[Ιστορίες Συνωμοσίας] Ταξίδια μακρινά ώς την Τζαμάικα

Προσπάθησα να το συζητήσω με φίλους αλλά καταλήξαμε να γίνουμε μαλλιά-κουβάρια. Θα τολμήσει άραγε ποτέ κανείς να ανοίξει το φιαλίδιο με τα τσισάκια του Μπολτ ή θα μείνουμε με την αυταπάτη ότι υπάρχουν καθαροί και βρωμεροί σπρίντερ; Από τη στιγμή μάλιστα που ανιχνεύτηκε νέφτι ακόμη και στον ποπό αθλητών από το Ουζμπεκιστάν, τι περιμένεις; Το λέει κάπου πεντακάθαρα και η Ζακλίν ντε Ρομιγί. Μέχρι κι ο Αλκιβιάδης τάιζε με ενισχυμένο σανό τα αλογατάκια του, εξ ου και η ελλανόδικος του πήρε πίσω τον κότινο που είχε κερδίσει στις αρματοδρομίες.

Εγώ λέω να το πάρουμε απόφαση, να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τις ρέγκε νύχτες που θα ακολουθήσουν. Να πάψει πια ο μπιζιμποντισμός της WADA, η γραφειοκρατία των αντιντόπινγκ επιτροπών και το άσκοπο κυνήγι του φαρμακοτρίφτη. Να γλιτώσουν τ’ αυτάκια μας κι από αφελείς θεωρίες ότι μόνον αθλητές από πλούσιες χώρες έχουν το θράσος ενός Τζάστιν Γκάτλιν, επί παραδείγματι. Πιάστηκε ντοπαρισμένος, ξαναπιάστηκε ως υπότροπος και να τος τώρα σαν να μην τρέχει τίποτα, να πυροβολεί με το δάχτυλο την κορδέλα του τερματισμού χωρίς ούτε ένας τηλεοπτικός σχολιαστής να μπει στον κόπο να μας θυμίσει το βιογραφικό του. Πουρκουά;

Στοιχειώδες, αγαπητέ Γουάτσον: τα λεφτά τα φέρνουν οι σπρίντερ. Για να έχουν μετά τη χαρά τα λιμά της ίδιας υπόθεσης να νιώσουν το άγγιγμα του μετάλλου στο στήθος τους.

Οι ρομαντικοί του κανόε καγιάκ, οι δρομείς των μεγάλων αποστάσεων, οι φιλόσοφοι του δεκάθλου, οι οραματιστές της ιστιοπλοΐας, οι μινιμαλιστές του πινγκ πονγκ, οι εκκεντρικοί του βάδην.

Αν κι εμένα από μικρή δεν μ’ αρέσανε τα χάδια, ήμουνα προσεκτική ιδιαίτερα τα βράδια. Κάπως έτσι τη γλίτωσα από το καζίκι του Κεντέρη και της Θάνου και δεν έκλαψα τότε τα λεφτά μου. Πόσοι και πόσοι δεν είχαν σπεύσει να αγοράσουν πανάκριβα εισιτήρια για τον εθνικό μας θρίαμβο που έπεσε από τη βέσπα – κοινωνία ψεύτρα;

Ενας άλλος λόγος που με κάνει να αποστρέφομαι τα σπριντ και το καλό τους είναι γιατί μέσα μου ισοδυναμούν με τον ρηχό ψυχισμό και την αβαθή σκέψη. Τι να προλάβεις να αναλογιστείς, σε ποια πνευματικά ύψη να αρθείς και σε ποια αυτογνωσία να καταλήξεις όταν σε πιέζει το δευτερόλεπτο να του αλλάξεις τον Ανανία;

Ο Τ. Θεοδωρόπουλος κάνει χρήση της καλοκαιρινής του άδειας.