[Φαινόμενα] Ο Πρωθυπουργός πιάστηκε αδιάβαστος

Είναι ήττα της πολιτικής και νίκη της τηλεόρασης όταν ένας Πρωθυπουργός, αντί να διαφημίσει τη χώρα και τον εαυτό του σε μια τηλεοπτική εκπομπή, καταφέρνει να ρεζιλευτεί; Πάντως ο Κάμερον έφυγε από το θέατρο Εντ Σάλιβαν, όπου γίνονται τα γυρίσματα του δημοφιλούς τοκ σόου του Ντέιβιντ Λέτερμαν «Late night show» (από το δίκτυο CBS) , αν όχι «με κατεβασμένο το κεφάλι», πάντως κατακόκκινος.

Από ντροπή; Από θυμό που, αν και γνώριζε πού πήγαινε, έπεσε στην παγίδα; Πάντως ο Λέτερμαν κατάφερε να τον κάνει να μοιάζει με αδιάβαστο μαθητή. Πρώτα τον ρώτησε ποιος έγραψε το διασημότερο πατριωτικό βρετανικό τραγούδι μετά τον εθνικό ύμνο της Βρετανίας, το περίφημο «Rule Britannia» – γραμμένο στα μέσα του 18^ου αιώνα, σε σύνθεση του Τόμας Αρν και στίχους του Τζέιμς Τόμσον, ακούστηκε και στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου. Και δεν έμεινε εκεί, τον ρώτησε αμέσως μετά τι σημαίνει στα αγγλικά «Magna Carta» (στα λατινικά το «Great Charter», το πρώτο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» της βρετανικής μοναρχίας το 1215, που εκχώρησε στοιχειώδη δικαιώματα στον λαό).

Αλλά ο σπουδαγμένος στο Ιτον και με ανώτατο τίτλο σπουδών από την Οξφόρδη πολιτικός κατακοκκίνησε, κατέβασε το κεφάλι και απάντησε «δεν γνωρίζω» αφήνοντας άφωνους τους συμπατριώτες του. Ηταν το τρακ; Είχε άγχος;

Πολύ περισσότερο όταν είχε βουίξει ο βρετανικός Τύπος ότι εκτός των άλλων είναι και «εκτός πρωτοκόλλου» μια εμφάνιση στην αμερικανική τηλεόραση όταν ο Πρωθυπουργός βρίσκεται στη Νέα Υόρκη για να πάρει μέρος στη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών και ότι μόνο διπλωματικές επαφές μπορεί να έχει. Η απάντηση του γραφείου του Κάμερον ήταν ότι ήθελε να διαφημίσει τη Βρετανία.

Θα μπορούσε πάντως η εκπομπή να αποτελέσει αντικείμενο ολόκληρης μελέτης. Οχι μόνο ως ισχυρό παράδειγμα για το πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η πολιτική όταν υποτάσσεται στους όρους του λαϊκού θεάματος, αλλά για το πόσο ευάλωτος μπορεί να γίνει ένας πολιτικός και από απλή ματαιοδοξία.

Γιατί προηγήθηκε το περασμένο καλοκαίρι, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς, η εμφάνιση του δημάρχου του Λονδίνου στον Λέτερμαν. Εκείνον τον είχε ειρωνευτεί ρωτώντας τον αν κουρεύει τα μαλλιά του «με μαχαίρι και πιρούνι». Αλλά ο δήμαρχος του Λονδίνου είναι και αντίπαλος του Κάμερον στο Κόμμα των Συντηρητικών και γίνεται όλο και πιο δημοφιλής.

Με πλήρη συναίσθηση, επομένως, επέλεξε τον πιο «σαματατζή» παρουσιαστή ο Κάμερον. Το μόνο που κατάφερε στο τέλος όμως ήταν να κάνει εξάσκηση στο χιούμορ του: «Εδωσα τέλος στην καριέρα μου απόψε στο σόου σας», είπε στον Λέτερμαν με την ελπίδα να κερδίσει τη συμπάθεια του κοινού.

Κέρδισε σίγουρα δεικτικά σχόλια του βρετανικού Τύπου. Βιτριολική η «Γκάρντιαν» έγραψε «ο Πρωθυπουργός μάλλον θα αντιμετώπισε πρόβλημα κατά τον έλεγχο του διαβατηρίου του στο αεροδρόμιο». Οι «Τάιμς» φάνηκαν πιο ήπιοι, το ‘ριξαν στην κούραση, «όχι μόνο γιατί είχε εκφωνήσει λόγο στα Ηνωμένα Εθνη, αλλά είχε πριν από την εκπομπή και συνομιλίες με πακιστανούς, αφγανούς και αιγύπτιους ηγέτες».

Τον δικαιολογούσαν άραγε ή του υπογράμμιζαν την «αμυαλιά»; Ιδίως όταν σε αυτή τον οδηγεί το ανεπίτρεπτο κυνήγι μιας αμφίβολης διασημότητας από το άγχος του να ανταγωνιστεί τον δήμαρχο του Λονδίνου. Την απάντηση ίσως την έδωσε ο ίδιος ο Κάμερον μετά το τέλος της εκπομπής: «Ο Πρωθυπουργός αισθάνθηκε λίγο ανόητος απόψε, αλλά του χρειαζόταν».