«Ποτέ να μην ξεχάσουμε τη Σάμια»

Λίγους μήνες πριν από τους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, όταν ο σομαλικής καταγωγής βρετανός δρομέας μεγάλων αποστάσεων Μο Φάρα προετοιμαζόταν πυρετωδώς για τη συμμετοχή του σε αυτούς, μια συμπατριώτισσά του, επίσης δρομέας, η Σάμια Γιουσούφ Ομάρ, επιβιβαζόταν σε ένα πλοίο με σκοπό να καταφέρει να φτάσει παράνομα από τις ακτές της Λιβύης στις ακτές της Ιταλίας. Μερικές ημέρες μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, ο Μο Φάρα είναι χρυσός ολυμπιονίκης στα 5.000 και στα 10.000 μέτρα ενώ η Σάμια Γιουσούφ Ομάρ είναι νεκρή.

Η μόλις 21 ετών αθλήτρια από τη Σομαλία έχασε τη ζωή της στην προσπάθειά της να βρει μια νέα (και κυρίως πιο ανθρώπινη) ζωή. Σημαιοφόρος της χώρας της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, όπου η νεαρή δρομέας κατάφερε να συγκινήσει το παγκόσμιο αθλητικό κοινό τερματίζοντας τελευταία στην κούρσα των 200 μέτρων γυναικών, η Σάμια Γιουσούφ Ομάρ ήταν το μεγαλύτερο από τα έξι παιδιά μιας φτωχής οικογένειας από το Μογκαντίσου. Γεννημένη το 1991, κόρη ενός μανάβη ο οποίος σκοτώθηκε από μια αδέσποτη σφαίρα, η Σάμια Γιουσούφ Ομάρ ύστερα από τη συμμετοχή της στους Αγώνες του Πεκίνου γύρισε στη χώρα της ευτυχισμένη. «Υπήρξε μια εξαιρετική εμπειρία για μένα. Ημουν σημαιοφόρος της χώρας μου, συναγωνίστηκα με τους καλύτερους αθλητές του κόσμου» είχε δηλώσει η ίδια κατά την άφιξή της στην πρωτεύουσα της Σομαλίας Μογκαντίσου. Πριν από μερικές ημέρες, ενώπιον της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας, ένας άλλος Σομαλός πρωταθλητής, ο Αμπντί Μπιλέ (χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 1987 στη Ρώμη) επωμίστηκε το καθήκον να μιλήσει εκ μέρους της Σάμια καθώς εκείνη πλέον δεν βρίσκεται στη ζωή. «Γνωρίζετε τι τέλος είχε η Σάμια Γιουσούφ Ομάρ;» ρώτησε συγκινημένος ο Αμπντί Μπιλέ τους παρευρισκόμενους σε μια τελετή όπου το τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο σομαλός χρυσός ολυμπιονίκης – με τα χρώματα της Βρετανίας – Μο Φάρα. Η απόλυτη σιωπή που κυριάρχησε έσπασε και πάλι από τα λόγια του Αμπντί Μπιλέ ο οποίος τους πληροφόρησε ότι η Σάμια έχασε τη ζωή της «προσπαθώντας να φτάσει στη Δύση», αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. «Είμαστε ευτυχισμένοι και περήφανοι για τον Μο – πρόσθεσε ο Μπιλέ – αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη Σάμια».

Μήνυμα ανθρωπιάς. «Τα επίσημα στοιχεία σχετικά με τα ναυάγια κάνουν λόγο για 6.000 νεκρούς, αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά, όπως μας αποκαλύπτει η ιστορία της Σάμια, πως τα θύματα αυτών των ταξιδιών της “ελπίδας” είναι πολλά περισσότερα. Ζωές διαλυμένες για τις οποίες κανείς δε θα μιλήσει ποτέ, άνθρωποι που χάθηκαν και κανείς δεν θα τους αναζητήσει. Πρόκειται για ένα θλιβερό φαινόμενο. Σας λέω οπότε ότι εμείς ευχόμαστε οι άνθρωποι αυτοί να συνεχίσουν να έρχονται σε εμάς, να καταφέρουν να αποβιβαστούν στις ακτές μας, να φτάσουν ως αυτές ζωντανοί», δήλωσε αναφορικά με το γεγονός ο δήμαρχος της Λαμπεντούζα Γκιούσι Νικολίνι, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως οι απόπειρες απόβασης αυτών των ανθρώπων στις ακτές της χώρας του (αλλά και της υπόλοιπης Ευρώπης) δεν αποτελούν μια απειλή αλλά μια παράκληση για βοήθεια στην οποία οφείλουμε να ανταποκριθούμε.