Sony, το μαγαζί που έγινε κολοσσός

Σε ένα κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κτίριο του Τόκιο, ένας νεαρός Ιάπωνας άνοιξε ένα μικρό κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών. Το μαγαζί του Μασάρου Ιμπούκα απασχολούσε μόλις οκτώ άτομα, ενώ το αρχικό κεφάλαιο δεν ξεπερνούσε τα 550 δολάρια. Εναν χρόνο μετά, το 1947, η ατομική επιχείρηση μετατράπηκε σε εταιρεία με συνιδρυτές τον Ιμπούκα και τον Ακιο Μορίτα. Οι δύο συνέταιροι «βάφτισαν» την εταιρεία τους με ένα όνομα που περιέγραφε με τρόπο σαφή και ύφος λιτό τις φιλοδοξίες τους. Τα αρχικά της νεότευκτης επιχείρησης ΤΤΚ αντιστοιχούσαν στην ιαπωνική γλώσσα στο ακρωνύμιο Εταιρεία Μηχανικής Τηλεπικοινωνιών Τόκιο. Οι δύο επιχειρηματίες ήθελαν να δημιουργήσουν μια εταιρεία πρωτοπόρο στον ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα της τεχνολογίας ηλεκτρονικών συσκευών. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει δικαιώνοντας τις φιλοδοξίες τους. Ομως εξίσου γρήγορα κατάλαβαν ότι με αυτή την επωνυμία το εγχείρημά τους δεν θα αποκτούσε παγκόσμια εμβέλεια. Αναζήτησαν λοιπόν ένα όνομα για να διεισδύσουν στην παγκοσμιοποιημένη αγορά.

Το όνομα Sony που επέλεξαν δεν προερχόταν ούτε από τα αρχικά των ονομάτων τους ούτε από κάποια ιαπωνική λέξη. Η ονοματοδοσία ήταν τόσο ευφάνταστη όσο και τα ηλεκτρονικά γκάτζετ που θα διέθεταν τα επόμενα χρόνια στους καταναλωτές.

Η αρχική σκέψη βασίστηκε στη λατινική ρίζα sonus για να παραπέμπει στον «ήχο». Συνέπεσε όμως με τη φράση «sunny boy» που χρησιμοποιούσαν τότε οι νέοι στην Ιαπωνία για να περιγράψουν τους «ελεύθερους κι ωραίους» συνομηλίκους τους. Ετσι το ομόηχο «sony» έγινε εύκολα οικείο στους Ιάπωνες ενώ έμοιαζε όσο «αγγλικό» χρειαζόταν για να κατακτήσει τον δυτικό κόσμο.

Το πρώτο ραδιοφωνάκι. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ο Ιμπούκα ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να δει από κοντά τους ανθρώπους των εργαστηρίων Bell Labs που είχαν κατοχυρώσει μια πατέντα για τρανζίστορ. Οι Αμερικανοί πούλησαν την εφεύρεσή τους στους Ιάπωνες κι έτσι η Sony κατασκεύασε το πρώτο (εμπορικά αξιοποιήσιμο) ραδιοφωνάκι. Στην πραγματικότητα το προϊόν δημιούργησε μια νέα αγορά: τις ηλεκτρονικές μικροσυσκευές ευρείας κατανάλωσης. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 τα τρανζίστορ έκαναν θραύση στην αμερικανική αγορά καθώς κυκλοφορούσαν παραπάνω από 5 εκατ. συσκευές. Τα επόμενα χρόνια η εταιρεία γιγαντώθηκε δίνοντας ταυτόχρονα ώθηση στις ιαπωνικές εξαγωγές.

Η ραγδαία ανάπτυξη, ο ανταγωνισμός που είχε πλέον δημιουργηθεί αλλά και η παγκόσμια οικονομική κρίση μετά τα μέσα του ’70 οδήγησε τη Sony σε μείωση τιμών. Τα προϊόντα της έφταναν πλέον σε ακόμα περισσότερους καταναλωτές.

Χρονιά – ορόσημο. Το 1979 ήταν αναμφισβήτητα μια ακόμα χρονιά – ορόσημο τόσο για την εταιρεία όσο και για τη μουσική βιομηχανία. Η Sony κατασκεύασε μια νέα συσκευή που έδινε στον χρήστη της τη δυνατότητα να ακούει διαρκώς μουσική όπου κι αν βρίσκεται έχοντας στην τσέπη ένα φορητό κασετοφωνάκι και στα αυτιά του ένα ζευγάρι ακουστικά. Το walkman ήταν στην πραγματικότητα ο πρόδρομος του σημερινού MP3 player. Οι καινοτομίες της Sony δεν περιορίστηκαν στη μουσική. Οι οθόνες Trinitron ήταν οι πρώτες που έκαναν πολύχρωμη την τηλεόραση το 1968, ενώ στις αρχές του 1990 έκανε την εμφάνισή της η κονσόλα παιχνιδιών PlayStation, που συνεχίζει ακόμα να καθηλώνει εκατομμύρια ανθρώπους στον καναπέ. Ο Καζούο Χιράι, ο οποίος κρατάει σήμερα τα ηνία της εταιρείας, είναι μάλλον από τους πιο «άτυχους» ανθρώπους στην ιστορία της Sony που προσπαθεί να ορθοποδήσει έπειτα από τέσσερις συνεχόμενες χρονιές ζημιών για τον όμιλο.