Οι πολίτες μιλούν

Δημήτρης Μαρτίνης

μαθητής Γ’ Λυκείου, Αθήνα

Υψηλές οι απαιτήσεις

Ηταν φέτος ένας από τους σκληρότερα εργαζόμενους Ελληνες. Η προετοιμασία του 18χρονου Δημήτρη Μαρτίνη για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις άρχισε το περυσινό καλοκαίρι. Ηδη από τις αρχές του φθινοπώρου το καθημερινό πρόγραμμά του περιελάμβανε 7 ώρες μάθημα στο σχολείο, 4 ώρες διάβασμα και 2 έως 4 ώρες μάθημα στο φροντιστήριο. Σύνολο – υπολογίζει ο ίδιος – περίπου 14 ώρες πνευματικής εργασίας την ημέρα. Ο ελεύθερος χρόνος του περιοριζόταν στα απογεύματα της Παρασκευής και του Σαββάτου, όπου έκανε μαθήματα κιθάρας, έπαιζε ποδόσφαιρο και έβγαινε με τους φίλους του. «Παραγωγικότητα για μένα σήμαινε να μπορώ να αντεπεξέλθω σωστά στις απαιτήσεις των μαθημάτων και να προετοιμαστώ ώστε να μπορώ να λύνω όλες τις ασκήσεις», λέει, τονίζοντας πως παρότι είχε φροντίσει να βάλει σε πρόγραμμα την εβδομάδα του – διαβάζοντας και κάνοντας επαναλήψεις – θα μπορούσε να είχε εξοικονομήσει πολύ περισσότερο ελεύθερο χρόνο αν το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν διαφορετικό.

Φέλιξ Παλ

ελεύθερος επαγγελματίας, Βερολίνο

Οχι στα στερεότυπα

Ο 42χρονος Φέλιξ Παλ εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας, μεταφράζοντας τεχνικά κείμενα (όπως συμβόλαια για πατέντες) από τα αγγλικά στα γερμανικά για ένα δικηγορικό γραφείο. «Αποφάσισα να εργαστώ ως ελεύθερος επαγγελματίας, καθώς έψαχνα έναν τρόπο για να αφοσιωθώ σε πράγματα που με ενδιέφεραν, όπως το διάβασμα και η πολιτική», λέει. Δουλεύει από το σπίτι 10 ώρες την εβδομάδα και πληρώνεται 12 λεπτά του ευρώ για κάθε λέξη που μεταφράζει. Οι αποδοχές του αλλάζουν ανάλογα με τη ζήτηση, ενώ υπολογίζει πως κερδίζει σχεδόν 2.000 τον μήνα. Από αυτά, 20% πηγαίνουν σε φόρους, που όπως εξηγεί είναι «πολύ περισσότερα από όσα θα έπρεπε κανονικά να πληρώνει». «Δεν πιστεύω στα στερεότυπα, που αφορούν την παραγωγικότητα των Ελλήνων και των Γερμανών. Προτιμώ να κρίνω μεμονωμένα τους ανθρώπους», προσθέτει.

Χρυσάνθη Κουτσιβίτη

φιλόλογος, Αθήνα

Πίεση στην εργασία

«Παραγωγικότητα για τον έλληνα εκπαιδευτικό δεν σημαίνει μόνο να διεκπεραιώνει σωστά τη δουλειά του, διδάσκοντας το 90% της τάξης συντακτικό ή Ιστορία», λέει η Χρυσάνθη Κουτσιβίτη, φιλόλογος και διευθύντρια του 6ου Γυμνασίου Αμαρουσίου. Οπως εξηγεί, το επάγγελμά της είναι πολύπλοκο, απαιτεί προετοιμασία και σωστή επικοινωνία με τους μαθητές. «Επίσημα, το ωράριό μου είναι 30 ώρες την εβδομάδα. Στην πραγματικότητα όμως εργάζομαι 45 ώρες χωρίς να πληρώνομαι επιπλέον», λέει. Ο ελεύθερος χρόνος της περιορίζεται τις καθημερινές σε μία ώρα διαβάσματος εκπαιδευτικών δικτυακών τόπων την ημέρα. Ο υπόλοιπος αφιερώνεται στην οικογένεια. «Στην καθημερινότητά μου είμαι συνήθως πολύ πιεσμένη», αναφέρει, εξηγώντας πως στα καθήκοντά της προστίθενται συχνά επιπλέον δουλειές. «Ακόμα και πριν από την κρίση, ο μισθός μου ήταν πολύ χαμηλότερος σε σχέση με τα προσόντα και τις ώρες που αφιέρωνα στα ζητήματα του σχολείου, τόσο στο γραφείο, όσο και από το σπίτι», λέει.

Κρίστιαν Ιλίγκες

συνταξιούχος φαρμακοποιός, Βερολίνο

Πρόβλημα η διαφθορά

Ο 64χρονος Κρίστιαν Ιλίγκες συνταξιοδοτήθηκε το περασμένο καλοκαίρι ύστερα από 37 χρόνια προϋπηρεσίας. Σήμερα, υπολογίζει τη σύνταξή του στα 2.000 ευρώ, από τα οποία πληρώνει περίπου 1.000 για ενοίκιο. Στην αρχή της καριέρας του εργαζόταν 30 ώρες την εβδομάδα, ενώ τα τελευταία 8 χρόνια ξεπερνούσε τις 60 ώρες. «Η γερμανική οικονομία φαίνεται σταθερή για τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, είναι εμφανής η ανησυχία για την υπόλοιπη Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή κρίση δεν πρέπει να απομονωθεί στην ΟΝΕ και το ευρώ. Πρόκειται για μια παγκόσμια κρίση», λέει. Στην ερώτηση αν οι Ελληνες είναι τεμπέληδες, απαντά: «Μου αρέσει να βλέπω τους Ελληνες ως προσωπικότητες, όχι ως σύνολο. Δεν γνωρίζω αν είναι λιγότερο παραγωγικοί, ωστόσο θεωρώ πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας παραμένει η διαφθορά».