Καμπανάκι από τα μετάλλια

Ενα από τα βασικά επιχειρήματα των Αθανάτων της ολυμπιακής οικογένειας προς τους επικριτές των Ολυμπιακών Αγώνων είναι η κληρονομιά που αφήνει η διοργάνωση στην πόλη που τους φιλοξενεί. Δεν εννοούν φυσικά την κληρονομιά των χρεών αλλά υπό μια ευρύτερη έννοια. Σημαντικό είναι και το πώς την αντιλαμβάνονται οι ίδιοι διοργανωτές. Σε μίζες, αρπαχτές και κακοδιαχείριση, σε στάδια – λευκούς ελέφαντες, σε ανυπαρξία αθλητικής κουλτούρας;

Στη Βρετανία, η οποία προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της πως οι Αγώνες μόνο θετικά θα αφήσουν πίσω τους, άνοιξε η συζήτηση για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τα δημόσια σχολεία, τη σύνδεσή τους με τον αθλητισμό. Τον κύκλο άνοιξε ένας σοφός άνθρωπος του αθλητισμού, ο Λόρδος Μόινιχαν, επικεφαλής της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας, ο οποίος διαπίστωσε πως οι μισοί βρετανοί αθλητές που έχουν μέχρι τώρα κατακτήσει μετάλλιο προέρχονται από ιδιωτικά σχολεία, στα οποία φοιτούν μόλις το 7% των παιδιών!

Ψιλά γράμματα γι’ άλλους.