Ζήτησε μια μικρή προκαταβολή

Στις συνεδριάσεις του Eurogroup όταν αλλάζει ο υπουργός μιας χώρας το πρώτο πράγμα που προσέχουν οι ομόλογοί του είναι αν ο νέος υπουργός έχει άνεση στον χειρισμό των οικονομικών όρων. Αν, για παράδειγμα, ο υπουργός χρησιμοποιήσει τον όρο «δημόσιο έλλειμμα» αντί του όρου «δημοσιονομικό έλλειμμα», που είναι ο ορθός, τότε οι πάντες αντιλαμβάνονται ότι για τους επόμενους μήνες καλό θα είναι να διαβουλεύονται με τους κατά τεκμήριο καταρτισμένους συνεργάτες του νέου υπουργού και όχι με τον ίδιο.

Στην περίπτωση του νέου υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας ανάλογο ζήτημα δεν ετέθη. Εχοντας διατελέσει επί σειρά ετών μέλος της πανίσχυρης νομισματικής επιτροπής του Συμβουλίου, όπου συζητιούνται με απόλυτη μυστικότητα και επί της ουσίας όλα τα ευαίσθητα θέματα της ευρωπαϊκής οικονομίας, ο Γιάννης Στουρνάρας αισθάνθηκε χθες και προχθές στις Βρυξέλλες «σαν στο σπίτι του». Ετσι μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας αντελήφθη τι είχε (και τι δεν είχε) νόημα να πει και κινήθηκε αναλόγως.

Το πρώτο πράγμα που θέλησε να πει στην παρθενική εμφάνισή του στο Eurogroup ήταν πως η Ελλάδα έχει απόλυτη επίγνωση πως λόγω της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου έχασε πολύτιμο χρόνο. Ειδικότερα αναγνώρισε ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι του Μνημονίου για το τρέχον έτος θα πρέπει να εφαρμοσθούν ορισμένα μέτρα που ενώ έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή, δεν έχουν υλοποιηθεί και τα οποία θα μπορούσαν να αποφέρουν στα σχεδόν άδεια ταμεία του ελληνικού Δημοσίου ένα ποσό της τάξεως των 3 δισ. ευρώ.

ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ. Ο υπουργός Οικονομικών ανέφερε στους ομολόγους του πως κάποια από τα μέτρα που θεωρούνται άδικα, όπως π.χ. αυτά που αφορούν τα ειδικά μισθολόγια, θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από άλλα ισοδύναμης αξίας και δεσμεύθηκε πως προτού πάρει οποιαδήποτε απόφαση θα έλθει σε συζητήσεις με την τρόικα η οποία καλώς εχόντων των πραγμάτων ως το τέλος Ιουλίου θα έχει συντάξει την έκθεσή της για την Ελλάδα. Μια έκθεση που αν δεν είναι θετική, θα δημιουργήσει ανυπέρβλητα προβλήματα στην ελληνική οικονομία, η οποία αναμένει, περί τον Σεπτέμβριο, την επόμενη δόση των δανείων (της τάξεως των 31 δισ. ευρώ) ως μάννα εξ ουρανού. Και αυτό διότι με τα χρήματα αυτά θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι ελληνικές τράπεζες, θα εξοφληθούν οι ιδιώτες πιστωτές του Δημοσίου, θα εξυπηρετηθεί το εξωτερικό χρέος και εν γένει θα ανασάνει η παντελώς στεγνή ελληνική αγορά. Εχοντας λοιπόν συναίσθηση ότι είναι «καταδικασμένος» να αποσπάσει μια θετική αξιολόγηση από την τρόικα, αλλά και ότι τα ταμειακά διαθέσιμα του ελληνικού Δημοσίου εξανεμίζονται σαν το χιόνι στον καύσωνα, ο υπουργός Οικονομικών ζήτησε εμμέσως πλην σαφώς από τους ομολόγους του να εξετάσουν με ποιους τρόπους θα μπορούσαν τρόπον τινά να δώσουν μια μικρή προκαταβολή στην Ελλάδα και να μην αναμείνουν ώς τον Σεπτέμβριο για την παροχή του συνόλου των 31 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένη απάντηση δεν έλαβε, αν και ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ άφησε σαφώς να εννοηθεί πως σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση των διεθνών δανειακών αναγκών της χώρας δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Για τις εσωτερικές ανάγκες ωστόσο ούτε κουβέντα.

Σε ό,τι αφορά τα έτη 2013 και 2014 επίσης διαβεβαίωσε τους ομολόγους του ότι η Ελλάδα θα πράξει ό,τι είναι δυνατόν για να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα με τους ρυθμούς που προβλέπονται στο Μνημόνιο. Παράλληλα όμως τους προϊδέασε πως από τη στιγμή που η οικονομική ύφεση αποδεικνύεται βαθύτερη για το 2012, ακόμη και αν επιτύχει η Ελλάδα σε απόλυτους αριθμούς τους στόχους για το έλλειμμα και το χρέος, ως ποσοστά επί του ΑΕΠ δεν θα τους επιτύχει. Ως εκ τούτου άφησε να εννοηθεί ότι εκ των πραγμάτων το ζήτημα της χρονικής επιμήκυνσης για την επίτευξη όλων των στόχων θα τεθεί από ελληνικής πλευράς.