Σωσίβιο ιατρικού τουρισμού

Τρεις προτάσεις για την αυτοχρηματοδότηση και την ορθολογικότερη λειτουργία του ΕΣΥ εξετάζει η κυβέρνηση. Κρίσιμος αναπτυξιακός πυλώνας χαρακτηρίζεται ο ιατρικός τουρισμός, ενώ δρομολογείται και η είσοδος ιδιωτών γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία μπαίνουν πλέον υπό αυστηρή αξιολόγηση. Τουλάχιστον δέκα σύγχρονα νοσοκομεία σε ιδιαίτερα δελεαστικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς, όπως στα Χανιά, στην Ηλεία, στην Αλεξανδρούπολη και στην Κέρκυρα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το αρχικό δίκτυο για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού στη χώρα μας.

Οπως λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του ΕΟΦ Γιάννης Τούντας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις το σχέδιο αυτό μπορεί να προσελκύσει σε διάστημα ενός έτους 100.000 τουρίστες αυτού του είδους, αποφέροντας στα νοσοκομεία του ΕΣΥ αλλά και σε ιδιωτικές μονάδες 500 εκατ. ευρώ.

Η τουριστική κίνηση όμως θα αποτελέσει οικονομική «ανάσα» και για τις ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας, οι οποίες θα φιλοξενούν τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Οπως λέει ο κ. Τούντας, ήδη σχεδιάζεται προμελέτη που θα παραδοθεί στο Τουριστικό Επιμελητήριο, ενώ σε δεύτερο στάδιο θα εμπλουτιστεί και από τις προτάξεις των ξενοδόχων. Ετσι, έως τον Σεπτέμβριο αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ένας πλήρης «οδηγός» ανάπτυξης του ιατρικού τουρισμού στην Ελλάδα.

Ο δεύτερος άξονας τον οποίο εξετάζει η κυβέρνηση είναι να δώσει το πράσινο φως σε ιδιώτες γιατρούς να αξιοποιήσουν εκείνες τις δομές του ΕΣΥ που υπολειτουργούν. Είναι ενδεικτικό ότι ο υγειονομικός χάρτης της περιφέρειας είναι κορεσμένος από νοσοκομεία με χαμηλή πληρότητα (20%-60%). Ο κ. Τούντας υπογραμμίζει ότι ένα νοσηλευτικό ίδρυμα είναι βιώσιμο όταν η πληρότητά του αγγίζει το 75%-80%.

Παράλληλα, και όπως προκύπτει από μελέτες, διαπιστώνεται υπερπληθώρα διαθέσιμων κρεβατιών. Ετσι, η δεύτερη πρόταση δίνει το «πράσινο φως» σε ιδιώτες γιατρούς, όπως είναι για παράδειγμα οι μαιευτήρες γυναικολόγοι, να εκμεταλλεύονται τις δομές του ΕΣΥ προσφέροντας «ενοίκιο».

Εξίσου σημαντικό όμως είναι να αξιολογηθεί η κατανομή των κλινικών και των εργαστηρίων, αλλά και του προσωπικού ανά την επικράτεια. Στόχος είναι να αντιμετωπιστεί η ανισοκατανομή των προσφερόμενων υπηρεσιών, να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις, αλλά και να συγκρατηθούν οι δαπάνες σε μονάδες που υπολειτουργούν – όπως χειρουργικές κλινικές στις οποίες δεν γίνονται χειρουργεία επειδή δεν υπάρχει αναισθησιολόγος.