«Τα παιδιά μου με έπεισαν να παίξω τη “Δεσποινίδα Τζούλια” στη θεατρική σκηνή»

Με τη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ η Ζιλιέτ Μπινός επιστρέφει στη θεατρική πιάτσα του Λονδίνου και με αφορμή την παρουσίαση του προκλητικού και ωμού έργου – από τα εμβληματικά του σουηδού συγγραφέα – στο περίφημο Μπάρμπικαν, μίλησε για τη δουλειά της, τις επιλογές της, τη μητρότητα και τα παιδιά της.

Είχε παρακολουθήσει το έργο μόλις μια φορά προηγουμένως και για να μπει στο κλίμα είδε κάθε εκδοχή του σε DVD. Τη συνάρπασε όμως η «Τζούλια» της Ελεν Μίρεν, σημειώνει, διότι η ηρωίδα δείχνει να «φλέγεται».

Στα 48 της η Μπινός δεν έχει πρόβλημα που θα κάνει μια ηρωίδα αρκετά μικρότερή της ηλικιακά. Εμφανίζεται συμφιλιωμένη με την ηλικία της και εξηγεί πως «χρειάζεται ο ηθοποιός να έχει εμπειρίες ζωής για να μπει στο πετσί του ρόλου, αλλιώς τίποτα δεν γίνεται ως εκ θαύματος». Αναφέρεται στον θεατρικό ρόλο της με πάθος και δίνει την αίσθηση ότι τον φέρει μέσα της ακόμα και εκτός σκηνής. Απαντά με ένα κοφτό «όχι». Εχει τραβήξει διαχωριστική γραμμή καιρό τώρα. «Αφήνω τη δουλειά μου στην εξώπορτα του θεάτρου. Διότι όταν έχεις παιδιά, πρέπει να ανακτάς επαφή με την πραγματικότητα και να είσαι εκεί μαζί τους».

Εχει έναν γιο, τον 18χρονο Ραφαέλ, και μια κόρη, τη Χάνα, 12 ετών από διαφορετικούς πατεράδες. Τα παιδιά της την ώθησαν, λέει, να επιστρέψει στη θεατρική σκηνή με αυτόν τον απαιτητικό ρόλο. Της τόνωσαν την αυτοπεποίθηση λέγοντας πως μπορεί να τα καταφέρει.

Παθιάζεται με τη δουλειά της, αν και αυτό δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται. «Διαφορετικά καταντά εξοντωτικό». Γι’ αυτό και δεν παύει να αναζητά καινούργια, φρέσκα πράγματα. Γι’ αυτό και απέρριψε τις προτάσεις – στη δεκαετία του ’90 – να παίξει στα «Τζουράσικ παρκ» και «Επικίνδυνες αποστολές». Με τις επιλογές της δεν αποσκοπεί να αυξήσει μόνο τη μετοχή της στην πιάτσα. «Ο ηθοποιός είναι σε πρώτη ζήτηση για συγκεκριμένη περίοδο. Εκείνο όμως που νοιάζει εμένα είναι να διασκεδάζω διαρκώς. Δηλαδή να ρουφώ τον χυμό της δημιουργίας».