ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Τα ισοδύναμα μέτρα

Ιωάννης Γ. Κουλούρης

Δρ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ- ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ ΕΜΠ

Επειδή τελευταία πολλή συζήτηση γίνεται για ισοδύναμα μέτρα, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μια γενική, δίκαιη και ηθική αρχή:

Δεν είναι δυνατό για να περισωθούν περικοπές από μία τάξη πολιτών να λαμβάνονται ως ισοδύναμα μέτρα που επιβαρύνουν μία άλλη τάξη πολιτών. Αυτό είναι παντελώς ανήθικο.

Π.χ. για να μην απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι, όπως πολύ σωστά αποφάσισαν οι τρεις αρχηγοί, θα πρέπει να υπάρξει ισοδύναμο που να προέρχεται από τους δημοσίους υπαλλήλους. Ενα τέτοιο προφανές, κραυγαλέο και δίκαιο ισοδύναμο μέτρο είναι η πλήρης περικοπή των υπερωριών και λοιπών πρόσθετων εργασιών από όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και σε όσες υπηρεσίες υπάρχει πραγματική ανάγκη πρόσθετης εργασίας να τοποθετούνται πλεονάζοντες υπάλληλοι από υπηρεσίες που θα καταργηθούν ή έχουν πλεονάζον προσωπικό. Στο μέτρο αυτό κανείς δεν μπορεί να έχει αντίρρηση. Είναι περίεργο γιατί μέχρι τώρα δεν προτείνεται από κανέναν το μέτρο αυτό.

Για να μην καταργηθούν τα επιδόματα στους πραγματικά μάχιμους ένστολους θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα επιδόματα από τους ένστολους των γραφείων ή των μη μάχιμων υπηρεσιών, και κυρίως αυτών που έχουν αποσπασθεί για τη φύλαξη διαφόρων προσώπων.

Για να μη μειωθεί η σύνταξη των αγροτών θα πρέπει να αυξηθούν αντίστοιχα οι εισφορές των εν ενεργεία αγροτών.

Για να μη μειωθούν οι βασικές αποδοχές των δικαστικών θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα επιδόματα και να μετατεθούν στον δικαστικό κλάδο οι περισσότεροι νομικοί που αφθονούν στις διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, είτε ως δικηγόροι είτε ως πτυχιούχοι Νομικής.

Για να μη μειωθούν οι βασικοί μισθοί των πανεπιστημιακών θα πρέπει να καταργηθούν τα διάφορα επιδόματα και η επιπλέον αμοιβή για ερευνητικές εργασίες κ.λπ.

Για να μη μειωθούν οι επικουρικές θα πρέπει να αυξηθεί η αντίστοιχη εισφορά των ασφαλισμένων, και όχι να επιβαρύνονται οι κύριες συντάξεις.

Αν επικρατήσει η φιλοσοφία αυτή, ούτε η τρόικα ούτε κανείς μπορεί να έχει αντίρρηση.

Η εφαρμογή

της εφεδρείας

Χρήστος Σούφλας

Με αφορμή τη συζήτηση για την εφεδρεία και τη μορφή της, καθώς και τις σκέψεις που υπάρχουν στην κυβέρνηση για την εφαρμογή της, θα ήθελα να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

1. Ανεξάρτητα από το αν κάποιος διαφωνεί με την εφεδρεία ή όχι ή αν αυτή είναι αντισυνταγματική, προσωπικά παρακολουθώ με απορία, πίκρα και οργή την όλη συζήτηση και τις διάφορες εκδοχές που έρχονται στη δημοσιότητα. Δεν μπορώ να καταλάβω τη δυσκολία να θέσουν κριτήρια. Το ΑΣΕΠ είναι ή όχι ανεξάρτητη συνταγματική Αρχή υπεύθυνη για τις προσλήψεις; Γιατί να μην είναι ο τρόπος πρόσληψης κριτήριο; Και ακόμα περισσότερο οι προσλήψεις που έγιναν με γραπτές εξετάσεις ΑΣΕΠ. Ετσι θα δίνανε και ένα μήνυμα αξιοκρατίας επιτέλους σε αυτή τη χώρα και θα κάνανε και κάτι καλό για τη Δημόσια Διοίκηση.

2. Υποτίθεται ότι έχει γίνει σε μεγάλο ποσοστό απογραφή των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων. Στη διαδικασία αυτή υπήρχε ειδική καρτέλα που καταχωρούνταν για τον κάθε υπάλληλο τα ουσιαστικά του προσόντα (πτυχία, μεταπτυχιακά, εργασιακή εμπειρία…) ανεξάρτητα από το σε ποιο κλάδο είναι διορισμένος κάποιος, ώστε θεωρητικά να μπορούσε να υποστηριχτεί και ο θεσμός του κρατικού υπαλλήλου. Μπορούν πολύ εύκολα και από εκεί να πάρουν μια εικόνα των ουσιαστικών προσόντων των υπαλλήλων.

