ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Η συναίνεση των κομμάτων

Παν. Χασαπόπουλος

πρ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΛΤΑ

Παίρνω αφορμή από τη φιλοξενία στην εκπομπή «Πρωινή ενημέρωση της ΝΕΤ» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα την 11/7/2012. Κατ’ αρχήν προς τιμήν του παρουσιάστηκε ευπροσήγορος, καλοσυνάτος, ήρεμος, άνετος, χαμογελαστός, με απαντήσεις στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, άμεσες, ειλικρινείς. Γνώστης όλων των θεμάτων τα οποία απασχολούν τη χώρα και με προτάσεις για τη λύση αυτών.

Η απορία μου είναι γιατί η προσωπικότητα αυτή να μη μετέχει στην κυβερνητική προσπάθεια διασώσεως της χώρας; Η φιλοδοξία κάθε πολιτικού είναι θεμιτή. Αλλά η φιλοδοξία η προσωπική όλων των φιλόδοξων μήπως πρέπει να μετατοπιστεί για το απώτερο μέλλον; Εφόσον φυσικά υπάρξει. Την παρούσα στιγμή η Ελλάδα έχει ανάγκη των υπηρεσιών των προσωπικοτήτων όλων των κομμάτων για τη διάσωση αυτής και του λαού της. Ισως να προβληθεί εδώ, και δικαιολογημένα, η αιτιολογία ότι δεν είναι δυνατή η συνεργασία με κόμματα και πρόσωπα τα οποία, με τις ενέργειές τους, έφτασαν τη χώρα στη σημερινή κακή κατάσταση. Απαντώ ναι. Πράγματι αυτή είναι η αλήθεια. Ομως αλήθεια είναι ότι και η παρούσα στιγμή είναι η τελευταία ευκαιρία για τη διάσωση και απαλλαγή της χώρας από τα δεινά. Εάν σήμερα δεν αντιμετωπιστεί η γενική κατάσταση της χώρας με ενότητα και ομοψυχία, αύριο για την Ελλάδα δεν υπάρχει. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχει μέλλον.

Ο ελληνικός λαός πρόσφατα με τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις που έγιναν ανέθεσε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας κατά κύριο λόγο στους κ.κ. Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα. Αυτούς επέλεξε να χειριστούν και να λύσουν τα προβλήματα της χώρας.

Τι είναι όμως αυτό που τους χωρίζει; Μήπως ο φαρισαϊσμός και ο εγωισμός; Δύο ολέθρια στοιχεία που προκαλούν γενικές καταστροφές όπου υπάρχουν.

Η πρακτική των εισπρακτικών εταιρειών

Ανδρέας Σπ. Κραββαρίτης

ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Τα τελευταία χρόνια έχουν γιγαντωθεί οι λεγόμενες εισπρακτικές εταιρείες που εργάζονται για είσπραξη χρεών πολιτών προς τις τράπεζες. Ο τρόπος παρέμβασής τους είναι άκρως απαράδεκτος και φτάνει ίσαμε απάνθρωπους εκβιασμούς. Δεν γνωρίζω με ποιους όρους έχουν προσληφθεί και εργάζονται κάποια νεαρά άτομα που με απύθμενη θρασύτητα ύφους (κατόπιν οδηγιών!) και κρυμμένα πίσω από μια τηλεφωνική γραμμή, απρόσωπα και ανώνυμα, παραβιάζουν ασύστολα ηθικούς φραγμούς και νομικές διατάξεις, πιέζοντας ασφυκτικά σε έναν πρωτόγνωρο, ανηλεή πόλεμο νεύρων τους συμπολίτες μας, δείχνοντας ότι αγνοούν παντελώς τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Η συμπεριφορά τους είναι επιεικώς ιταμή. Δεν ξέρω αν αντικρίζοντας το πρόσωπο του συνομιλητή τους, θα τολμούσαν «διάλογο» στο ίδιο ποταπό ύφος. Για την ακρίβεια συμπεριφέρονται ως πάνοπλοι σαδιστές ενάντια σε άοπλο «εχθρό». Λόγω της εργασίας μου γίνομαι καθημερινά αποδέκτης φρικτών ιστοριών από πολλούς συμπολίτες μας, ανθρώπους που σε μια προγενέστερη εποχή είχαν προγραμματίσει και σχεδιάσει συνετά τη ζωή τους σύμφωνα με τα τότε εισοδήματά τους, αλλά ήρθε η κρίση που οδήγησε στη γνωστή σε όλους μας οικονομική αφαίμαξη.

Ανεργία, εξαθλίωση, ανέχεια. Με το επίσημο κράτος να χρωστάει και να μη δίνει, να περικόπτει χωρίς έλεος και μολαταύτα να γυρεύει όλο και περισσότερα σε χαράτσια, έκτακτες εισφορές, βαριές φορολογίες κ.λπ. Και πέρα απ’ αυτά οι κατ’ ευφημισμόν εισπρακτικές εταιρείες, που δεν έχουν αντιληφθεί ποσώς τη νέα πραγματικότητα. Και σαν ξεδιάντροποι αγιογδύτες εκβιάζουν οικονομικά εξαθλιωμένους συνανθρώπους μας. Εχουν επίγνωση ότι οδηγούν τον κόσμο σε απόγνωση; Καμιά φορά και σε απονενοημένες πράξεις; Δεν υπάρχει κάποιος αρμόδιος να τους συμμαζέψει; Να τους συγκρατήσει;

Μηχανήματα και ανταλλακτικά

Αναστάσιος Δημητράς

ΚΕΡΚΥΡΑ

Πριν από 15 περίπου χρόνια είχα αγοράσει ένα πανάκριβο τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο μου χάλασε έπειτα από λίγο καιρό και, αντί να μου το επισκευάσουν ή να μου το αλλάξουν, μου συνέστησαν να αγοράσω καινούργιο γιατί δεν υπήρχαν ανταλλακτικά.

