«Αλλοθι για τα παλιά κλισέ»

Είναι περίεργο αλλά αδυνατώ να πιστέψω αυτή την ιστορία περί “γερμανικής αλαζονείας”. Σαφώς υπάρχουν βλακώδεις δηλώσεις που θα μπορούσε να ερμηνευθούν μερικές φορές έτσι. Οπως για παράδειγμα, η πρόσφατη του υπουργού Οικονομικών της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ, υποστηρικτή μιας άτακτης εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ας πάρουμε όμως τις δηλώσεις της Ανγκελα Μέρκελ εδώ και δύο χρόνια, όπως επίσης των σημαντικότερων μελών της κυβέρνησής της. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να πλανώνται, η ιδεοληψία τους για λιτότητα και για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς είναι ίσως – θα έλεγα μάλιστα χωρίς αμφιβολία – τρελή. Πρόκειται όμως για αλαζονεία; Γιατί επιδιώκουμε να διατηρήσουμε τη Γερμανία με κάθε τρόπο δέσμια σε αυτόν τον ρόλο ενός “παρελθόντος που δεν θέλει να περάσει;”. Πιστεύω ότι η γερμανική πολιτική τάξη αντιλαμβάνεται σήμερα πολύ πιο συνειδητά αυτές τις παγίδες του παρελθόντος σε σχέση με τότε. Υπάρχει μια βρετανική αλαζονεία, όπως επίσης και στις δηλώσεις ορισμένων γάλλων υπουργών. Υπάρχει – και μάλιστα στην Ελλάδα – μια αδιάκοπη απειλή για καταστροφή η οποία ισοδυναμεί επίσης με ενός είδος αλαζονείας. Ομως τα σχόλια περί γερμανικής αλαζονείας καθησυχάζουν ίσως τους ανθρώπους επιτρέποντάς τους να επαναφέρουν στη ζωή παλιά κλισέ και να αποτινάξουν από πάνω τους την ανάγκη για δικές τους σκέψεις. Κατά την άποψή μου πάντως, δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια.