Καμία ελπίδα για το καλό. Το κακό θριαμβεύει

^«Το κακό είναι δυνατότερο από το καλό». Δεν το λέω εγώ, ο Τολστόι το λέει. «Ιδιοτελής η φύσις του ανθρώπου». Ούτε αυτό το λέω εγώ, ο Θουκυδίδης το λέει. Αυτές οι δυο φρασούλες νομίζω ότι μου αρκούν για να ερμηνεύσω από τη μια κάθε έγκλημα και από την άλλη τον τρόμο που προκαλεί.

Μπορεί οι καλοί να είναι περισσότεροι από τους κακούς – σύμφωνοι -, αλλά παρ’ όλα αυτά, οι κακοί συνήθως θριαμβεύουν. Και μάλιστα σε όλες τις τάξεις, σε όλα τα επίπεδα, με τον τρόπο του ο καθένας. Μην το ψάχνετε λοιπόν. Αλλωστε είδατε πόσο άνετα ένας πακιστανός κακοποιός κακοποιεί και βιάζει ένα πανέμορφο κοριτσάκι στην Πάρο. Και σε λίγες ημέρες, πάλι στην Πάρο, κάποιοι άλλοι πόσο άνετα ληστεύουν μια τράπεζα και δολοφονούν έναν νέο άνθρωπο γιατί τόλμησε να ανοίξει διάλογο μαζί τους.

Μην το ψάχνετε λοιπόν. Καμιά ελπίδα. Ούτε η ομορφιά – όπως λέγεται – θα σώσει τον κόσμο. Είδατε, ένα τόσο πανέμορφο νησί, η Πάρος, ένα τόσο πανέμορφο κοριτσάκι, η μικρή, και ούτε καν άγγιξε μόλις τη συνείδηση των δολοφόνων. Αντίθετα, κατατρομαγμένοι οι κάτοικοι, κατατρομαγμένοι οι χιλιάδες των τουριστών.

Καμιά ελπίδα. Ούτε η ελεύθερη αγορά ούτε ο ανταγωνισμός ούτε οι τρόικες βλέπω να μας κάνουν πλουσιότερους και καλύτερους – αλλά ούτε ο πολιτισμός, οι τέχνες, οι επιστήμες. Παρότι, όντως, όλα αυτά αναπτύσσονται ραγδαία. Ούτε αυτά κατόρθωσαν να λιγοστέψουν το έγκλημα που συνεχίζει να αναπτύσσεται ταχύτερα.

Και φυσικά, όπως πάντα, ο Θεός συνεχίζει να απουσιάζει. Μάλλον θα ψάχνει και αυτός να μεταναστεύσει σε άλλον, καλύτερο πλανήτη. Ισως η τελευταία ελπίδα μας, για να βρεθεί η βαθύτερη αιτία τόσο αποτρόπαιων εγκλημάτων, να βρίσκεται στους πολιτικούς μας. Αυτοί κάτι θα ξέρουν από εγκλήματα. Μερικοί αφελείς – όπως εγώ – λένε πως μόνο μια καλύτερη παιδεία θα μας σώσει – αλλά πραγματικά καλύτερη. Μιλάμε βέβαια για ουτοπίες.

Ο Κώστας Μουρσελάς είναι συγγραφέας