Εφαγαν πόρτα

Στην εποχή που οι ελληνικές ΠΑΕ «τρώνε πόρτα» από τους ξένους φτάσαμε και πάλι. Ως γνωστόν, με τον όρο «πόρτα» ταυτίζουμε την κρυάδα ή όταν κάποιος γυρίζει την πλάτη.

Τώρα, στις δύσκολες ημέρες που περνά το ελληνικό ποδόσφαιρο, έγιναν μεν κάποιες προσπάθειες για ηχηρή μεταγραφή, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να «φάνε χυλόπιτα» οι παράγοντες. Και φυσικά αναφερόμαστε κυρίως στον Ολυμπιακό, διότι από το Λιμάνι προέκυψαν οι πιο σοβαρές κινήσεις. ΠΑΟ, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ δύσκολα θα μπορούσαν να έχουν υψηλές βλέψεις, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες απλά συμπληρώνουν το πρόγραμμα του πρωταθλήματος και θέλησαν να βρουν ευκαιρίες από τα πανέρια αναζητώντας ελεύθερους ποδοσφαιριστές.

Το καλοκαίρι πέρασε με τον Μπρούνο Αλβες να έχει συμβόλαιο πολλών εκατομμυρίων ευρώ, αλλά να ακούγεται ως στόχος του Ολυμπιακού. Με τον Ντελ Πιέρο να γίνεται το «κλου» του τελευταίου 48ωρου και στον Πειραιά να μένουν με την προσδοκία της απόκτησης ενός ακόμη (βετεράνου) διάσημου άσου. Νένε, Κουαρέσμα, Κακουτά, Σκιλασί, Κρις, Μπεναγιούν, Τζιοβάνι ντος Σάντος ήταν ηχηρά ονόματα που «έπαιξαν» ως στόχοι, υπήρξε φλερτ δυνατό, για να καταλήξουν, ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις σε αδιέξοδο.

Θα ήταν άδικο να ειπωθεί η λέξη «ναυάγιο». Ο Ολυμπιακός το κυνήγησε, σε κάποιες περιπτώσεις έκανε αξιόλογες προσφορές προκειμένου να δελεάσει γνωστούς παίκτες, ήταν όμως δύσκολο με τις παρούσες συγκυρίες να εκπληρώσει τις βλέψεις του.

Ας το αντιληφθούμε άπαντες: η διόρθωση αφορά και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι εποχές με τις παχιές αγελάδες, με τον Σισέ και τον Ριβάλντο, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Οι καλοπληρωμένοι αστέρες θα το σκεφθούν δύο και τρεις φορές για να έρθουν στη Σούπερ Λίγκα. Η οικονομική κατάσταση της χώρας, οι δυσκολίες στην καταβολή των μισθών, τα χρωστούμενα που ώρες ώρες σχηματίζουν βουνό, τους αναγκάζουν να μη θέλουν να σταθμεύσουν στα μέρη μας. Θα είναι γι’ αυτούς μια βουτιά στην αφάνεια. Το κασέ θα πέσει. Και έτσι προτιμούν ομάδα μικρότερου – ίσως – βεληνεκούς, αλλά που θα ανήκει σε ένα καλύτερο και πιο αξιόπιστο πρωτάθλημα.