιο. Και πιστεύω ότι ο Γ. Παπανδρέου θα δικαιωθεί. «Ετρεξε», όσο κανείς, να σώσει μια χώρα που βούλιαζε, από σφάλματα προηγούμενων. Και μερικοί ανόητοι τού επιρρίπτουν ευθύνες!

Είχαμε έτοιμες ηγεσίες, ανίκανες και τώρα βρήκανε το εξιλαστήριο θύμα για να του «φορτώσουν» το Μνημόνιο.

Και μας φταίει και η «κακή τρόικα», που επισκέπτεται τόσες άλλες χώρες και δεν τους αντιμετωπίζουν με απαξία. Παραπέμπω στον «γκουρού» της οικονομίας στον κ. Στίγκλιτς, ο οποίος δήλωσε ότι μόνο ο κ. Παπανδρέου θα τολμούσε να πάρει αυτά τα (δυσάρεστα) αναγκαία μέτρα για την άμεση σωτηρία της χώρας. Σωστός ο διαπρεπής νομπελίστας. Απλά, δεν τόλμησε να πιάσει το μαχαίρι και να το φτάσει, μέχρι το κόκαλο.

Και τώρα; Ο Θεός να βάλει το… «σωματίδιό του»!

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά

Γιαβόλ, λίμπε φράου Μάρα, γιαβόλ! Χερ Παπαντρέου ιστ άιν γκοτ (είναι και πολύ θεός). Και μόνον μια τρόικα θα μας ρετ το αρέτετο (ελληνιστί: θα μας σώσει τον άσωστο) μιτ άιν Προγκράμ. Ισως έπρεπε λοιπόν να τον ακούσουμε, όταν τραγουδούσε, τον Λάκη «με τα ψηλά ρεβέρ» Παπαδόπουλο: «Πρέπει να τρέξω στην Ελλάδα πριν τη χάσω / να τη γνωρίσω όλη, να το διασκεδάσω! / Πρέπει να πάμε παντού, αυτό το καλοκαίρι, / η Γερμανίδα έρχεται και έχει μακρύ χέρι!»