Το ένα μετά το άλλο ανοίγουν καταστήματα ποδηλάτων στην Αθήνα και στις γειτονιές λόγω της αυξημένης ζήτησης. Εκτιμάται ότι την τελευταία διετία δημιουργήθηκαν περίπου 180 καινούργια σημεία πώλησης, με τα περισσότερα, αναλογικά, στην Αττική. Και υπολογίζεται ότι μόνο το 2011 άνοιξαν στην Αθήνα περίπου 10 νέα καταστήματα. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του καταστήματος podilato που άνοιξε στα τέλη Δεκεμβρίου στην οδό Κολοκοτρώνη 30, λίγα μόλις μέτρα από την Πλατεία Συντάγματος. Οι ιδιοκτήτες είχαν ανοίξει πριν από 3 χρόνια κατάστημα πώλησης ποδηλάτων στο Γαλάτσι. Σκοπός των δύο ιδιοκτητών ήταν, όπως λένε, να βοηθήσουν τον ποδηλάτη πόλης.
Στον χώρο των τεσσάρων τροχών πάντως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Από το 2009 έως σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Εισαγωγέων Εμπόρων Αυτοκινήτων, έκλεισαν 3.500 επιχειρήσεις αυτοκινήτων.
Ακόμη μεγαλύτερη εκτιμάται ότι θα ήταν η χρήση ποδηλάτου μέσα στις πόλεις εάν υπήρχαν οι κατάλληλες υποδομές. Η έλλειψη υποδομών (ποδηλατόδρομοι, χώροι στάθμευσης) και κουλτούρας είναι ανασταλτικός παράγοντας για την απρόσκοπτη χρήση του ποδηλάτου, σημειώνουν παράγοντες της αγοράς ποδηλάτου στην Ελλάδα. Οι κλοπές ποδηλάτων, προσθέτουν, ειδικά στις μεγαλουπόλεις, αποτελούν επίσης αποτρεπτικό παράγοντα για αρκετούς πολίτες που θα ήθελαν να μετακινηθούν με ποδήλατο.
Από την πλευρά του ο ποδηλάτης Βασίλης Τζωρτζίνης λέει ότι «στην Ελλάδα δημιουργείται σήμερα μια ποδηλατική κουλτούρα, στην οποία η Πολιτεία στέκεται απλώς θεατής. Η δημιουργία υποδομών, όπως ποδηλατόδρομοι, δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας, θέσεις στάθμευσης, κινείται με ρυθμούς χελώνας. Η γραφειοκρατία, όπως μαθαίνω από τους συγκοινωνιολόγους, τελματώνει κάθε πρωτοβουλία. Ομως οι ποδηλάτες δεν μπορούν να περιμένουν αν και πότε θα γίνει κάτι. Παίρνουν το ποδήλατο και βγαίνουν στον δρόμο. Ο αστικός ποδηλάτης στην Ελλάδα είναι ένας “ακτιβιστής”, που προάγει την προφανή λύση στο πρόβλημα των αστικών μετακινήσεων».