Σόου ενότητας με παραφωνίες

Η πολιορκία του Λευκού Οίκου από τους Ρεπουμπλικανούς ξεκινά επίσημα σήμερα μετά την ολοκλήρωση του συνεδρίου του κόμματος όπου πήρε το προεδρικό χρίσμα ο πρώην κυβερνήτης της Μασαχουσέτης Μιτ Ρόμνεϊ. Τρεις ήταν οι ιδέες που προωθήθηκαν στο κοινό των εκατομμυρίων Αμερικανών οι οποίοι παρακολούθησαν ζωντανά από την τηλεόραση το μεγαλύτερο μέρος του συνεδρίου: ότι το κόμμα στέκεται ενωμένο πίσω από τον Ρόμνεϊ, ότι ο Ρόμνεϊ έχει την ικανότητα να διεκδικήσει την Προεδρία από τον Μπαράκ Ομπάμα αλλά είναι και πιο ζεστός άνθρωπος απ’ όσο φαίνεται και ότι ο υποψήφιος αντιπρόεδρος, ο 42χρονος βουλευτής του Γουισκόνσιν Πολ Ράιαν, είναι έτοιμος για τις απαιτήσεις της θέσης του.

Στο συνέδριο συνεχίστηκαν οι επιθέσεις στον Ομπάμα και δύο από τους βασικούς ομιλητές της προτελευταίας ημέρας ήταν η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις και ο γερουσιαστής Τζον ΜακΚέιν, αντίπαλος του Ομπάμα στις προηγούμενες εκλογές, οι οποίοι επιτέθηκαν στον Πρόεδρο για τη στάση του στα θέματα της εθνικής ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής. Η Ράις αναγνώρισε την κούραση της χώρας από δύο πολυετείς πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν που ξεκίνησε ο Μπους, πρόσθεσε όμως ότι «εάν δεν εμπνευσθούμε ώστε να γίνουμε και πάλι ηγέτες, ένα από τα δύο θα συμβεί: είτε δεν θα ηγηθεί κανείς οπότε θα προκληθεί χάος είτε θα καλύψουν το κενό άλλοι που δεν μοιράζονται τις ίδιες αξίες με εμάς. Δεν έχουμε επιλογή. Δεν μπορούμε να είμαστε διστακτικοί στο να ηγηθούμε – και δεν μπορούμε να ηγηθούμε από τα μετόπισθεν». «Επί τέσσερα χρόνια εγκαταλείψαμε την παγκόσμια ηγεσία», είπε στον ίδιο τόνο ο Τζον ΜακΚέιν. «Αφήσαμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, να γίνουν δυσεπίλυτες».

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμενόταν τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος η ομιλία του 65χρονου Μιτ Ρόμνεϊ, για την επιλογή του οποίου υπήρχαν πολλές αμφισβητήσεις. Παρ’ ότι το συνέδριο προσπάθησε να δώσει ένα μήνυμα ενότητας, στο εσωτερικό του κόμματος υπάρχουν μεγάλες διαιρέσεις.

Κατ’ αρχάς βάσει του καταλόγου των ομιλητών διαπιστώνει κάποιος ότι υπερίσχυσε η υπερσυντηρητική πτέρυγα – οι περισσότεροι από όσους ανέβηκαν στο βήμα ανήκουν στο Τσάι Πάρτι, το ιδιαίτερα συντηρητικό κίνημα που φαίνεται να κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος εις βάρος της πιο μετριοπαθούς πτέρυγας.

ΔΙΧΑΣΜΟΣ. Το πιο εμφανές σημάδι του διχασμού στο συνέδριο ήταν όταν την Τρίτη οι μισοί από τους 24 αντιπροσώπους του Μέιν αποχώρησαν ομαδικά από την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της ηγεσίας να τους απομακρύνει και να τους αντικαταστήσει λόγω υποτιθέμενων διαδικαστικών λαθών. Οι απομακρυνθέντες υποστήριζαν τον φιλελεύθερο βουλευτή του Τέξας Ρον Πολ, οι αντικαταστάτες τους τον Ρόμνεϊ. Μια άλλη διαφωνία σχετικά με ένα σχέδιο που προώθησε ο Ρόμνεϊ προέκυψε όταν αποφασίστηκε μια πιο σύνθετη διαδικασία ώστε να μην είναι εύκολο για συνέδρους να μεταβάλλουν την υποστήριξή τους προς τους προεδρικούς υποψηφίους. Οι οπαδοί του Ράιαν φώναζαν «Κλέφτες! Κλέφτες!» και οι υποστηρικτές του Ρόμνεϊ «Καθίστε κάτω!» και «ΗΠΑ!».

Τι κρύβεται όμως πίσω από όλα αυτά; Αν κοιτάξει κάποιος στην εκστρατεία για το ρεπουμπλικανικό χρίσμα θα διαπιστώσει ότι ο Ρόμνεϊ, παρά την πολύ καλή οργάνωση και τα άφθονα χρήματα που διέθετε, κέρδισε με δυσκολία επειδή πολλοί συντηρητικοί ήταν και είναι ακόμα καχύποπτοι για τις θέσεις του, ορισμένες από τις οποίες θεωρούνται πιο μετριοπαθείς.

Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ. Ενα άλλο πρόβλημα για τον Μιτ Ρόμνεϊ είναι η νέα γενιά των Ρεπουμπλικανών η οποία πιστεύει πως το κόμμα – που έχει κινηθεί σημαντικά προς τα δεξιά τις τελευταίες δύο δεκαετίες – δεν το έκανε αρκετά γρήγορα. Οι νέοι αυτοί έχουν ως είδωλο τον κυβερνήτη του Γουισκόνσιν Γουόκερ, ο οποίος υποστήριξε ένα μέτρο που στερεί από τους δημοσίους υπαλλήλους το δικαίωμα συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Αλλο ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι αυτό το συνέδριο μπορεί να έδωσε το χρίσμα για το 2012 αλλά μπορεί να προδιαγράψει και την πορεία για το 2016. Εάν ο Ρόμνεϊ χάσει από τον Ομπάμα, δεν αποκλείεται καθόλου αρκετοί από τους ομιλητές στο συνέδριο να διεκδικήσουν το χρίσμα για την προεδρία ή την αντιπροεδρία σε 4 χρόνια. Γι’ αυτό άλλωστε οι περισσότεροι που ανέβηκαν στο βήμα πριν πλέξουν το εγκώμιο του Μιτ Ρόμνεϊ δεν ξέχασαν να περιγράψουν και τα δικά τους ανδραγαθήματα.