Και μαζί και μόνοι στο Βερολίνο

^«Είναι βέβαιο ότι δεν θα πλήξουμε». Είναι η φράση με την οποία έκλεισε τη σύντομη δήλωσή της η Ανγκελα Μέρκελ πριν αποσυρθεί με τον Φρανσουά Ολάντ για το δείπνο εργασίας στην καγκελαρία και αποτυπώνει πλήρως τη διάθεση με την οποία είναι έτοιμο να υποδεχθεί το Βερολίνο το φθινόπωρο που έρχεται. Η γερμανίδα Καγκελάριος επανέλαβε στο ίδιο μονότονο μοτίβο, εξάλλου, ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία δέσμευση απέναντι στην Αθήνα πριν την έκθεση της τρόικας, η οποία αναμένεται τον Σεπτέμβριο. «Για μένα είναι σημαντικό όλοι μας να σεβαστούμε τις υποχρεώσεις μας και προ πάντων να περιμένουμε την έκθεση της τρόικας για να δούμε τότε ποιο είναι το αποτέλεσμα. Αλλά εμείς – κι εγώ – θα ενθαρρύνουμε την Ελλάδα να προχωρήσει στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων, ο οποίος απαιτεί πολλά από τους έλληνες πολίτες», τόνισε. Σε ανάλογους τόνους ως προς την ικανοποίηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Αθήνα κινήθηκε και ο Φρανσουά Ολάντ.

Ο γάλλος Πρόεδρος φάνηκε διατεθειμένος να ακολουθήσει την κοινή γραμμή πλεύσης που απαιτούσε το Βερολίνο από το Παρίσι απέναντι στο ελληνικό ζήτημα. Κινήθηκε, όμως, και σε έναν παράλληλο άξονα, δίνοντας έναν προσωπικό τόνο στο θέμα της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη. «Εδώ και μήνες – και αυτό δεν είναι μυστικό – ασχολούμαστε με την Ελλάδα. Θέλουμε, θέλω η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη, είναι μια επιθυμία που έχουμε εκφράσει από την αρχή της κρίσης», σημείωσε πριν συνταχθεί στο κοινό μέτωπο: «Εξαρτάται από τους Ελληνες να κάνουν τις προσπάθειες που απαιτούνται για να ικανοποιήσουν αυτόν τον στόχο», όπως είπε. Η στάση του Φρανσουά Ολάντ διαβάζεται και ως προειδοποίηση αλλά και ως μήνυμα συμπαράστασης.

Αυτό που προκύπτει από τη χθεσινή εμφάνιση της Ανγκελα Μέρκελ και του Φρανσουά Ολάντ είναι ότι το νέο ζεύγος του γαλλογερμανικού άξονα εξακολουθεί να επιδίδεται σε μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας. Για το κλίμα που επικρατεί ανάμεσα στη γερμανίδα Καγκελάριο και τον γάλλο Πρόεδρο υπάρχει ένα ασφαλές κριτήριο – η διάρκεια των δηλώσεων.

Διαφορές. Οι λιτές δηλώσεις μαρτυρούν μεγάλες διαφορές, αποκαλύπτουν την πρόθεση να μη θιγούν θέματα που θα μπορούσαν να ενοχλήσουν την άλλη πλευρά. Το κύριο μενού στο δείπνο εργασίας που ακολούθησε είχε το ραντεβού με τον έλληνα Πρωθυπουργό. Το επιβεβαίωσε η Ανγκελα Μέρκελ που δεν έκρυψε ότι με τον Φρανσουά Ολάντ «θα συζητήσουμε πώς θα υποδεχθούμε τον έλληνα ομόλογό μας Αντώνη Σαμαρά». Είναι κοινό μυστικό ότι η γερμανίδα Καγκελάριος θα επιθυμούσε μια πιο σκληρή υποδοχή. Αυτός είναι ο άνεμος που φυσάει στο Βερολίνο ενόψει ενός καθόλου πληκτικού φθινοπώρου, οπότε το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης θα αποφασίσει για τη συνταγματικότητα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης και η τρόικα θα συντάξει την έκθεσή της για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Ο υπουργός Οικονομικών της Καγκελαρίου έδωσε και χθες το στίγμα των προθέσεων. «Περισσότερος χρόνος δεν θα αποτελούσε λύση στα προβλήματα και ίσως συνεπαγόταν περισσότερα χρήματα», δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Δεν ήταν ο μόνος. «Εκπτώσεις στις μεταρρυθμίσεις δεν υπάρχουν», σημείωσε από την πλευρά του ο αντικαγκελάριος Φίλιπ Ρέσλερ, προσθέτοντας ότι «μια χρονική παράταση, όπως ζητεί η ελληνική κυβέρνηση, δεν θα βοηθήσει περισσότερο». Αντιθέτως, υπέρ κάποιων παραχωρήσεων προς την Αθήνα τάχθηκε ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών, Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Στο ίδιο πνεύμα κινείται ένας άλλος σοσιαλιστής, ο Φρανσουά Ολάντ. Ο γάλλος Πρόεδρος είναι της άποψης ότι η Αθήνα «πρέπει να δει φως στην άκρη του τούνελ» για να μπορέσει να πορευτεί στον δρόμο της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Αλλά αν δεν δοθεί σήμα από το Βερολίνο, δύσκολα θα ανάψει το φως από το Παρίσι.