ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Γραφειοκρατία και ασφαλιστικά ταμεία

Αγάθος Αθανασίου

ΚΕΡΚΥΡΑ

Λαμβάνω σύνταξη γήρατος από τον ΟΓΑ από το 2000 μέχρι σήμερα. Με έγγραφό μου γνωστοποίησα στον ΟΓΑ ότι ήμουν ναυτικός και με φορέα ασφάλισης το ΝΑΤ, ζήτησα δε να συνυπολογισθεί και ο χρόνος εργασίας μου, ως ναυτικού, με σκοπό να λαμβάνω στο ποσό της σύνταξής μου και το ποσό που αναλογούσε στα χρόνια ασφάλισής μου στο ΝΑΤ.

Το ΝΑΤ ενέκρινε τον μήνα Ιούλιο του έτους 2007 να μου καταβάλλει κάθε μήνα το ποσό των 42 ευρώ μαζί με το ποσό της σύνταξης που λαμβάνω από τον ΟΓΑ.

Ο ΟΓΑ με έγγραφό του μου έκανε γνωστό ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να μου καταβληθεί το ποσό που ενέκρινε το ΝΑΤ επειδή ο φορέας (ΗΔΙΚΑ) που υποστηρίζει μηχανογραφικά την πληρωμή των συντάξεων του ΟΓΑ δεν έχει αναπροσαρμόσει το πρόγραμμά του, ώστε να καλύπτει περιπτώσεις όπως τη δική μου.

Στο ίδιο έγγραφο του ΟΓΑ αναφέρεται ότι «όταν αναπροσαρμοσθεί το μηχανογραφικό πρόγραμμα, ελπίζουμε σύντομα, θα μπορέσουμε να σας αποδώσουμε αναδρομικά από αιτήσεως το ποσό σύνταξης που αφορά τον χρόνο ασφάλισής σας στο ΝΑΤ».

Από το 2008 μέχρι σήμερα, δηλαδή το 2012, δεν έχει ακόμη αναπροσαρμοσθεί το μηχανογραφικό πρόγραμμα ώστε να πάρω το ποσό των 42 ευρώ, από το ΝΑΤ, το οποίο αναλογεί σε χρήματα που πλήρωσα και για τα οποία εργάστηκα ως ναυτικός, ενώ αποφάσεις που έχουν να κάνουν με τη φορολόγησή μου, ως συνταξιούχου, λαμβάνονται σε πολύ σύντομο χρόνο.

Θεωρώ ότι δεν αρμόζει σε κράτος δικαίου άλλες κατηγορίες πολιτών με πιθανόν άλλα προσόντα από τα δικά μου να ρυθμίζουν σε σύντομο χρόνο τα θέματά τους και εγώ που δεν έχω τα προσόντα να «βοηθηθεί» το σύστημα μηχανογράφησης, να περιμένω από το 2007 να πάρω, όσο ζω, το ποσό των 42 ευρώ από το ΝΑΤ.

Οι περικοπές των συντάξεων

Αιμίλιος Ιωαννίδης

ΑΘΗΝΑ

Είναι αδιανόητο για μένα να επιμένει η κυβέρνηση να συνεισφέρουν – λόγω της οικονομικής κρίσης – μόνο οι συνταξιούχοι των 1.000,01 ευρώ μηνιαίως και άνω και όχι όλοι.

Υπάρχει κάποιος άνθρωπος να μου εξηγήσει σε τι διαφέρει ο συνταξιούχος των 1.000 ή 1.200 ευρώ που πληρώνει ενοίκιο για τη διαμονή του από έναν των 800 ευρώ που έχει δικό του σπίτι;

Εφόσον η κρίση αφορά την Ελλάδα, δεν πρέπει να συνεισφέρουν όλοι; Είναι δίκαιο και ηθικό να πληρώνουν πάντα οι ίδιοι; Είναι δίκαιο και ηθικό συνάνθρωποί μας οι οποίοι εργάστηκαν 30, 35 και 40 χρόνια να βλέπουν τη σύνταξή τους να γίνεται σχεδόν ίση με εκείνων που εργάστηκαν μόνο 20 χρόνια;

Στο κάτω κάτω της γραφής τι θα πάθαιναν εκείνοι οι συνταξιούχοι των 500 ή 700 ή 900 ευρώ εάν και αυτοί συνεισφέρουν έστω και 10 ευρώ μηνιαίως; Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Βήμα» (Κυριακή 26 Αυγούστου 2012 και στην Απόρρητη Εκθεση για τις Συντάξεις), οι ετήσιες συντάξεις μέχρι του ποσού των 1.200 ευρώ αποτελούν το 83% του συνόλου των κυρίων συντάξεων, πριν από τις περικοπές, ενώ η συνολική δαπάνη για κύριες συντάξεις που δεν υπόκεινται σε καμία μείωση, αποτελεί το 60% της συνολικής δαπάνης.

