Προσγειωμένοι οι νέοι σχεδιαστές στο Παρίσι

Στους δύσκολους καιρούς η μόδα εξακολουθεί να κάνει το καθήκον της, δηλαδή να δημιουργεί συνθήκες για όνειρα. Οι νέοι σχεδιαστές σκέφτηκαν όμως πιο πρακτικά, ίσως και πιο μοντέρνα, και έβαλαν έναν όρο στις συνθήκες ονείρου: τα ρούχα τους να έχουν στοιχεία ρεαλισμού και σοβαρότητας, να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες περιστάσεις, να διαθέτουν ύφος διαχρονικό και φορέσιμο.

Μια τέτοια εξίσωση δεν είναι απλή στη λύση της. Απαιτεί καλά πατρόν, δουλεμένα σχέδια, ανθεκτικά υλικά. Αυτή όμως είναι και η πρόκληση για έναν σύγχρονο σχεδιαστή ο οποίος ξεκινά να ασχοληθεί με τη μόδα. Και μάλιστα σε μια εποχή που οι γίγαντες των ομίλων της πολυτέλειας έχουν εξαπλώσει σε όλον τον κόσμο τούς λογότυπους και τις πανομοιότυπες συλλογές τους, αυτοί οι νέοι δημιουργοί να τολμούν να δουλέψουν με τα λιγοστά μέσα μιας μικρής ομάδας συνεργατών, κυνηγώντας να βρουν πρώτες ύλες που δεν θα μοιάζουν με τα υπολείμματα από υφάσματα περασμένων σεζόν.

Αλλά το Παρίσι, το οποίο ενδιαφέρεται να παραμείνει πρωτεύουσα της μόδας, αναδεικνύει τις προσπάθειες των Αλεξίς Μαμπίγ, Γκιγιόμ Ανρί, Φελίπε Ολιβέιρα Μπατίστα, Νταμίρ Ντομά και άλλων δημιουργών που η καταγωγή τους από κάποια ευρωπαϊκή χώρα εμπλουτίζει τη δουλειά τους και με στοιχεία διαφορετικής κουλτούρας. Και είναι αυτό το νέο κύμα δημιουργών που δίνει την αίσθηση της ανανέωσης, τον ερχομό του καινούργιου στην παριζιάνικη μόδα.

Η πιο έμπειρη ανάμεσά τους είναι η βελγίδα σχεδιάστρια Βερονίκ Μπρανκινό, γνωστή από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 για την αυστηρή και μινιμαλιστική αισθητική που είχαν οι γραμμές των ρούχων της. Υστερα από παύση τριών ετών η Μπρανκινό επέστρεψε με την ιδέα μιας νέας αρχής πάνω σε καθαρές γραμμές, αλλά διατηρώντας τη χαρακτηριστική υπογραφή της πάνω στο ρούχο, δηλαδή τις πιέτες. Το αποτέλεσμα είναι μια θηλυκή σιλουέτα με σπορ στοιχεία. Το πετυχαίνει με μπλούζες – πουκάμισα και ίσιες φούστες, άνετα παντελόνια και φορέματα με μήκος στον αστράγαλο.

Ο συμπατριώτης της Σεντρίκ Σαρλιέ είναι ένα όνομα που γνωρίζουν οι νεοφώτιστες της παριζιάνικης σκηνής. Η ικανότητά του να σχεδιάζει κομψά και ταυτόχρονα νεανικά ρούχα προκαλεί την προσοχή εκείνων που στο ύφος του βρίσκουν έναν γοητευτικά παράταιρο συνδυασμό: την αυστηρότητα της παραδοσιακής στολής ενός ιάπωνα πολεμιστή και τη ρευστή κίνηση μαλακών υφασμάτων που επιτρέπουν άνεση στο σώμα. Το έδειξε με απλά, ελαφρώς ιδιότροπα ρούχα, όπως ένα παλτό ή παντελόνι υποδειγματικά κομμένα στα πατρόν τους.