«Με την ηρωίνη έχασα οικογένεια, φίλους, δουλειές, το ίδιο το σώμα μου»

^«Ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι ζήτημα υγείας κι όχι έγκλημα», δήλωσε πρόσφατα ο βρετανός κωμικός Ράσελ Μπραντ, απεξαρτημένος πια από την ηρωίνη.

Τα ναρκωτικά για τον 37χρονο ηθοποιό ήταν το μέσο απόδρασης από την τραυματική παιδική και εφηβική του ηλικία. Παιδί χωρισμένων γονιών, έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από γείτονά του σε ηλικία μόλις επτά ετών και στην εφηβεία υπέφερε από βουλιμία.

«Ημουν κενός μέσα μου, ένιωθα θλίψη, μοναξιά και υπέφερα από ακαθόριστους πόνους. Υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να έχεις κάποιον μηχανισμό για να διαχειριστείς μια τέτοια κατάσταση είτε κάνοντας χρήση διαφόρων ειδών αναισθητικών, ανάμεσά τους και τα ναρκωτικά, ή κάνοντας απλώς ψώνια στα μαγαζιά. Σε κάποιους, που δεν είχαν ποτέ σχέση με ναρκωτικά, μπορεί να ηχεί παράξενα, αλλά τότε δεν μπορούσα να φανταστώ άλλη τακτική εκτός από τη χρήση ναρκωτικών. Γι’ αυτό και είναι επιβεβλημένη η ύπαρξη προγραμμάτων απεξάρτησης. Μόνος του κανείς δεν μπορεί να καταφέρει κάτι».

Χωρίς τύψεις ο Μπραντ παραδέχεται πως «ήμουν πρεζάκι». Στα 27 του τον είδε να παίρνει τη δόση του σε μια τουαλέτα, σε χριστουγεννιάτικο πάρτι, ο ατζέντης του. Αμέσως τον έβαλε σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ηταν δύσκολα. Χειρότερα όμως ήταν προηγουμένως. Οι συνέπειες των πράξεών του επηρέασαν πάρα πολύ κόσμο, είπε με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «Russell Brand: from addiction to recovery» («Από τον εθισμό στην απεξάρτηση») από το BBC3.

«Η ηρωίνη είναι ένα ναρκωτικό που σου τα παίρνει όλα», δήλωσε εκ πείρας. Εχασε φίλους, οικογένεια, χρήματα, δουλειές, σπίτι, αμάξι και μετά το ίδιο το σώμα του.

Δεν συμμερίζεται εκείνους που υποστηρίζουν πως, θεωρώντας τον εθισμό στα ναρκωτικά ως μια ασθένεια, οι τοξικομανείς αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. «Είναι σαν να λέμε ότι επειδή κάποιος πάσχει από πολιομυελίτιδα δεν πρέπει να του παρέχονται δεκανίκια, ούτε κάποιο φάρμακο. Δεν είναι αντιμετώπιση του προβλήματος αυτή».