Από τις γκαζές στο μοναχικό Ιντερνετ
Εργο που απεικονίζει ψεύτικα κόπρανα και εκτίθεται στη Νέα Εθνική Πινακοθήκη Βερολίνου. Θέλει να θυμίσει ότι πολλά έργα τέχνης καταστράφηκαν στη ναζιστική περίοδο. Αλλά πάει και το μυαλό μας
στην κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει το ευρώ και η αφεντιά μας...
Αγαπητή μου Φοίβη, καλή σου μέρα
Πολλές φορές αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια στην (τότε) πευκόφυτη Αγία Παρασκευή.
Τότε υπήρχε ζωντάνια στη γειτονιά από τις φωνές των παιδιών. Παίζαμε μαζί ομαδικά παιχνίδια. Π.χ. την ημέρα παίζαμε τσιλίκι, καπιτόλι με τις γκαζές, μπόλα, γκρινιάρη – ήταν δώρο της χλωρίνης Κλινέξ μαζεύοντας 5 κουπόνια.
Το βράδυ ήταν το κρυφτό ανάμεσα στα δένδρα μαζί με τα κορίτσια που παίζαμε και το κουτσό στον κήπο μας – έκοβα από την πρασιά φύλλα μολόχας και έκανα τις γραμμές στο τσιμέντο. Παίζαμε και μοσχομύριζαν τα τριαντάφυλλα καθώς ξεχώριζε η μυρωδιά της ντάλιας που είχαμε στον κήπο μας.
Δυστυχώς πέρασαν τα χρόνια και τα πράγματα εξελίχθηκαν προς το καλύτερο! Ας λέμε. Καθώς ήρθε ο καινούργιος ιός της αποβλάκωσης, το περίφημο Ιντερνετ, που σε απομονώνει από τον έξω κόσμο… Ερήμωσαν τα πάντα, δεν ακούγονται πια οι παιδικές φωνές στον δρόμο. Οι νέοι ξαφνικά βρέθηκαν μπλεγμένοι στον ιστό της αράχνης. Αφοσιώνονται αμέτρητες ώρες στον υπολογιστή τους, πλάθοντας έναν εικονικό κόσμο, ζώντας σε μια πλασματική κοινωνία.
Το Ιντερνετ είναι καλό για λίγη ώρα για να διαβάζεις τα νέα της ημέρας από τον ημερήσιο Τύπο, να στέλνεις κανένα μήνυμα σε γνωστό σου. Αλλά έχει και πολλά κακά. Χωρίς να το πάρεις είδηση γίνεσαι εθισμένος όπως ο τοξικομανής.
Περιστατικά με θανάτους νέων μπροστά στον υπολογιστή λόγω πολύωρης παρακολούθησης παιχνιδιών ή περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς νέων εθισμένων από τον «ιό του Ιντερνετ» συμβάλλουν στη δημιουργία «τεράτων» όπως ο αμερικανός φοιτητής του Ντένβερ ή ο Φινλανδός 31χρονος φοιτητής που κατασκεύασε 250 κιλά εκρηκτικά στο σπίτι του και ευτυχώς που τον πρόδωσε η γυναίκα του την τελευταία στιγμή στις Αρχές.
Το σχέδιό του ήταν να τα χρησιμοποιήσει στην επέτειο ενός έτους από το έγκλημα του «μακελάρη» Νορβηγού. Δυστυχώς απ’ ό,τι βλέπω βαδίζουμε σ’ έναν Μεσαίωνα! Ποια είναι η γνώμη σου, Φοίβη μου;
Φιλικά, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι
Οι απαισιόδοξοι θα συμφωνήσουν μαζί σας. Οι αισιόδοξοι λένε ότι κάθε γενιά βλέπει στην επόμενη την καταστροφή της δικής της ζωής, γι’ αυτό και δεν εκτιμά την εξέλιξη. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό δεν μπορεί να το κρίνει παρά η μεθεπόμενη γενιά…