[Λόγια του δρόμου] Ευέλικτες αστικές συγκοινωνίες

Από το κακό στο χειρότερο πηγαίνουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αυτό δεν εμπόδισε πάντως ορισμένους φωστήρες να προτείνουν αύξηση των κομίστρων, την οποία γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή. Τα δρομολόγια αραιώνουν, κανένας δεν γνωρίζει πότε θα περάσει το λεωφορείο ή το τρόλεϊ, οι πόροι για τη σωστή συντήρηση των οχημάτων στερεύουν, πολλοί επαγγελματίες οδηγοί λειτουργούν σαν αφεντάδες, οι τζαμπατζήδες πληθαίνουν και η ενημέρωση του επιβατικού κοινού είναι απλώς ανύπαρκτη.

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς έπρεπε να εκμεταλλευθούν την κρίση και να αυξήσουν το… πελατολόγιό τους, πείθοντας τους κατόχους των Ι.Χ. να αλλάξουν συνήθειες, προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες σε πιο προσιτές τιμές από τις σημερινές. Το ζητούμενο δεν είναι να καλύψεις τα ελλείμματα ακριβαίνοντας τα εισιτήρια ενώ συρρικνώνονται δραματικά τα εισοδήματα, αλλά να εμφανίσεις κερδοφορία πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των επιβατών, μειώνοντας τις σπατάλες, εξορθολογίζοντας τον τρόπο λειτουργίας των μέσων, περιορίζοντας δραστικά το φαινόμενο των τζαμπατζήδων και προσφέροντας ευέλικτα πακέτα ανάλογα με τις περιστάσεις.

Θα μπορούσαν να καθιερωθούν οικογενειακά και ομαδικά εισιτήρια, να προβλεφθούν μειωμένα κόμιστρα κάποιες ώρες χαμηλής αιχμής (π.χ. αργά τη νύχτα), να γίνει πιο ευέλικτο το ωράριο σε ειδικές περιπτώσεις (δεν είναι δυνατόν να τρέχεις να προλάβεις το τελευταίο δρομολόγιο μετά τον νυχτερινό αγώνα ή την παράσταση στο Ηρώδειο).

Οποτε βρίσκομαι σε κάποια ευρωπαϊκή πόλη, χρησιμοποιώ τα τοπικά μέσα συγκοινωνιών και έχω μείνει απόλυτα ικανοποιημένος. Αντίθετα, ελάχιστοι ξένοι τουρίστες χρησιμοποιούν στις ελληνικές πόλεις λεωφορεία της γραμμής. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αξιολόγηση των μέσων μαζικής μεταφοράς που πραγματοποίησε η γερμανική λέσχη αυτοκινήτου ADAC σε διάφορες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, η Αθήνα δεν βαθμολογήθηκε καν, αφού οι ξένοι ειδικοί δεν έβγαλαν άκρη με το αλαλούμ στα λεωφορεία και στα τρόλεϊ. Οχι ότι ίδρωσε κάποιου υπευθύνου το αυτάκι δηλαδή!