Το 2007 ξόδεψε η μικρή και υπερχρεωμένη ξενοδοχειακή επιχείρησή μου των 44 κλινών 55.000 ευρώ κι εγκατέστησε σε όλα τα δωμάτια κλιματιστικά γνωστής εταιρείας. 44 μήνες αργότερα έπαθαν βλάβη μερικά απ’ αυτά στην αιχμή της τουριστικής περιόδου και ώσπου να έρθουν τα ανταλλακτικά από το εξωτερικό χρειάστηκε να μείνουν μερικά διαμερίσματα του ξενοδοχείου μου για πολλές εβδομάδες χωρίς κλιματιστικά με ό,τι αυτό συνεπαγόταν ως προς τα οικονομικά μας, τη σχέση μας με τα τουριστικά γραφεία και τη φήμη του ξενοδοχείου μας.

Προσέξτε, 44 μήνες μετά την αγορά τους δεν υπήρχαν ανταλλακτικά γι’ αυτά στην Ελλάδα κι έπρεπε να παραγγελθούν, για να έρθουν αρκετές εβδομάδες αργότερα από την Αγγλία.

Φέτος μας συμβαίνει κάτι παρόμοιο με άλλη εταιρεία. Κι εμείς ακόμη οφείλουμε στις τράπεζες τα χρήματα που τους πληρώσαμε γι’ αυτά. Κι ύστερα μας ζητάνε να εκσυγχρονίσουμε τα ξενοδοχεία μας, για να τα κάνουμε ανταγωνιστικά. Πριν από λίγο καιρό το ξενοδοχείο μας ήταν πρώτο σε βαθμολογία στην περιοχή με βαθμό 9,70 με άριστα το 10. Υστερα απ’ αυτά έχει κατεβεί -δικαιολογημένα – η βαθμολογία του στο 8,5 και μη χειρότερα!

Είναι πολύ άδικο και καταστροφικό για μας τους μικρούς αυτό που επιτρέπεται να γίνεται με αυτές τις αντιπροσωπείες στην Ελλάδα. Να μπορούν δηλαδή να γεμίζουν τη χώρα μας κάθε μέρα με καινούργια μηχανήματα, για τα οποία σε λίγους μήνες δεν θα βρίσκουμε τα ανταλλακτικά τους και θα μας βγαίνουν άχρηστα. Ας τους επιβληθεί, επιτέλους, με νόμο να φέρνουν λιγότερα και να είναι υποχρεωμένοι να έχουν στις αποθήκες τους έστω στα κεντρικά τα ανταλλακτικά τους για μια τουλάχιστον δεκαετία.

Τα δίδακτρα στο ΕΑΠ

Γιάννης Ζωγραφάκης

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Φτωχοί άνθρωποι και χωρίς χρήματα είναι οι φοιτήτριες και οι φοιτητές του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και αδυνατούν να πληρώσουν την οικονομική συμμετοχή των 650 ευρώ για κάθε θεματική ενότητα, οι οποίες δεν είναι λίγες, είναι τουλάχιστον 12 θεματικές ενότητες. Ο υπουργός Παιδείας – Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Πολιτισμού, καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, πρέπει επιτέλους να καταργήσει την οικονομική συμμετοχή τους διότι η οικονομική τους κατάσταση είναι τραγική και το πρόβλημα της επιβίωσης και της φτώχειας τους είναι τεράστιο. Με ποια λογική σκέψη οι φοιτήτριες και οι φοιτητές του ΕΑΠ που είναι κρατικό δημόσιο πανεπιστήμιο με διεθνές κύρος να πληρώνουν οικονομική συμμετοχή.

Η διδασκαλία της Ιστορίας

Μαρία Μπελδέκου-Μενουδάκου

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Το άρθρο της κ. Αννας Φραγκουδάκη σχετικά με τη διδασκαλία της Ιστορίας στο ελληνικό σχολείο, και η άποψή της ότι την Ιστορία την κατάπιαν ο λαϊκισμός και η προτεραιότητα στο πολιτικό κόστος, μου ενίσχυαν την πεποίθηση ότι «κάτι σάπιο» υπάρχει στον τρόπο που η Ιστορία διδάσκεται στο σχολείο. Ως μαθήτρια, αλλά και ως μητέρα μαθητών, είχα διαπιστώσει ότι η Ιστορία διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία όχι ως επιστημονικό εργαλείο γνώσης του παρελθόντος και σχεδιασμού του μέλλοντος αλλά ως προπαγάνδα. Αντί λοιπόν να αναλωθώ σε επιχειρήματα, νομίζω ότι το παρακάτω θα ενισχύσει την άποψή μου. Ο γνωστός ρουμάνος συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο έχει γράψει: «Οταν ήμουν μαθητής στη Ρουμανία, διδάχθηκα ότι η Ρουμανία ήταν η καλύτερη χώρα με την πιο ένδοξη ιστορία, τον ευγενέστερο λαό και τον πιο γενναίο στρατό. Οταν μετοικήσαμε στη Γαλλία, διδάχθηκα στο γαλλικό σχολείο ότι η Γαλλία είναι η καλύτερη χώρα, με την πιο ένδοξη ιστορία, τον ευγενέστερο λαό και τον πιο γενναίο στρατό. Ευτυχώς δεν μετοικήσαμε σε άλλη χώρα».