Εμείς, τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια

«Curiosity» σημαίνει «Περιέργεια». Ούτε καν ενδιαφέρον. Πρέπει, από τη μια, να εκτιμηθεί η ειλικρίνεια της NASA ή όποιου τέλος πάντων βάφτισε έτσι το όχημα που τσουλάει πάνω στον Αρη. Από την άλλη όμως, τέτοιος κυνισμός; Οταν ξεκίνησε η «κατάκτηση του Διαστήματος», όταν τολμήσαν πρώτοι οι Σοβιετικοί, προς δόξαν του σοσιαλισμού τους, να εκτοξεύσουν τη σκυλίτσα που ακόμα περιφέρεται νεκρή γύρω απ’ τη Γη, επικρατούσε μία, υποκριτική έστω, σεμνότητα. «Σπούτνικ» θα πει «δορυφόρος», όνομα και πράγμα δηλαδή. Οι Αμερικάνοι έσπευσαν φουρκισμένοι να αρπάξουν τα ηνία.

Ο Κένεντι δήλωσε πως μέσα σε δέκα χρόνια θα ‘χαν πατήσει τη Σελήνη κι έβαλε νέφτι στον κώλο των επιστημόνων – στο τσακ προφτάσανε την προθεσμία, λες κι άναβαν λαμπάδα στην ψυχή του. Για να δικαιολογηθούν εν μέρει και τα φράγκα που ξοδεύανε, δώσανε στην επιχείρηση επικολυρικές διαστάσεις. Εβγαλαν το διαστημόπλοιο «Απόλλων», δασκάλεψαν στον Νιλ Αρμστρονγκ εκείνη την ατάκα για το μικρό και το μεγάλο βήμα – άνθρωπος – ανθρωπότης, τι κοινότοπη αντιδιαστολή… Κατά την άποψή μας, μεγαλύτερο βήμα έκανε ο Λούις Αρμστρονγκ τραγουδώντας το «Moon River», τον δρόμο του φεγγαριού… Το 1986, με το δυστύχημα του «Challenger», τους κόπηκαν προσωρινά τα πόδια. Εληξε λίγο αργότερα και ο Ψυχρός Πόλεμος, δεν είχαν λόγο πλέον οι Αμερικάνοι να διαγκωνίζονται με τους Ρώσους για το ποιος είναι πιο μάγκας. Στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα τους, τις εντυπώσεις κέρδιζες άμα λάνσαρες το πιο τσίλικο κινητό. Ή άμα έπιανες κάποιον δικτάτορα και τον σκότωνες σε απευθείας σχεδόν μετάδοση… Η αεροδιαστημική ωστόσο προχωρούσε στα μουλωχτά. Προετοίμαζε γεγονότα, ειδήσεις που είτε θα καταναλώνονταν σε περιόδους ανομβρίας είτε θα λειτουργούσαν ως αντιπερισπασμοί για τα οικεία, γήινα, δεινά…

«Curiosity». Ας το παραδεχθούμε. Η περιέργεια μπορεί να σκότωσε τη γάτα, μα ανέβασε τον άνθρωπο στον Αρη. Δεν είναι εντούτοις αυτό λόγος να τον υποδεχθούμε κιόλας, τον απρόσκλητο ρομποτένιο επισκέπτη μας. Εμείς, τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια, κατέχουμε το μυστικό: Μπορούμε να γινόμαστε από στέρεα, υγρά. Από υγρά, αέρια. Κι από αέρια, φανταστικά. Να φτάνουμε δηλαδή στο ανώτατο επίπεδο της ύπαρξης. Φανταστικά λοιπόν – κι ασύλληπτα από τις κεραίες της «Περιέργειας» – θα μπούμε απόψε στο όνειρο ενός πιτσιρικά απ’ τη Δεσκάτη Γρεβενών. Οταν ξυπνήσει, θα μας ζωγραφίσει στην τελευταία σελίδα του βιβλίου Θρησκευτικών του. Στο μεταξύ, η NASA θα χτενίζει το υπέδαφος του Κόκκινου Πλανήτη μας, αναζητώντας τίποτα μικρόβια…

Συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων: «Το σοφό παιδί», «Υπερσυντέλικος», «Λόγια – Φτερά». Τελευταίο βιβλίο του: «Ο κόσμος στα μέτρα του».