Οι «γκρίζες ζώνες» των πάγκων

Σαν ταινία του Αλμοδόβαρ. Αλλά δεν έχουμε «γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης» παρά μόνο άνδρες. Προπονητές γεμάτοι άγχος και κάτω από πίεση στο ποδόσφαιρο, κι ας είμαστε στην πρώτη διακοπή του πρωταθλήματος ένεκα των υποχρεώσεων της εθνικής ομάδας.

Ποιοι δείχνουν νευρικότητα και γιατί; Πρώτος πρώτος ο Βαγγέλης Βλάχος. Εκανε το όνειρό του πραγματικότητα και έπιασε το τιμόνι της ΑΕΚ, ωστόσο ο ζήλος του να δείξει έργο έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. «Ούτε για τη β’ ομάδα δεν κάνει ο Φουρτάδο», φωνάζει μέσα στην απόγνωσή του, ενώ τα βάζει με τους παίκτες και παράλληλα επαναλαμβάνει τη λέξη «ντροπή». Λες και δεν γνώριζε πως απέναντί του θα βρεθούν παιδιά που καλά καλά δεν έχουν μυρίσει το χορτάρι. Περίμενε, άραγε, πορεία πρωταθλητισμού;

Από κοντά και ο Ζαρντίμ, και ας προβλήθηκε υπέρ το δέον η παρουσία του στο φόρουμ της ΟΥΕΦΑ. Είχε ανάγκη τέτοιο επικοινωνιακό σκριν ο πορτογάλος κόουτς του Ολυμπιακού; Γιατί, παρά τις δύο νίκες, όταν μπαίνει στη ζυγαριά με τον «πολύ» Βαλβέρδε ηττάται από την αφετηρία. Σαφώς και στο Λιμάνι έχασαν ποδοσφαιριστές, ο Ζαρντίμ όμως ήθελε δύο νίκες και γκολ στην αρχή για να νιώσει ασφάλεια.

Ο Παράσχος είδε το ρόστερ του Λεβαδειακού να ενισχύεται (κι ας έχασε τον Σουμπίνιο) και οι ήττες ήταν, ας πούμε, «εντός προγράμματος». Οι σπόντες για τη διαιτησία στο «Καραϊσκάκη», ακόμη κι αν ήταν σωστές, βγάζουν προς τα έξω υπερβολικό άγχος.

Στο Χαριλάου, ο Κατσαβάκης βλέπει να διαθέτει υλικό που χρειάζεται επειγόντως ενίσχυση. Και ζητεί άμεσα αποτελέσματα από μια ομάδα που στερείται ταλέντου και αξιόλογων λύσεων. Η κόντρα με τον Βελλίδη παραείναι δυνατή και ουδείς γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στον Αρη. Με τις φωνές δεν κερδίζεται ο σεβασμός.

Ο δε Μάντζιος στην Κέρκυρα έχασε εύκολα στις δύο πρώτες αγωνιστικές σε ματς που δεν ήταν ακριβώς ντέρμπι. Η Κέρκυρα θέλει δουλειά για να σταθεί και ο τεχνικός το τελευταίο που θα ήθελε ήταν να ακολουθήσει τον Χάβο…