Οι πινακίδες, ο Σεφέρης και τα τρία κακά της μοίρας μας
Αγαπητή Φοίβη,
Δεν με γνωρίζεις ως αναγνώστη της σελίδας σου, ενώ είμαι από χρόνια χωρίς να σου έχω γράψει ποτέ.
Είμαι Αθηναίος, αλλά περιστασιακά βρίσκομαι στη Σύρο, όπου με καλεί ο περιφερειάρχης (πρώην νομάρχης) κάθε χρόνο για την ομιλία στην επίσημη εκδήλωση για το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεδομένου ότι είμαι αντιστασιακός και ανήκω στην (μοναδική εδώ) οργάνωση των Κυκλάδων. Θεώρησα ανοησία να υπάρχουν 4 ή 5 στην Αθήνα και απέφυγα την εγγραφή μου εκεί.
Γνωρίζω όλους τους δρόμους της Αθήνας καλύτερα και από τον παλαιότερο ταξιτζή, αφού ως μηχανικός – εργολήπτης έχω κατασκευάσει και πάρα πολλούς δρόμους σε όλες τις περιοχές της πόλης.
Διάβασα για τον ευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό Re-think Athens, που χρηματοδοτεί και διοργανώνει το Ιδρυμα Ωνάση. Ο τίτλος «Αθήνα: δείτε την πόλη αλλιώς» και η πρόταση για «ανταλλαγή απόψεων στο Ιντερνετ», μέσω της ιστοσελίδας του ευρωπαϊκού διαγωνισμού, που «θα προσφέρει την ευκαιρία και στο ευρύ κοινό, στους κατοίκους και στους επαγγελματίες της Αθήνας εκφράσουν την άποψή τους για το έργο» ακούγονται ωραία!
Μέχρι σήμερα, αγαπητή Φοίβη, τα αρμόδια υπουργεία ήταν ανίκανα να βάλουν το χεράκι τους και να διορθώσουν όλες τις εσφαλμένες πινακίδες κατευθύνσεων της Αθήνας ή ακόμη, έστω απλώς, να καταργήσουν κάποιες με τελείως φανταστικές ενδείξεις!
Απολαύστε: Στην Κηφισίας, προ της στροφής για την Αλεξάνδρας, υπάρχει πινακίδα, στο κέντρο της οδού που γράφει: «Πάρνηθα» και με λατινικά στοιχεία για τους ξένους! Ακριβώς στη στροφή Αλεξάνδρας, πινακίδα που γράφει: «Ομόνοια». Οταν όμως φτάσει ο οδηγός στο τέρμα της Αλεξάνδρας, ο μεν Ελληνας θα σταματήσει, αν έρχεται από επαρχία, συνηθισμένος σε τέτοια να ρωτήσει αν θα στρίψει αριστερά ή δεξιά για την Ομόνοια, ο δε ξένος οδηγός θα μας βρίσει και θα κατανοήσει ότι είμαστε ανίκανοι ως κράτος αλλά και ως λαός, αφού ανεχόμαστε τη μη ύπαρξη πινακίδων που να ανταποκρίνονται σε αυτές της Κηφισίας!
Θα είναι κάποιος τρελός βέβαια να ψάχνει για πινακίδα: «Parnitha». Κάθε μέρα περνάμε από την κεντρικότατη διασταύρωση Βασ. Αμαλίας και Βασ. Ολγας. Υπάρχει από μήνες σπασμένη πινακίδα και άλλες με εσφαλμένες ενδείξεις. Κάθε μέρα περνάει και ο αρμόδιος υπουργός. Ολοι θεωρούν φυσιολογικό να υπάρχουν: «Ε, τι έγινε; παράξενο είναι;».
Ενας από τους δρόμους που είχα κατασκευάσει στην Αθήνα έγινε αιτία να γνωριστώ με τον Σεφέρη και να συζητάμε κάθε ημέρα, τότε που λόγω δικτατορίας είχε σημασία να γνωρίζει τι πίστευε ο κόσμος για τους χουντικούς. Ηταν η οδός Αγρας, δίπλα στο άλσος του Καλλιμάρμαρου. Συζητούσαμε για πολλά, χωρίς να γνωρίζω τι προετοίμαζε. Του έλεγα πως με κυνήγησε η χούντα. Ολες τις ημέρες κατασκευής της οδού έβγαινε από το σπίτι του και παρατηρούσε τις εργασίες, μέχρι την ημέρα που το BBC μετέδωσε μήνυμά του κατά της χούντας. Την επομένη της ημέρας εκείνης έκανα την τελική ασφαλτόστρωση της οδού Αγρας, παρά την αυστηρή εντολή των χουντικών του Δήμου Αθηναίων να σταματήσω τις εργασίες! Γνώριζαν βέβαια οι χουντικοί τις πεποιθήσεις μου, αλλά δεν τολμούσαν να κάνουν κάτι εναντίον μου. Τους είχα πάει σε δικαστήριο όταν θέλησαν να μου κόψουν χρήματα έργου της «φαυλοκρατίας» (όπως ονόμαζαν την προηγούμενη πολιτική κατάσταση) και είχα κερδίσει την υπόθεση!
Οι δικαστές δεν είχαν γίνει τότε χουντικοί!
Με εκτίμηση,
Λεωνίδας Παπαμερκουρίου, Ερμούπολη
Τελικά ίσως να φταίνε και οι αλλοπρόσαλλες πινακίδες που ως χώρα πάσχουμε από έλλειψη προσανατολισμού! Ή μήπως, επειδή πάσχουμε, φτιάχνουμε τέτοιες πινακίδες;
Καταθέστε ό,τι έχετε
Αγαπητή Φοίβη,
Από δηλώσεις διαφόρων πολιτικών περί προστασίας των τραπεζικών καταθέσεων, δηλώσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση, συμπεραίνουμε ότι όλοι οι Ελληνες ευημερούν. Το αποκορύφωμα, η δήλωση του κ. Τσίπρα ότι «οι καταθέσεις του ελληνικού λαού που συγκεντρώνει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας το ΤΤ κ.λπ. κ.λπ.».
Ωστε λοιπόν οι Ελληνες δεν υποφέρουν και οι αμαρτωλές κυβερνήσεις δεν ξεζούμισαν τον «λαό» (αλλιώς πώς θα είχε καταθέσεις;). Σας ερωτώ όμως, αγαπητή Φοίβη, τι γίνεται με εκείνους και με εμάς, που – τρομερή εξαίρεση – δεν έχουν και δεν έχουμε καταθέσεις;
Σας χαιρετώ φιλικά,
Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης, Γερμανία
Είναι απλό: όποιος δεν μπορεί να καταθέσει χρήματα καταθέτει κάτι άλλο. Λ.χ., τα όπλα.