Μια χελώνα ο τελευταίος επιζών της Καλλίπολης

Ο τελευταίος επιζών της εκστρατείας στην Καλλίπολη αναζητεί νέο σπίτι, 96 χρόνια αφότου μεταφέρθηκε λαθραία στη Βρετανία μέσα στο σακίδιο ενός βρετανού στρατιώτη, ο οποίος την άρπαξε από τις πλαγιές της Καλλίπολης καθώς οι Σύμμαχοι αποσύρονταν έπειτα από την καταστροφική απόπειρά τους να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη.

Σήμερα ο Μπλέικ πιστεύεται πως είναι τουλάχιστον 100 ετών και, αφού πέρασε τα τελευταία 30 χρόνια με τη Μάριον Σκίνερ, ψάχνει για νέο σπίτι. Η 67χρονη Σκίνερ τον απέκτησε από τη χήρα του στρατιώτη αφού έβαλε αγγελία στην τοπική εφημερίδα ότι ψάχνει χελώνες για αναπαραγωγή. Τώρα εγκατέλειψε το χόμπι της και ο Μπλέικ είναι ο τελευταίος από τις 20 χελώνες που είχε.

Η Σκίνερ, η οποία είναι επίσης απόστρατη αξιωματικός, θα ήθελε να επιστρέψει ο Μπλέικ στην Καλλίπολη, όμως αυτό μπορεί να μην είναι δυνατό, καθώς οι χελώνες είναι προστατευόμενα ζώα και απαγορεύεται η διεθνής διακίνησή τους. «Αν υπάρχει στην Καλλίπολη κάποιος που θα μπορούσε να τον πάρει, θα ήταν τέλεια», εξήγησε. «Του αρέσει η λιακάδα και η ζέστη του θερμοκηπίου, έτσι είμαι βέβαιη ότι θα χαρεί να βρεθεί πίσω στο φυσικό περιβάλλον του. Θα ήταν ένα απίστευτο τέλος στην απίστευτη ιστορία του».

ΤΟ ΟΝΟΜΑ. Ο Μπλέικ πήρε το όνομά του από το χωριό Μπλέικνι, στο οποίο επέστρεψε ο αρχικός ιδιοκτήτης του αφού πολέμησε στα Δαρδανέλλια. Το μόνο που ξέρει η Σκίνερ για τον στρατιώτη εκείνο είναι πως η χήρα του, η οποία της έδωσε τον Μπλέικ το 1983, ονομαζόταν «κυρία Μάρις» και πίστευε μέχρι τότε πως ο Μπλέικ ήταν θηλυκή χελώνα. Τώρα τον φροντίζει ένας ανάδοχος ενώ η Λέσχη Χελωνών του Νόρφολκ ψάχνει να του βρει ένα νέο σπίτι, κατά προτίμηση με πρόσβαση σε ασφαλή και ηλιόλουστο κήπο, που θα του προσφέρει μια υγιεινή διατροφή με αγριόχορτα και άγρια λουλούδια. «Οι χελώνες όπως ο Μπλέικ ζουν πολύ πάνω από 100 χρόνια, πράγμα που σημαίνει πως συχνά ζουν περισσότερο από τον ιδιοκτήτη τους», δήλωσε στους «Τάιμς» του Λονδίνου η Ελινορ Τιρτασάνα της Λέσχης Χελωνών. «Ως λέσχη, βοηθούμε τις χελώνες βρίσκοντάς τους νέα σπίτια στα οποία θα μπορέσουν να ζήσουν καλά και όχι απλώς να επιβιώσουν».