[Αποψη] Ας αρχίσει επιτέλους το ξήλωμα του πελατειακού κράτους

Πάλι μαχαίρια για οριζόντιες περικοπές θέλει να δει η τρόικα να βγαίνουν για να σιγουρευτεί ότι ο στόχος για την εξοικονόμηση 11,6 δισ. ευρώ στη διετία 2013-14 είναι εφικτός.

Ομως, εδώ που φτάσαμε, οι όποιες οριζόντιες περικοπές είναι και άδικες και ξεπερνούν τα όρια της κοινωνικής ανοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι και αντιπαραγωγικές αφού λειτουργούν ισοπεδωτικά πέφτοντας στα κεφάλια όλων με τον ίδιο τρόπο, είτε είναι χρήσιμοι δημόσιοι υπάλληλοι είτε άχρηστοι είτε – στην περίπτωση των συνταξιούχων – πλήρωσαν εισφορές στα Ταμεία τους επί 40 χρόνια είτε βγήκαν νωρίς νωρίς στη σύνταξη.

Από αυτή την άποψη, πολύ σωστά ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας προσπάθησε να πείσει τους τροϊκανούς ότι τώρα είναι η ώρα των πολλών μικρότερων επιμέρους παρεμβάσεων και όχι των οριζόντιων περικοπών. Πρέπει επιτέλους να εντοπιστεί η σπατάλη εκεί όπου πραγματικά υπάρχει και να περικοπεί δραστικά. Περιθώρια υπάρχουν μεγάλα. «Αλλωστε», φέρεται να είπε στους τρεις συνομιλητές του ο υπουργός, «έτσι στήθηκε το πελατειακό κράτος που επιδιώκουμε τώρα να αλλάξουμε. Με πολλές επιμέρους παροχές και άχρηστες δαπάνες εδώ κι εκεί».

Βεβαίως, αυτή η προσέγγιση απαιτεί δουλειά σε πολλά επίπεδα και χρόνο που δεν υπάρχει. Ας γίνει, όμως, έστω μια αρχή. Ας κλείσει ένας άχρηστος φορέας, ας κοπεί εντελώς ένα επίδομα που δόθηκε χαριστικά, αντί να την πληρώσουν όλοι άδικα.

Από ‘κει και πέρα βεβαίως, ας μη γελιόμαστε, τα οριζόντια μέτρα δεν θα τα αποφύγουμε. Με επιμέρους παρεμβάσεις δεν εξασφαλίζονται, δυστυχώς, και μάλιστα σε ελάχιστο χρόνο, εξοικονομήσεις 11,6 δισ. ευρώ. Αλλά και χωρίς αυτές δεν θα αποκατασταθεί ποτέ στην κοινή γνώμη ένα στοιχειώδες αίσθημα δικαίου, που είναι απαραίτητο για να περάσουν τα όποια μέτρα.