Στίγμα

Τα εκατομμύρια του Λιμενικού

Μια ιστορία από αυτές που μπορεί άνετα να σε στείλουν στο γνωστό… ντιβάνι, του επίσης γνωστού ειδικού επιστήμονα, έμαθα χθες και θα τη μεταφέρω όσο πιο λιτά γίνεται. Πενήντα εκατομμύρια ετησίως διαθέτει η Κομισιόν για τον εξοπλισμό του Λιμενικού Σώματος, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά στην είσοδο λαθρομεταναστών στη χώρα-σουρωτήρι, όπως έχει καταγραφεί στα κατά τόπους λεξικά «Μπαμπινιώτη» η Ελλάδα.

Ευρώ δεν έχει εισπράξει έως τώρα η χώρα, παρά το γεγονός ότι στα σύνορα κάθε μέρα γίνεται πάρτι από δουλεμπόρους και δύστυχους λαθρομετανάστες. Ο λόγος; Με την κατάργηση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία ήταν άλλη μια θαυμάσια ιδέα τού περί τον Γιώργο κύκλου, και εκείνος φυσικά την εφάρμοσε ασμένως, οι μεν διοικητικές υπηρεσίες του υπουργείου εντάχθηκαν στο υπουργείο Ανάπτυξης, το δε Λιμενικό Σώμα εντάχθηκε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Σωστά έως εδώ;

Ακόμη να έρθουν

Ελπίζω πως ναι. Συνεχίζω: ως συνήθως στα χαρτιά είναι όλα εντάξει. Στην υλοποίηση είναι που αρχίζουν τα δύσκολα. Εγινε ο διαχωρισμός, διαμοίρασαν τα ιμάτια του Ναυτιλίας τα δύο υπουργεία, αλλά στον δρόμο είχαμε μερικές… απώλειες. Οπως τη Διεύθυνση Προμηθειών. Χωρίς Διεύθυνση, δεν υπάρχουν προμήθειες. Και χωρίς προμήθειες γιατί να αναζητηθούν χρήματα, και μάλιστα εξ ολοκλήρου δωρεάν από την Κομισιόν; Η πλάκα είναι ότι η Κομισιόν έστελνε συνεχώς στην Αθήνα έγγραφα για το τι θα γίνει με τα κονδύλια αυτά που παραμένουν αδιάθετα, η Αθήνα ως συνήθως το «εξέταζε» το θέμα και τα χρήματα έμεναν στις Βρυξέλλες. Τον περασμένο Νοέμβριο κρίθηκε ότι έπρεπε επιτέλους να συσταθεί Διεύθυνση Προμηθειών – τα χρήματα τα οποία προορίζονται για τον εξοπλισμό του Λιμενικού Σώματος (μεταξύ άλλων, και με ένα ειδικά εξοπλισμένο σκάφος), αλλά και την επαναπροώθηση μεταναστών ακόμη να έρθουν. Πολύ απλά, γιατί τώρα παρενέβη η άλλη πονεμένη ιστορία που ακούει στο όνομα γραφειοκρατία, και είναι βαρετό να τη διηγηθώ. Καλό;

Επιχορήγηση με ιστορία

Δεν πολεμιέται αυτό το τέρας, είναι σίγουρο.

Αλλη ιστορία, την οποία επίσης έμαθα χθες και ενισχύει την άποψη που εξέφρασα προηγουμένως. Ο κολλητός του προέδρου Βαγγέλη, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιος Τσαυτάρης (φωτογραφία κάτω), προχώρησε πρόσφατα σε ακύρωση μιας απόφασης του υπηρεσιακού (στην κυβέρνηση Πικραμμένου) υπουργού Ναπολέοντα Μαραβέγια, σχετικά με την κατανομή πιστώσεων ύψους 13,4 εκατ. ευρώ από το πρόγραμμα Leader.

Ρωτώντας πας στην πόλη, λένε• ρωτώντας επίσης μαθαίνεις, λέω εγώ. Η απόφαση που ακυρώθηκε, και την είχε υπογράψει ο κ. Μαραβέγιας μόλις δύο ημέρες πριν από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, είχε όλως τυχαίως μια γενναία επιχορήγηση στην Αναπτυξιακή Εταιρεία Κεφαλονιάς – Ιθάκης, από την οποία όλως τυχαίως κατάγεται ο κύριος υπουργός και στην οποία, όλως τυχαίως, υποστηρίζεται ότι οψέποτε θελήσει να εγκαταλείψει τα καθηγητικά του καθήκοντα θα πολιτευθεί.

