«Από τον Φέλερ στη Μέρκελ»

Είχα στο μυαλό μου από μία Γερμανία για κάθε ηλικία. Οταν ήμουν πιτσιρικάς ήταν η Γερμανία του Ρούντι Φέλερ και του ξανθομπάμπουρα Κλίνσμαν. Αργότερα ήταν η Γερμανία από τις διηγήσεις του παππού μου, η χώρα των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπου τον είχαν μεταφέρει. Μετά ήταν η Γερμανία των ιταλών μεταναστών στο Μόναχο και στη Στουτγάρδη, ήταν η Γερμανία με τις απίστευτες τουρίστριες, που τις διεκδικούσαμε σαν βόρειες θεές που έπεσαν από τον ουρανό. Για τους φίλους μου η Γερμανία ήταν η χώρα όπου λειτουργούσαν τα νοσοκομεία, υπήρχε Αστυνομία, τα ζευγάρια έκαναν αχαλίνωτο σεξ και μπορούσες να ανοίξεις καλά εστιατόρια. Τώρα είναι η Γερμανία που καλείται να μας βοηθήσει, που μας επικρίνει, που θέλει να ενταφιάσει την Ευρώπη. Η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ, η οποία κρατά στα χέρια της τις μοίρες όλων μας. Επανέρχονται οι παλιές προκαταλήψεις για μια χώρα για την οποία κυκλοφορούν εξίσου πολλές επιπολαιότητες και στερεότυπα, όσες και για την Ιταλία. Στην πραγματικότητα είναι λάθος να μη βλέπουμε στη Γερμανία την Ευρώπη, αλλά τον οικονομικό πνεύμονα της Ευρώπης, όπως επίσης και η Γερμανία κάνει λάθος όταν μεταχειρίζεται την υπόλοιπη Ευρώπη σαν να μην ανήκει στην Ευρώπη. Η Γερμανία έχει μεταλλαχθεί σε μία αντίφαση. Οσο βοηθά τους άλλους, βοηθά και ταυτόχρονα βλάπτει τον ίδιο τον εαυτό της. Για να κατανοήσουμε τη μοίρα αυτής της χώρας, πρέπει προηγουμένως να λυθεί αυτός ο γόρδιος δεσμός.