Καίγεται η Τροία, Νέρωνα, καίγεταιαιαιαι
Αγαπητή κυρία Φοίβη.
Πάλι καλά που έχουμε τους πολιτικούς μας σε τέτοιες δύσκολες εποχές και με τις γκάφες ή τα λάθη τους και τις υπερβολές τους μας κάνουν να γελάμε, αν όχι να καγχάζουμε.
Τελευταίο παράδειγμα η «κριτική» της Ελίζας Βόζεμπεργκ από τη ΝΔ για τον Γιώργο Παπανδρέου στο twitter: «Ο Γιώργος ως τι δίνει συνέντευξη στο Bloomberg; Ως Νέρωνας που επιχαίρει για τ’ αποκαΐδια της Τροίας; Ελεος πια!».
Το τι της έχουν σύρει από τότε στο Ιντερνετ δεν λέγεται: «Η Ελίζα Βόζεμπεργκ διάβαζε ιστορία, απλά είχαν κολλήσει 153 σελίδες και από τη Ρώμη έφτασε στα Γαυγάμηλα», «Νερώνεια – το χαμένο έπος του Ομήρου», «Το ’40 οι Γερμανοί τορπίλισαν την Ελλη Λαμπέτη», «Η Αννα Γούλα είναι το μπάσταρδο του Καλιγούλα», «Τη φωτιά στην Τροία την έβαλε ο Τσακ Νόρις, γιατί ο Πάρις τού έκλεψε το iPad», «Νενικήκαμεν, είπε ο Λυσίας την ώρα που ο Βόγλης τερμάτιζε τον μαραθώνιο στη Σπάρτη φωνάζοντας “μύγδαλα”!».
Καλά που υπάρχουν κι αυτά και γελάνε λίγο τα χείλια μας.
Με εκτίμηση, Ανδρέας Λοβέρδος (όχι ο υπουργός βέβαια)
Ολα κι όλα, αγαπητέ Ανδρέα. Το Οσκαρ Μεγάαααααλου Ελληνικού Επιτεύγματος της εβδομάδας, για το οποίο κονταροχτυπήθηκε η Ελίζα με τη λαίδη Αντζι, το κέρδισε με το σπαθί της η πρώτη, με διαφορά… ύφους (αφήστε που ήθελε να κάνει κριτική και της ήρθε μπούμερανγκ). Οσο για τις ατάκες που προκάλεσε στον μπαφιασμένο Νεοέλληνα η νικήτρια, η προσωπική προτίμηση είναι: «Το Εσκί Σεχίρ και το Αφιόν Καραχισάρ είναι ονόματα πρωταγωνιστών σε τουρκικά σίριαλ». Πάλι καλά που δεν μας επισκέφθηκε – για να δει και τα χαΐρια μας – από το 1985 ο Μάικλ Τζ. Φοξ προχθές, 27 Ιουνίου του 2012, όπως μας προειδοποιούσε η χρονομηχανή στην ταινία «Επιστροφή στο μέλλον».
Την καφετζού μας μην την κλαις…
Αγαπητή Φοίβη,
Εσείς που ξέρετε τα πολλά κι ο νους σας κατεβάζει, πείτε μου τι να κάνω: να κλάψω ή να γελάσω δυνατά; Διότι διάβασα συνέντευξη του μελλοντολόγου Γιάννη Βαρουφάκη στο ABC της Αυστραλίας και τα είδα όλα: «Δεν μπορούν να διορθώσουν την ελληνική οικονομία. Η ελληνική οικονομία έχει τελειώσει. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια μεγάλη, μεγάλη ύφεση. Η αυξανόμενη κοινωνική οικονομία περνάει έναν μακρύ χειμώνα δυσαρέσκειας. Δεν υπάρχει καμία δύναμη, καμία δύναμη εντός της ελληνικής οικονομίας, εντός της ελληνικής κοινωνίας, που μπορεί να αποτρέψει – φανταστείτε ότι ήμαστε στο Οχάιο το 1931 και ρωτούσαμε: τι μπορεί να κάνουν οι πολιτικοί του Οχάιο για να σώσουν το Οχάιο από τη Μεγάλη Υφεση; Η απάντηση είναι “τίποτα”.
Τι θα συμβεί στη συνέχεια στην Ελλάδα; Εξαρτάται από το τι θα συμβεί στην ευρωζώνη. Ακριβώς όπως αυτό που συνέβη στο Οχάιο εξαρτήθηκε από την άνοδο του προέδρου Ρούζβελτ και του New Deal, αν δεν έχουμε μια νέα συμφωνία για την Ευρώπη, η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρει ανάσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι εάν η Ευρώπη γιατρέψει τις πληγές της, θα γιατρευτεί και η Ελλάδα. Είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση να βρει η ευρωζώνη ένα ορθολογικό σχέδιο για τον εαυτό της. Δεν είναι η επαρκής προϋπόθεση. Η Ευρώπη μπορεί να διορθωθεί, αλλά η Ελλάδα με τη σαθρότητα και τα κακώς κείμενα που τη χαρακτηρίζουν μπορεί να μην ανακάμψει ποτέ. Αλλά έως ότου (και αν) η ευρωζώνη βρει ένα λογικό σχέδιο για να σταματήσει αυτό το ναυάγιο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση, σε ολόκληρη την ευρωζώνη, η Ελλάδα δεν θα έχει καμία τύχη».
Με απορία, Μαρία Λαφαζάνη
Τόοοοοοοσα λόγια, αγαπητή Μαρία, για να πει η κάθε καφετζού, η κάθε αστρολόγα, η κάθε γκουρού της οικονομίας (και παντός του επιστητού συνήθως…) το απόλυτο Τίποτα. Την απόλυτη μπούρδα. Αστήρικτη και πυροτεχνική, κατά το προσφιλές των καφετζούδων. Δείγμα της νεοελληναράδικης αγωγής κι αυτό το «λέω πολλά», από καθέδρας, μεγαλόστομα, για να μην εννοήσω τίποτα, αλλά μόνο να προκαλέσω εντυπώσεις. Σ’ εκείνους που ακούνε τις καφετζούδες πείτε τα.