[Πρόσωπα] Ο άνδρας που πούλησε την πλάτη του

Ο Ελβετός Τιμ Στάινερ είναι ο άνθρωπος με την πλάτη-έργο τέχνης, καθώς πάνω της απεικονίζεται ένα έργο του βέλγου καλλιτέχνη Βιμ Ντελβουά. Ο Ντελβουά το υπέγραψε πριν από έξι χρόνια πάνω από τον δεξιό γλουτό του και το 2008 ο Στάινερ πούλησε το τατουάζ με μια συναλλαγή που εκτελέστηκε βάσει του ελβετικού νόμου περί πορνείας. Μέσω μιας γκαλερί της Ζυρίχης, το έργο αγοράστηκε από ένα γερμανό συλλέκτη αντί 150.000 ευρώ, τα οποία μοιράστηκαν ο Τιμ, ο καλλιτέχνης και η γκαλερί.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, ο 36χρονος Τιμ οφείλει να «εκτίθεται» πολλές φορές τον χρόνο – αν και ουδείς μπορεί να τον υποχρεώσει να κάνει κάτι που δεν θέλει. Οταν πεθάνει, θα του γδάρουν την πλάτη και ο αγοραστής θα παραλάβει το έργο του Ντελβουά, καδραρισμένο και… αυτονομημένο για πρώτη φορά από τη δημιουργία του. Η οικογένεια του Τιμ χρειάστηκε να υπογράψει γι’ αυτό. Ο… φορέας του έργου δήλωσε από την πλευρά του πως δεν τον νοιάζει τι θα του συμβεί αφού πεθάνει.

Σε γκαλερί και σε μουσεία ο Τιμ γδύνεται μέχρι τη μέση, κάθεται σε ένα βάθρο με την πλάτη γυρισμένη στο κοινό και περιμένει τους επισκέπτες, τους οποίους δεν βλέπει ποτέ. Ουδέποτε έχει καταρρεύσει δημόσια – δηλώνει άλλωστε επιδειξίας με ισχυρή τάση υποταγής. Ομως μέσα του «κάθε φορά ξεσπάει θύελλα», λέει στη γαλλική «Λιμπερασιόν». Το «βάρος» του τατουάζ μερικές φορές τον κυριεύει και εκφράζει παράπονα για τον καλλιτέχνη: «Μέσα σε έξι χρόνια δεν έχω δει τον Βιμ παρά μόνο 30 λεπτά συνολικά». Θα επιθυμούσε ο καλλιτέχνης να είναι περισσότερο παρών στη ζωή του, «να μου πει “είμαι υπερήφανος για σένα, κάνεις καλή δουλειά”». Ο Ντελβουά έχει άλλη γνώμη: «Χρειάστηκε να του εξηγήσω πως ήταν ένα έργο του 2006 και βρισκόμαστε στο 2012. Δεν μπορώ να ασχολούμαι μαζί του όπως πριν. Βρίσκομαι σε άλλη περίοδο της δουλειάς μου».

Πάντως, χάρη στο έργο «Τιμ, 2006» που ο Ντελβουά χρειάστηκε 35 ώρες για να δημιουργήσει, ο Τιμ Στάινερ, ο οποίος ήταν «πριν» υπάλληλος σε πρατήριο βενζίνης, είναι εδώ και έξι χρόνια αργόσχολος. Μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στη Ζυρίχη, όπου εργάζεται περιστασιακά ως μπέιμπι-σίτερ, και στο Λονδίνο, όπου η σύντροφός του δουλεύει στη γνωστή γκαλερί Haunch of Venison. Το 2011 πέρασε τέσσερις μήνες στην Τασμανία εκθέτοντας επί ώρες κάθε ημέρα την πλάτη του σε ένα μουσείο. «Το βράδυ, σπίτι μου, κατέρρεα», λέει. «Σκεφτόμουν, “είσαι ένας πίθηκος!”». Το ξεπέρασε όταν άρχισε να «ξεναγεί» τους επισκέπτες στο έργο του Ντελβουά. Τώρα θέλει να οργανώσει συναντήσεις με το κοινό «του», να αφηγηθεί τη ζωή του και τη ζωή του Βιμ. Δεν θέλει μια επανάληψη των έξι περασμένων ετών. «Είτε θα αφιερωθώ σ’ αυτή τη ζωή είτε σταματάω τα πάντα», λέει σήμερα ο Τιμ, που δεν σκοπεύει να καταλήξει σκονισμένος σε κάποιο ράφι…