Ούτε ένα τηλεφώνημα
Μπορεί το μετάλλιο του Ηλία Ηλιάδη να ήταν το πρώτο για τα ελληνικά χρώματα, αλλά αυτό το διήμερο στο βάθρο ανέβηκαν άλλοι δύο Ελληνες, έστω και αν δεν αγωνίζονται με την ελληνική ομάδα!
«Θα ήταν ασέβεια προς τη χώρα που με ανέδειξε και με φρόντισε, να ανέβω στο βάθρο με κάτι άλλο πέρα από τη γερμανική σημαία» λέει ο Σιδέρης Τασιάδης
Ο Σιδέρης Τασιάδης πήρε το ασημένιο μετάλλιο με τη Γερμανία στο κανόε-καγιάκ σλάλομ (C1) και ο Κωνσταντίνος Λουλούδης χάλκινο στην κωπηλασία με τη βρετανική ομάδα της οκτακώπου!
Ο πρώτος, όταν ρωτήθηκε από γερμανούς δημοσιογράφους εάν θα κρατήσει και την ελληνική σημαία στο βάθρο απάντησε αρνητικά και πήρε μόνο τη γερμανική.
Σε άπταιστα ελληνικά υπογράμμισε: «Δεν το έκανα πολύ απλά γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν μου προσέφερε τίποτα. Ούτε ένα τηλεφώνημα δεν μου έκανε ποτέ ένας υπεύθυνος για τις κατά καιρούς επιτυχίες μου. Δεν με “διεκδίκησε” κανείς και φυσικά δεν βοήθησε την οικογένειά μου, η οποία μετανάστευσε για να μπορέσει να με μεγαλώσει σωστά. Αντίθετα, η Γερμανία με ανακάλυψε, με ανέδειξε, μου έδωσε όλα τα εφόδια για να αναπτυχθώ αθλητικά. Οχι μόνο με δέχθηκε αλλά και με αποδέχθηκε, αυτή με έκανε αυτό που είμαι. Εκεί μένω, εκεί μεγάλωσα και μεγαλώνω, εκεί έβγαλα σχολείο, εκεί προπονούμαι καθημερινά. Μου παρείχαν προπονητή και ασφάλεια, μου εξασφάλισαν και το επαγγελματικό μου μέλλον εξαιτίας των αθλητικών επιτυχιών μου. Τον Σεπτέμβριο θα διοριστώ και επισήμως στην Αστυνομία και όταν με το καλό σταματήσω τους αγώνες, ξέρω ότι θα έχω μια σταθερή δουλειά. Θα ήταν ασέβεια προς αυτή τη χώρα να ανέβω στο βάθρο με κάτι άλλο πέρα από τη γερμανική σημαία».
Ο Τασιάδης κατάγεται από τον Εβρο. Ο πατέρας του Τάσος είναι από τα Κόμαρα, ένα χωριό που βρίσκεται πιο πάνω από την Ορεστιάδα, η μητέρα του Μαρία από την περιοχή της Ζώνης, ελάχιστα χιλιόμετρα πιο νότια. Μετανάστευσαν οριστικά στη Γερμανία όταν ο Σιδέρης ήταν 10 χρόνων.