ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Απάντηση σε δημοσίευμα

«Είμαι ο ιατρός Ιωάννης Μιχελογιαννάκης, ένας εκ των δύο πρώην Πασόκων που αναφέρετε στο άρθρο σας “Ωραίο μου πλυντήριο”.

Θέλω να σας επισημάνω ότι το πρώτο Μνημόνιο δεν το ψήφισα, καθώς δεν ήμουν βουλευτής κατά την ψήφισή του. Παρά τις περίπου 30.000 σταυρούς προτιμήσεως που πήρα, την έδρα κατέλαβε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ με 2.000 σταυρούς περίπου. Τη βουλευτική μου ιδιότητα την απέκτησα την 1η Ιανουαρίου 2011, καθώς κατέλαβα την έδρα του κ. Σταύρου Αρναουτάκη ο οποίος εκλέχτηκε Αιρετός Περιφερειάρχης Κρήτης.

Από τον πρώτο καιρό που μπήκα στη Βουλή, όπως άλλωστε θα θυμάστε, ξεκίνησα να στέλνω επιστολές τόσο στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κ. Γιώργο Παπανδρέου, όσο και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας έτσι την πρότασή μου για τα εθνικά, ηθικά ισοδύναμα. Το δεύτερο Μνημόνιο δεν το ψήφισα, με αποτέλεσμα τη διαγραφή μου από το ΠΑΣΟΚ.

Πράγματι χειροκρότησα τον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί πίστεψα – λανθασμένα όπως αποδείχτηκε – ότι και εκείνος πίστευε την πολιτική αυτονομία που διακήρυττε.

Εκλέχτηκα πρώτος βουλευτής πανελλαδικά της Δημοκρατικής Αριστεράς, ως αναγνώριση της κοινωνίας του τότε μοναχικού μου αγώνα. Ως βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, έχω αιτιολογήσει την άρνηση της ψήφου μου, καθώς έχω προτείνει και τα αντίστοιχα ισοδύναμα, τα οποία αποτέλεσαν τον προεκλογικό λόγο της Δημοκρατικής Αριστεράς αλλά και βάση της προγραμματικής συμφωνίας.

Η απάντηση του Ι.Κ. Πρετεντέρη: Είναι αλήθεια ότι ο κ. Μιχελογιαννάκης δεν ψήφισε το πρώτο Μνηµόνιο. Μπήκε, όµως, στη Βουλή λίγους µήνες αργότερα στην ΚΟ ενός κόµµατος το οποίο είχε ψηφίσει το Μνηµόνιο και εφάρµοζε το Μνηµόνιο. Ψήφισε όλους τους εφαρµοστικούς νόµους του Μνηµονίου. Ψήφισε το Μεσοπρόθεσµο. Κι έδωσε ψήφο εµπιστοσύνης στην τότε κυβέρνηση. Ουδείς τον ψέγει γι’ αυτό. Ετσι έκρινε κατά συνείδηση, έτσι έπραξε. Προφανώς, τώρα άλλαξε η συνείδησή του.

Ο ρόλος του υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης

Το υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης, πέρα από τους ισχυρούς συμβολικούς λόγους που συνοδεύουν την επανασύστασή του, φέρει έναν ουσιαστικό ρόλο με περιεχόμενο και ουσία. Αυτός δεν είναι άλλος από την εκφρασμένη άποψη της Κυβέρνησης Εθνικής Συνεργασίας να καταστήσει τη Βόρεια Ελλάδα πόλο έλξης επενδύσεων.

Ηδη με Προεδρικό Διάταγμα της 9ης Αυγούστου 2012, στο νέο ΥΜΑΘ επέστρεψαν όλες οι αρμοδιότητες που είχε μέχρι την ημέρα κατάργησής του, στις 7 Οκτωβρίου 2009.

Επιπλέον, διεκδικήσαμε και πετύχαμε να παραχωρηθούν στο υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης οι αρμοδιότητες της Επιχειρησιακής Μονάδας Ανάπτυξης.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο από τη Βόρεια Ελλάδα θέλει να προβεί σε μια επένδυση άνω των 3 εκατομμυρίων ευρώ, πλέον δεν είναι αναγκασμένο να μεταβαίνει στην Αθήνα, αλλά μπορεί να καταθέσει το επενδυτικό του σχέδιο στην αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου μας. Η πρότασή του θα ελέγχεται, θα αξιολογείται και ακολούθως θα εγκρίνεται ή όχι. Με αυτόν τον τρόπο είμαστε σίγουροι ότι εξοικονομείται χρόνος και χρήμα. Λειτουργώντας αποκεντρωτικά, επιδιώκουμε να σχηματίσουμε μια ευέλικτη δομή, η οποία δεν θα ταλαιπωρεί τον πολίτη.

Βία, μίσος και ελληνικός πολιτισμός

Μιλτιάδης Ι. Καρπέτας

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Το κύμα ρατσιστικής βίας που διαπερνά την ελληνική κοινωνία εκδηλώθηκε, με ακραίο τρόπο, στο περιστατικό που συνέβη στη Μεταμόρφωση στις 10 Σεπτεμβρίου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν επρόκειτο για τον συνήθη πλέον «έλεγχο», που χρησιμοποιείται ως πρόσχημα απ’ αυτούς που φιλοδοξούν να αναβιώσουν τα Τάγματα Εφόδου στην Ελλάδα. Επρόκειτο για μια εγκληματική επιχείρηση που εξελίχθηκε σχεδιασμένα σε διαδοχικές φάσεις. Πρώτα απειλές, μετά προειδοποιητική επίθεση και τέλος δολοφονική επίθεση με πυρπόληση καταστήματος μετανάστη και μαχαίρωμα έλληνα πολίτη.

