Ιστορικά στοιχεία από το 1900 ώς σήμερα δείχνουν ότι η μέση ετήσια αποπληθωρισμένη απόδοση για τις μετοχές παγκοσμίως κυμαίνεται στο 6% υπεραποδίδοντας άλλων μορφών επένδυση, όπως τα ομόλογα (2,1%) και οι καταθέσεις (1%).
Ωστόσο, σε παγκόσμιες κρίσεις οι μετοχές σημειώνουν απώλειες, οι οποίες ορισμένες φορές είναι δύσκολο να καλυφθούν στην περίοδο της ζωής των ανθρώπων. Ο 21ος αιώνας πάντως στην ώς σήμερα 12ετή ζωή του έχει ήδη φιλοξενήσει δύο από τις τέσσερις χειρότερες πτωτικές περιόδους μετοχών της Ιστορίας: η πρώτη θέση καταλαμβάνεται πλέον από την κρίση του 2007(Μεγάλη Απομόχλευση/Υφεση) με απώλειες που κυμάνθηκαν στο 58% παγκοσμίως σε μέσα επίπεδα, ενώ ακολουθούν η Μεγάλη Υφεση του 1929 (54%), το «πετρελαϊκό σοκ» του 1973-74 (-47%) και η «φούσκα των dot com» στο τέλος της δεκαετίας του ’90 (-44%).
Σε κάθε περίοδο ορισμένες κατηγορίες μετοχών είναι «στη μόδα», αλλά γενικά τα στοιχεία δείχνουν πως οι μετοχές μικρής κεφαλαιοποίησης σημείωναν τα μεγαλύτερα κέρδη στις ανοδικές κινήσεις. Μεταξύ του 2000 και του 2011 π.χ. οι εταιρείες – κολοσσοί μεγάλης κεφαλαιοποίησης, οι αποκαλούμενες και «mega-μετοχές», θεωρούνταν σε γενικές γραμμές «αποτυχημένες», παρατηρεί η ING. Ωστόσο, η τελευταία παγκόσμια κρίση μετέβαλε την τάση καθώς πολλοί στράφηκαν στην ασφάλεια αυτών των γιγάντων. Εξάλλου, αρκετές εταιρείες φαρμάκων, τροφίμων, πετρελαίου και τεχνολογίας επιτυγχάνουν παγκοσμίως ετήσια έσοδα άνω των 50 δισ. δολαρίων, ξεπερνώντας το ΑΕΠ περισσότερων από τα 2/3 των χωρών παγκοσμίως. Η κεφαλαιοποίηση π.χ. της Google (628 δισ. δολ.) ξεπερνά κατά 3 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας. Ετσι το τελευταίο 12μηνο οι μετοχές των εταιρειών μεγάλης κεφαλαιοποίησης υπεραποδίδουν, καθώς δεν προσφέρουν μόνο γεωγραφική (σε όρους χωρών και νομισμάτων) διαφοροποίηση και ισχυρούς ισολογισμούς αλλά επίσης παρέχουν και ένα συχνά αυξανόμενο εισόδημα από τα μερίσματα. Φυσικά, μια πιθανή επανεκκίνηση των εκτυπωτικών μηχανών χρήματος στις ΗΠΑ και την Ευρώπη θα παρείχε μια ακόμα προσωρινή ώθηση στις μετοχές των εταιρειών μικρής κεφαλαιοποίησης. Ωστόσο, τα πράγματα δείχνουν πως σε έναν κόσμο που οι οικονομικοί κύκλοι – ύφεσης και ανάπτυξης – και οι οικονομίες πολλών χωρών μεταβάλλονται πλέον πιο σύντομα οι μετοχές των μεγάλων πολυεθνικών δείχνουν να διατηρούν σε βάθος χρόνου την αξία τους.