Επίσης ο κύριος υπουργός, όλως τυχαίως, σε μια εποχή όπου η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστό και οι επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα αναζητούν χρηματοδότηση με το… δίκαννο, ενέκρινε – πάντα δύο ημέρες πριν από τις εκλογές – επιχορήγηση σε επιχείρηση της Ξάνθης, η οποία είχε να υλοποιήσει έργο επιλέξιμο στο Leader από το… 2007. Περίπου σαράντα ημέρες διετέλεσε υπουργός ο κ. Μαραβέγιας και, ειλικρινά, μόνο μία απορία έχω: Πότε πρόλαβε και (τα) έμαθε τόσο γρήγορα – τα του υπουργείου του, εννοείται. Πού πήγε το μυαλό σας…

«Κακές» παρέες

Το μυαλό των ανθρώπων τρέχει παντού. Και το δικό μου επίσης. Γι’ αυτό, ακούγοντας και χθες το αριστερό αγόρι Αλέξη να επαναφέρει στο προσκήνιο τα σενάρια χρεοκοπίας, εξόδου από το ευρώ, επιστροφής στη δραχμή και όλη αυτή την τρομολαγνεία που ζήσαμε στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, άρχισα να «ψυλλιάζομαι» ότι κάτι τρέχει. Δεν είμαι ακόμη σίγουρος. Ανθρωποι που γνωρίζουν υποτίθεται καλά ό,τι συμβαίνει στα γύρω υποστηρίζουν πως δεν είναι καθόλου τυχαία αυτή η επιστροφή στα παλιά του αγοριού. Λες, αναγνώστη μου, να είχε τελευταία τίποτε «κακές» επαφές; Διερωτώμαι…

Οπως… Τσάβες

Θα το ψάξω εννοείται, δεν θα το αφήσω έτσι. Διότι οι κακές παρέες είναι όπως τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια: έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια. Πάντως, χαιρετίζω από την πλευρά μου τη δέσμευση του προέδρου Τσίπρα ότι οι βουλευτές του κόμματος θα δίνουν το 20% του μισθού τους σε όσους συμπολίτες μας έχουν ανάγκη. Θέλω να ελπίζω ότι θα γίνει και πράξη, παρότι ακροβατεί ανάμεσα στον ακραίο λαϊκισμό και στη χωρίς όρια ψηφοθηρία. Και δεν θα αποδειχθεί κάτι ανάλογο με το δωρεάν (ή φθηνό, δεν θυμάμαι ακριβώς) πετρέλαιο που θα έφερνε από τη Βενεζουέλα ως προσφορά τού φίλου του, Ούγκο Τσάβες (στη φωτογραφία επάνω)…

Με κανέναν

Στη Νέα Δημοκρατία έχουν σήμερα εκλογές, αλλά δεν υπάρχει θέμα: θα εκλεγεί πανηγυρικά γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ο Αθανάσιος Μπούρας, ο οποίος έχει διατελέσει, και αυτός(!), υφυπουργός της χώρας. Το ντέρμπι που αναμένω με κομμένη ανάσα είναι αυτό που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, κατά την εκλογή του νέου γραμματέα του κόμματος, όπου θα αναμετρηθούν Νικήτας Κακλαμάνης, Φίλιππος Ταυρής και Νίκος Νικολόπουλος. Μπροστά στον κίνδυνο να χυθεί αίμα (το κάνω όσο πιο σασπένς γίνεται), το Μέγαρο Μαξίμου με παρακάλεσε να διευκρινίσω ότι δεν στηρίζει κανέναν ο πρόεδρος.

– Συγγνώμη, ρώτησα, πρόκειται για εκλογές σε διαφορετικά κόμματα;

– Οχι, στο δικό μας, μου είπαν.

– Και τότε προ τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός, σημείωσα, κάνοντας τον ανήξερο, ότι δηλαδή τον Ταυρή θέλει το «σύστημα» Σαμαρά και όχι τον Νικήτα που έχει απογαλακτιστεί.

– Τέλος πάντων, εμείς δεν είμαστε με κανέναν, σε ενημερώνω.

Το κατέγραψα ήδη…

Τα του καθρέφτη

Ευκαιρίας δοθείσης, μια και κόβω βόλτες στα περί το Μαξίμου, προειδοποιώ τον φίλο Φαήλο (Κρανιδιώτη) ότι δεν πρέπει να χλευάζει και να οικτίρει (και μάλιστα μέσω twitter) υπουργούς της κυβέρνησης οι οποίοι επιδιώκουν να νικήσουν τον χρόνο κάνοντας διάφορα πάνω τους. Να τους κρίνει από το έργο που παράγουν -αν παράγουν. Τα υπόλοιπα αφορούν τους ίδιους και τον καθρέφτη τους…