Πρότυπα και μέθοδος αμιγώς ναζιστικά. Αυτό που κάνει την περίπτωση ξεχωριστή είναι ότι εδώ λείπει εντελώς κάθε πρόσχημα και κάθε αφορμή και προβάλλει γυμνή η τυφλή βία και το νοσηρό μίσος. Οι ηθικοί αυτουργοί της εξακολουθητικής εγκληματικής πράξης είναι γνωστοί και πασίδηλοι. Οι φυσικοί αυτουργοί δεν είναι δύσκολο να βρεθούν. Αρκεί να το θέλουν οι Αρχές και να μη φωλιάσει ο ύπουλος φόβος στη σκέψη των ανθρώπων. Αυτό θα ήταν το δραστικότερο όπλο στα χέρια των αυτόκλητων προστατών της κοινωνίας και της πατρίδας.

Αλλά η κοινωνία και η Ελλάδα βρίσκονται αλλού: στον νηφάλιο λόγο, το επιχείρημα, την πειθώ, τη μετριοπάθεια, την ανεκτικότητα, την ορθοφροσύνη, τη λογική. Αυτά δημιούργησαν και αυτά συγκροτούν ό,τι ονομάζεται Ελληνικός Πολιτισμός.

Ο κανόνας επιβεβαιώνεται: Η βία γεννά περισσότερη βία, το μίσος περισσότερο μίσος, ο παραλογισμός μεγαλύτερο παραλογισμό.

Οι ιδεολογικές διαφορές και οι διαφορετικές πολιτικές στοχεύσεις ελάχιστη σημασία έχουν. Επειδή, ακριβώς, η δυναμική της βίας και του μίσους παίρνει ανεξέλεγκτες τροπές, μεταλλάσσεται εύκολα και σαρώνει κοινωνίες και ανθρώπους.

Σε αυτές τις συνθήκες, είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε, να αποδεχθούμε και να κανοναρχήσουμε: Η βία και το μίσος που την υποκινεί δεν έχουν θέση στην κοινωνία μας. Για όλα τ’ άλλα μπορούμε να διαφωνούμε, να αγωνιζόμαστε, να αναζητούμε.

Το εκπαιδευτικό έργο του ΑΠΘ

ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ποικίλες και κυρίως άδικες επιθέσεις από πολλές πλευρές εναντίον του δημόσιου Πανεπιστημίου τα τελευταία χρόνια – με αποκορύφωμα τις πιο πρόσφατες για το ΑΠΘ – αμαυρώνουν την εικόνα του στο ευρύ κοινό. Οι υπογράφοντες, με μακρόχρονο διδακτικό και ερευνητικό έργο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αισθανόμαστε την ανάγκη να προασπίσουμε το βαλλόμενο κύρος του και να προστατέψουμε τη δουλειά και τη γνώση που μοιραζόμαστε με τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μας, καταγράφοντας για την κοινωνία που προσβλέπει σε μας για το μέλλον της μιαν άλλη – δυστυχώς κρυμμένη – πραγματικότητα για το Πανεπιστήμιο στο οποίο υπηρετούμε.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ιδρυμα της χώρας και καλύπτει σχεδόν όλο το φάσμα των επιστημών με τα 42 τμήματα που διαθέτει. Εχει το μέγεθος μιας μεσαίας ελληνικής πόλης και το προσωπικό του μαζί με τους φοιτητές και τις φοιτήτριές του αγγίζει το 10% του πληθυσμού της Θεσσαλονίκης. Αριθμητικά είναι το μεγαλύτερο ΑΕΙ στη ΝΑ Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα στη γηραιά ήπειρο. Δεν είναι, όμως, μόνο τα μεγέθη που το κάνουν να ξεχωρίζει, αλλά κυρίως η ποιότητα της παρεχόμενη γνώσης και η δυναμική της ερευνητικής δράσης της ακαδημαϊκής του κοινότητας.

Το ΑΠΘ κατέχει την πρώτη θέση ως προς την κινητικότητα στο εξωτερικό του προσωπικού και των φοιτητών του μεταξύ όλων των ελληνικών ΑΕΙ. Τα ερευνητικά επιτεύγματα διδασκόντων και διδασκομένων του ΑΠΘ (δυσανάλογα με το μέγεθος της χώρας και τα διατιθέμενα για την έρευνα κονδύλια) έχουν αναγνωριστεί διεθνώς, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατοι διεθνείς δείκτες επιστημοσύνης. Τη χρονιά που μας πέρασε διδάσκοντες και διδασκόμενοι έτυχαν πάρα πολλών διεθνών διακρίσεων.

Η διεθνής οικονομική κρίση και η δραματική δημοσιονομική κατάσταση της χώρας μας έχουν βαρύτατες επιπτώσεις στη χρηματοδότηση της δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης. Εντούτοις, τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παλεύουν να διασφαλίσουν το υψηλό επίπεδο της εκπαίδευσης για τους φοιτητές και τις φοιτήτριές του, κόντρα στις απαράδεκτες γενικεύσεις για την απόδοσή τους, και να στηρίξουν με την επιστημοσύνη τους την διεθνών προδιαγραφών ερευνητική τους δραστηριότητα.

Αλέξανδρος Γαρύφαλλος, Φοίβος Γκικόπουλος, Αγγελική Κοιλιάρη, Κωνσταντίνος Κυπαρισσίδης, Περικλής Μήτκας, Νίκος Μουσιόπουλος, Ιωάννης Παπαδογιάννης, Βασίλης Παπαζάχος, Χρυσούλα Σαατσόγλου-Παλιαδέλη, Μιχάλης Τιβέριος, Βασίλης Ταρλατζής, Γρηγόρης Τσόκας