Εμφύλιος για τον μεσιέ «Λουί Βιτόν»

bούτυρο στο ψωμί της γαλλικής Δεξιάς αποτέλεσε η είδηση πως ο πλουσιότερος πολίτης της Γαλλίας, το αφεντικό του ομίλου Louis Vuitton – Moët Hennessy Μπερνάρ Αρνό, ένας επιχειρηματίας που κάθε άλλο παρά έχει κρύψει την αντίθεσή του στα σχέδια του Σοσιαλιστή Προέδρου Φρανσουά Ολάντ να φορολογήσει σε ποσοστό 75% τα εισοδήματα που υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως, αιτήθηκε τη βελγική υπηκοότητα.

Ο ίδιος ο Αρνό διευκρίνισε εκ των υστέρων πως δεν σχεδιάζει να απαρνηθεί τη γαλλική υπηκοότητα και θα εξακολουθήσει να πληρώνει τους φόρους του στη Γαλλία. Αλλά η γαλλική Δεξιά είχε πάψει να ακούει, η «φυγή» του μεγαλοεπιχειρηματία ήταν για αυτήν η επιβεβαίωση των καταστροφολογιών της πως ο Ολάντ θα διώξει με την πολιτική του όλους τους πλούσιους της Γαλλίας.

Στην παγίδα έπεσαν και αρκετοί Σοσιαλιστές, όπως ο υποψήφιος για την ηγεσία του κόμματος Αρλέμ Ντεζίρ, που σχολίασε πως «όταν αγαπάμε τη Γαλλία δεν την εγκαταλείπουμε εν μέσω κακοκαιρίας!», ή ο υφυπουργός Οικονομίας Μπενουά Αμόν που έκρινε τη στάση του Αρνό ως «όχι ιδιαίτερα πατριωτική». Πιο μετρημένος, ο ίδιος ο γάλλος Πρόεδρος σχολίασε χθες το βράδυ από το τηλεοπτικό πλατό του TF1 πως ο Αρνό «θα έπρεπε να είχε φερθεί πιο συνετά», πλην όμως «έκανε τη διόρθωση που ήταν απαραίτητη». «Πατριωτισμός σημαίνει να δίνεις το καλύτερο από τον εαυτό σου. Ο καθένας πρέπει να συνεισφέρει το μερίδιό του και ο κ. Αρνό πρέπει να δώσει το παράδειγμα», επισήμανε ο Ολάντ επιβεβαιώνοντας πως, παρά τους ισχυρισμούς της δεξιάς «Φιγκαρό», ο φόρος του 75% στα εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ ετησίως θα εφαρμοστεί χωρίς εξαιρέσεις, «για όσο χρειαστεί να ανακάμψει η χώρα, πιθανότατα δύο έτη».

Η αλήθεια είναι πως ο Μπερνάρ Αρνό, που πρόσκειται στη Δεξιά και ήταν μάρτυρας στον γάμο του Σαρκοζί με τη Σεσιλιά, έχει κάπως βεβαρημένο παρελθόν. Το 1981, με το που εξελέγη στη γαλλική προεδρία ο Μιτεράν, μετανάστευσε στις ΗΠΑ και δεν επέστρεψε παρά τρία χρόνια αργότερα, όταν οι Σοσιαλιστές υιοθέτησαν πιο συντηρητική οικονομική πορεία. Μόλις την περασμένη Τετάρτη, σε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Πρωθυπουργό του Ολάντ, Ζακ-Μαρκ Ερό, του επανέλαβε την άποψη πως ο «υπερ-φόρος» του 75% θα προκαλέσει φυγή πολλών πλούσιων επιχειρηματιών.

Κι έπειτα, το Σάββατο έσκασε η βόμβα. Πρώτη μετέδωσε την είδηση η βελγική «Λα Λιμπρ Μπελζίκ»: ο Αρνό έχει ζητήσει να πολιτογραφηθεί Βέλγος από τα τέλη Αυγούστου και η αίτησή του εξετάζεται από τη βελγική Επιτροπή Πολιτογραφήσεων. Σύμφωνα με τον πρόεδρό της, κάθε υποψήφιος πρέπει να «αποδείξει τρία χρόνια διαμονής στο Βέλγιο» ή τουλάχιστον «αληθινούς δεσμούς» με τη χώρα – και ο Αρνό διαθέτει σπίτι στο Βέλγιο εδώ και 10 χρόνια. Στο Βέλγιο η φορολόγηση για τους πλουσιότερους είναι σαφώς πιο ήπια από ό,τι στη Γαλλία, ο φόρος επί του κεφαλαίου είναι χαμηλότερος και Φόρος επί της Περιουσίας (ISF) δεν υφίσταται.

Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ. Σε μετέπειτα ανακοίνωσή του, ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας επιβεβαίωσε πως έχει αιτηθεί τη βελγική υπηκοότητα, επέμεινε όμως πως «είναι και παραμένει φορολογικός κάτοικος Γαλλίας… Ενδεχόμενη απόκτηση της διπλής υπηκοότητας δεν αλλάζει τίποτε σε αυτή την κατάσταση ούτε στην αποφασιστικότητά του να συνεχίσει την ανάπτυξη του ομίλου LVMH και τη δημιουργία θέσεων εργασίας στη Γαλλία».

Φοροτεχνικοί στους οποίους προσέτρεξε ο γαλλικός Τύπος επισημαίνουν πως η διπλή υπηκοότητα δεν θα χρησίμευε διότι στη φορολόγηση σημασία έχει ο τόπος κατοικίας. Πηγή από το περιβάλλον του Αρνό υποστήριξε στη «Μοντ» πως το αφεντικό του LVMH επιθυμεί τη διπλή υπηκοότητα μόνο για να διευκολύνει ένα «ευαίσθητο» σχέδιο επενδύσεων στο Βέλγιο, μέσω της προσωπικής του εταιρείας χόλντινγκ.