[Η ιστορία της ημέρας] «Ναι» στα ευρωομόλογα, αρκεί… να τα λέμε σωστά

Το ζήτημα της αποκαλούμενης «αμοιβαιοποίησης του χρέους» και της έκδοσης κοινών ομολόγων για τις οικονομίες της ευρωζώνης βρίσκεται σχεδόν από την αρχή της κρίσης στην ημερήσια διάταξη του Τύπου αλλά και των διαβουλεύσεων μεταξύ των ευρωπαίων ηγετών. Το τι ακριβώς συζήτησαν η γερμανίδα Καγκελάριος και ο γάλλος Πρόεδρος στη συνάντηση που είχαν την περασμένη εβδομάδα στο Βερολίνο δεν είναι πλήρως γνωστό. Η έκδοση ευρωομολόγου, στην οποία αντιτίθεται η Ανγκελα Μέρκελ και την οποία υποστήριζε αναφανδόν μέχρι την εκλογή του ο Φρανσουά Ολάντ, ίσως να απασχόλησε τους δύο ηγέτες έστω και για λίγα λεπτά. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι αν η συζήτηση επεκτάθηκε σε άλλες, μη οικονομικές πτυχές της κρίσης. Οπως η γλωσσολογική προσέγγιση των ευρωομολόγων που απασχόλησε τη γαλλική Επιτροπή Ορολογίας και Νεολογισμών. Οι γάλλοι επιστήμονες αποφάνθηκαν ότι οι συμπατριώτες τους θα πρέπει να χρησιμοποιούν τη γαλλική λέξη «euro-obligation» αντί της επικρατούσας (και στη Γαλλία) αγγλικής «eurobond». Της σχετικής ανακοίνωσης είχε προηγηθεί ενδελεχής έρευνα από τα μέλη της Επιτροπής που προσπαθούν να διαφυλάξουν τη γλώσσα του Μολιέρου και του Ουγκώ από τις ξενικές «εισβολές». Ομως η εργασία και οι «συστάσεις» τους κινδυνεύουν να πέσουν στο κενό. Οχι επειδή ο γαλλικός Τύπος χρησιμοποιεί εναλλάξ τα «eurobonds» και τα «euro-obligations», αλλά επειδή το Βερολίνο εμφανίζεται τόσο άτεγκτο στη δημοσιονομική πολιτική όσο η Επιτροπή Ορολογίας στην τήρηση της γλωσσικής καθαρότητας.