Γιατί και με ποια λογική και ποιο δίκαιο οι συνταξιούχοι του 60% της συνολικής δαπάνης δεν συμμετέχουν με μια ελάχιστη μηνιαία εισφορά των 10 ευρώ; Οι κύριες συντάξεις αφορούν 2.908.633 συνταξιούχους. Εάν αθροίσουμε τους αριθμούς των συνταξιούχων που αντιστοιχούν σε συντάξεις από 0,01 έως 1.000 ευρώ θα έχουμε τον αριθμό 2.213.110 συνταξιούχων. Αν κάθε συνταξιούχος με μηνιαία σύνταξη μέχρι και 1.000 ευρώ πληρώσει μόνο 10 ευρώ τότε το κράτος θα εισπράξει το ποσό των 2.213.110 x 10 = 22.131.100 ευρώ μηνιαίως ή 265.573.200 ευρώ ετησίως. Τότε θα έχουμε πράγματι δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Οι ποινές της Εκκλησίας

Πέτροβας Κωνσταντίνος

ΚΟΜΟΤΗΝΗ

Με μεγάλη χαρά πληροφορήθηκα ότι ο Μητροπολίτης Δημητριάδος ανακάλεσε τη διοικητική ποινή που επέβαλε σε ιερέα επειδή παρέβη σχετική απόφαση και τέλεσε το μυστήριο του γάμου και της βάφτισης σε διαδοχική τελετή και όχι με χρονική απόσταση μεταξύ τους. Μία όμοια διοικητική ποινή επιβλήθηκε και εις βάρος του ιερέα του ιερού ναού Βυζίτσας Πηλίου για τον ίδιο λόγο.

Επίσης, αντίστοιχα διαδοχικά μυστήρια γάμου και βάπτισης τελέστηκαν στον ναό Αγίων Αποστόλων Αργαλαστής Πηλίου  χοροστατούντος του Μητροπολίτη Δημητριάδος. Είμαι βέβαιος πως η παρουσία του ιδίου του μητροπολίτη εγγυάται τη μη επιβολή αντίστοιχης διοικητικής ποινής εις βάρος του ιερέα του ναού Αργαλαστής Πηλίου.

Παιδιά και αποπαίδια στην Εκκλησία; Ολοι είμαστε ίσοι αλλά κάποιοι περισσότερο ίσοι από τους άλλους; Θυμάμαι έναν γέροντα που τον ρώτησα πώς να ξεκινάω την ημέρα μου και μου είπε: «Να σκέφτεσαι πάντα τι θα έκανε ο Χριστός αν ήταν στη θέση σου. Να ο χρυσός κανόνας στην πορεία μας».

Η πορεία αυτή προφανώς και δεν μπορεί να είναι διαφορετική ανάλογα με τις περιστάσεις, ανάλογα με τους περισσότερο ή λιγότερο χριστιανούς, τους περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς, τους περισσότερο ή λιγότερο ίσους, τους περισσότερο ή λιγότερο συμπαθείς ιερείς, ιδιαίτερα όταν  χαράζεται η πορεία αυτή από εκείνους που περιβάλλονται την χάρη της ιεροσύνης.

Ανεξάρτητα από τη σκοπιμότητα της απόφασης που απαγορεύει την τέλεση διαδοχικά των δύο μυστηρίων, η οποία, πλην του έωλου της νομιμότητάς της και της στενόθωρης λογικής της, δεν συνάδει με βεβαιότητα με την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, επιβάλλεται άμεσα η ανάκληση της διοικητικής ποινής εις βάρος του ιερέα του ι.ν. Βυζίτσας Πηλίου.

Απάντηση σε δημοσίευμα

Από την Πανελλήνια Ενωση Γονέων Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων λάβαμε την ακόλουθη επιστολή με αφορμή δημοσίευμα στη στήλη «Προβολείς», στις 4 Οκτωβρίου 2012:

«Με έκπληξη διαβάσαμε αυτό το προσβλητικό δημοσίευμα για τα παιδιά και τους γονείς των 15.000 και πλέον μαθητών από τα 42 μουσικά και 3 καλλιτεχνικά σχολεία, σε όλη την Ελλάδα.

Στα δημόσια Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία δεν σπουδάζουν μαθητές των εύπορων οικογενειών. Αυτοί έχουν τη δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στα Ωδεία.

Είναι παιδιά εργαζομένων και ανέργων που πίστεψαν ότι αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα που υπερασπίζεστε μπορεί να προσφέρει δωρεάν μουσική και καλλιτεχνική παιδεία και στον εργαζόμενο λαό ή στον άνεργο που σήμερα στενάζει κάτω από τη ραγδαία φτωχοποίησή του. Είναι παιδιά που μετακινούνται χιλιόμετρα καθημερινά για να πάνε στα σχολεία τους, με ήλιο και βροχή, αφήνοντας κάτι από την παιδικότητά τους, γιατί αγαπάνε τη μόρφωση.

Ντροπή! Σε τέτοιες εποχές πρέπει να χαιρόμαστε όταν τα παιδιά υψώνουν το ανάστημά τους κόντρα στη μιζέρια, πρέπει να δίνουμε το χέρι σε όποιον ξεσηκώνεται.

Εμείς οι γονείς των 42 Μουσικών και 3 Καλλιτεχνικών αγωνιζόμαστε αυτό το δικαίωμα να το έχουν όλοι ανεξαρτήτως εισοδήματος πολίτες. Για το αυτονόητο αγωνιζόμαστε».