3. Τέλος, για να αναφερθώ και προσωπικά, έχω διοριστεί ύστερα από πολύ απαιτητικό γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ πριν από δύο χρόνια σε κλάδο ΔΕ του υπουργείου Οικονομικών, με καθυστέρηση πάνω από έναν χρόνο από ό,τι θα έπρεπε λόγω Μνημονίου. Παρότι διορίστηκα ως ΔΕ, έχω πτυχίο, μεταπτυχιακό και τελειώνω και άλλη σχολή (και οι περισσότεροι από τον διαγωνισμό είναι αντίστοιχων ουσιαστικών προσόντων). Αν εφαρμοστεί αυτή η εκδοχή της εφεδρείας, δηλαδή απλά να κοιτάξουν αν ανήκεις σε κλάδο ΔΕ για να μπεις σε εφεδρεία (χωρίς να ληφθούν υπόψη τα ουσιαστικά προσόντα ή ούτε καν να δοθεί η δυνατότητα να εξεταστούν) τότε θα φύγουν άνθρωποι με άδικο τρόπο και όχι αυτοί με τα πραγματικά λιγότερα προσόντα.

Η Νύχτα των Κρυστάλλων

Διονύσης Καντιώτος

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή πίστεψα ότι λάθος διάβασα. Στη συνέχεια πίστεψα ότι μάλλον κάτι άλλο έβλεπα. Τελικά και έβλεπα και διάβαζα το προφανές. Το πόσο εύκολα δηλαδή, ένας σημαντικός δημοσιογράφος για να κατηγορήσει ακόμα μία φορά την Αριστερά δίνει γη και ύδωρ στη μαύρη προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής.

Διότι πώς να εξηγήσω το ότι, κατά τον κ. Πρετεντέρη, εφόσον νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, άρα νόμος μπορεί να είναι και το ξύλο των τραμπούκων.

Διότι τι άλλο, εκτός από τα μαύρα άρθρα των γερμανικών εφημερίδων του 1923-1938 που εξηγούσαν ότι η παρουσία των Εβραίων και μόνο δικαιολογούσε τα Τάγματα Ασφαλείας καθώς το επίσημο κράτος δεν μπορούσε να κάνει σωστά τη δουλειά του, μπορεί να ξεπεράσει το περισπούδαστο της στήλης «Εμπιστευτικά»;

Μου είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω τη στάση του κ. Πρετεντέρη. Εκτός και αν τώρα στα γεράματα αποφάσισε ότι θέλει λίγο από τη δόξα του Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ, εκδότη του «Λαϊκού Παρατηρητή».

Το διπλό έγκλημα στην Ιαπωνία

Σταύρος Βαρουφάκης

Οι Ιάπωνες και όλη η ανθρωπότητα μέσα σε χρονικό διάστημα λιγότερο από μία εξηκονταετία ξέχασαν τις πυρηνικές καταστροφές που υπέστησαν οι δύο μνημειακές, μαρτυρικές και ιστορικές πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Το ολοκαύτωμα των χιλιάδων ανθρώπων – θυσιάστηκαν και θανατώθηκαν άμεσα ή έμμεσα σε βάθος χρόνου – για την επίσπευση του τερματισμού ενός αιματηρού, ειδεχθούς, διεθνούς και ανώφελου πολέμου δεν μας δίδαξε τίποτε το ωφέλιμο ή χρήσιμο.

Μήπως δεν διαθέτουμε αρκετή σοφία, ώστε να μας αποτρέπει να επαναλαμβάνουμε το ίδιο σφάλμα και μάλιστα σε μεγαλύτερη ένταση και έκταση; Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού!

Το εκπληκτικό ή το δυσάρεστο είναι ότι με την ελάχιστη διαθέσιμη εμπειρία της εποχής εκείνης αναλαμβάνεται η εγκατάσταση πυρηνικών εργοστασίων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην πόλη Φουκουσίμα, και μάλιστα όχι ενός αλλά τεσσάρων.

Εδώ συντελείται το δεύτερο συνειδητοποιημένο έγκλημα εις βάρος του ιαπωνικού λαού, της προδοσίας της μνήμης των νεκρών και των ταλαιπωρημένων θυμάτων εν γνώσει των ειδεχθών συνεπειών της ραδιενεργής ακτινοβολίας.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας – ΙΑΕΑ (International Atomic Energy Agency) δεν αντέδρασε ουσιαστικά και αποφασιστικά ώστε να προβλέψει την παρακώλυση ενός τέτοιου τραγικού συμβάντος. Πρέπει να αποκλείεται η εγκατάσταση παρόμοιων εργοστασίων σε σεισμογενείς περιοχές και ιδίως πάνω από ρήγματα ή πλησίον σε αυτά.

Η πυρηνική ενέργεια στη μορφή που γνωρίζουμε να την ελέγχουμε και να την αξιοποιούμε είναι τρομερά επικίνδυνη και μια μέρα, αργά ή γρήγορα, το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσουμε θα είναι πολύ βαρύ. Δυστυχώς, οι μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις έχουν στηρίξει την ανάπτυξή τους στην πυρηνική ενέργεια. Μεταξύ αυτών είναι και η Ιαπωνία, η οποία στερείται ενεργειακές πηγές πλούτου. Αλλά η σεισμικότητα της ευρύτερης περιοχής είναι ίσως απαγορευτική για την εγκατάσταση παρόμοιων πυρηνικών σταθμών. Ισως ήθελε περισσότερη μελέτη και περισυλλογή, ιδίως για έναν λαό τόσο βασανισμένο από τις συνέπειες της πυρηνικής ακτινοβολίας.

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να έχουμε μοναδικό κριτήριο ανάπτυξης το κέρδος. Προέχει η ασφάλεια των πολιτών, ειδικότερα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοια πανίσχυρα συστήματα, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ισορροπία.