[Διαστάσεις] Το πόκερ του Βερολίνου

Η συνάντηση δύο ανθρώπων με χιούμορ είναι πάντα απολαυστική. Οταν αυτοί οι άνθρωποι είναι και πολιτικοί, τότε από τις ατάκες τους μπορεί να βγει και είδηση. Ο Αρνό Λεπαρμαντιέ, στη χθεσινή «Μοντ», αναφέρεται σ’ έναν διάλογο ανάμεσα στον Μάριο Μόντι και τον Φρανσουά Ολάντ όταν συναντήθηκαν στα μέσα του περασμένου Ιουνίου στο Παλάτσο Κίτζι. Το θέμα ήταν πώς θα πειστεί η Ανγκελα Μέρκελ να βοηθήσει το ευρώ. «Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όρους που να ανταποκρίνονται στο ηθικό όραμα της Μέρκελ. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα ταμείο επανόρθωσης», είπε ο ιταλός Πρωθυπουργός αναφερόμενος σ’ ένα ταμείο που θα επιτρέπει τη συνδιαχείριση του κρατικού χρέους το οποίο υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ. «Πρέπει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο», απάντησε ο Ολάντ, εμφανώς διασκεδασμένος. «Σωστά. Να μιλήσουμε για ένα ταμείο εξιλέωσης», πρότεινε ο Μόντι, γνωστός για το καταλυτικό του χιούμορ.
Αν και η γαλλική εφημερίδα δεν αποκαλύπτει άλλες λεπτομέρειες αυτής της συνομιλίας, είναι βέβαιο ότι οι δύο ηγέτες θα αντάλλαξαν κι άλλα χωρατά για τις γκριμάτσες της Καγκελαρίου ή τα μοντελάκια που φοράει. Το σχήμα είναι γνωστό: οι γενναιόδωροι και χαλαροί Νότιοι εναντίον των εγωιστών και αυστηρών Βορείων. Το ηλιόλουστο και φιλοευρωπαϊκό Κλαμπ Μεντιτερανέ που ξέρει να χαίρεται τη ζωή εναντίον των μίζερων και στερημένων ΑΑΑ που οργανώνουν τα πάντα με ψυχρό προγραμματισμό. Πώς γίνεται όμως και οι προτάσεις για μια πιο ομοσπονδιακή Ευρώπη όχι μόνο προέρχονται από τους δεύτερους, αλλά φέρνουν και σε αμηχανία τους πρώτους; Πώς γίνεται δηλαδή τη βαθύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση να εμφανίζεται σήμερα να τη ζητά η αρτηριοσκληρωτική Μέρκελ, ενώ ο ανοιχτόμυαλος Ολάντ διστάζει, κωλυσιεργεί, καθυστερεί;
Σε μια έκρηξη δημοκρατικότητας, η Καγκελάριος εμφανίζεται μάλιστα έτοιμη να καταφύγει ακόμη και σε δημοψήφισμα, φέρνοντας σε ακόμη πιο δύσκολη θέση τον γάλλο Πρόεδρο, ο οποίος δεν μπορεί να ξεχάσει τον διχασμό της χώρας του – και του κόμματός του – από την αντίστοιχη εμπειρία του 2005. Μήπως λοιπόν το παραπάνω σχήμα δεν είναι παρά ένα ακόμη κλισέ και οι καλοί Ευρωπαίοι είναι πράγματι οι Βόρειοι; Η «Μοντ» προτείνει μια άλλη ανάγνωση. Πρώτα απ’ όλα, ο Πρόεδρος της Γερμανίας Γιόαxιμ Γκάουκ έσπευσε να διαβεβαιώσει τον γάλλο ομόλογό του ότι δεν πιστεύει πως θα γίνει ποτέ δημοψήφισμα στη Γερμανία. Η στάση της Καγκελαρίου ενδέχεται επίσης να είναι προϊόν περισσότερο τακτικής παρά πεποίθησης: έναν χρόνο πριν από τις ομοσπονδιακές εκλογές, η Μέρκελ παίζει το ευρωπαϊκό χαρτί για να αποδυναμώσει τους Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους αντιπάλους της.  
Σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, οι πραγματικές προθέσεις της Γερμανίας φαίνονται από την άρνησή της να δεχθεί τον έλεγχο όλων των ευρωπαϊκών τραπεζών. Κάτω τα χέρια από την Μπούντεσμπανκ! Μακροπρόθεσμα ομοσπονδιακό, αλλά βραχυπρόθεσμα εθνικιστικό, μήπως το Βερολίνο παίζει απλώς ένα σκληρό παιχνίδι πόκερ;