Για πέντε λεπτά θα έχανα το χρυσό

Ηταν το 1968. Εφηβος τότε, ο Στέλιος Μηγιάκης κατέβηκε τα σκαλιά στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Αθηνών και έφθασε μέχρι την αίθουσα όπου γυμνάζονταν οι παλαιστές. Μεταξύ αυτών και ο (μετέπειτα προπονητής του) Πέτρος Γαλακτόπουλος.

«Αν και ήμουν αδύνατος, με φώναξε ο Παναγιώτης Αρκουδέας, προπονητής τότε, και με ρώτησε αν μου αρέσει η πάλη. Απάντησα ναι, και μου είπε “αύριο να έρθεις με σορτσάκι και αθλητικά παπούτσια”. Αυτό κι έγινε. Μόνο που πήγα χωρίς αθλητικά παπούτσια, γιατί εκείνες τις εποχές πού να βρεθούν τα χρήματα για τέτοιες πολυτέλειες. Ετσι, καθαρά από τύχη, βρέθηκα στην πάλη» λέει ο άνθρωπος που χάρισε το πρώτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στην Ελλάδα (Μόσχα 1980) μετά τους Αγώνες της Αθήνας το 1896.

«Μπορεί να έχουν περάσει 32 χρόνια από τη Μόσχα, όμως είναι σαν να ζω κάθε στιγμή λες και εκτυλίσσεται σήμερα» εξομολογείται ο Μηγιάκης. Και συνεχίζει: «Μόχθησα πολύ. Και το χρυσό μετάλλιο ήταν το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας. Οπως δεν θα ξεχάσω ποτέ το πώς ξεκίνησε η προσπάθειά μου στη Μόσχα. Την πρώτη ημέρα, στον πρώτο μου αγώνα, δεν βρίσκαμε το στάδιο. Η αγωνία είχε χτυπήσει κόκκινο. Κάποια στιγμή φθάσαμε στο στάδιο και ο Γαλακτόπουλος έτρεξε να πει στον διαιτητή ότι έφθασα. Ο αντίπαλός μου ήταν ήδη στο ταπί και με περίμενε. Αν είχα αργήσει άλλα πέντε λεπτά, ίσως να είχα χάσει τους αγώνες».