[Φαινόμενα] Οταν γελάμε με τους πολιτικούς

Ξεκαρδιστική και ανελέητη σάτιρα των πολιτικών ηθών, η αλήστου μνήμης σειρά «Μάλιστα κύριε πρωθυπουργέ» – λέγεται ότι όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ έχανε επεισόδιό της ζητούσε την κασέτα από το BBC – βρήκε την πέραν του Ατλαντικού αντίστοιχή της στο «VEEP», που άρχισε να προβάλλει το HBO τον περασμένο Απρίλιο και που από σήμερα θα αρχίσει να προβάλλεται και στη Βρετανία.

Είναι προφανώς η καταλληλότερη εποχή για να εμφανιστούν παρόμοια τηλεοπτικά προϊόντα σε ένα παγκόσμιο λαϊκό κοινό αγανακτισμένο από τις ψηφοθηρικές τακτικές των πολιτικών, από την απάνθρωπη πλέον γραφειοκρατία και τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία εκείνων που αναρριχώνται σε κυβερνητικές θέσεις.

Μαέστροι οι Βρετανοί στην πολιτική σάτιρα, «δάνεισαν» για τη δημιουργία του «VEEP» την ομάδα δημιουργών της δικής τους μεγάλης επιτυχίας «The Thick of It», οι οποίοι εφάρμοσαν την ίδια αφηγηματική τεχνική του cinema verite. Το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα παραδοσιακού sitcom και του πετυχημένου στυλ «walk and talk» του Ααρον Σόρκιν στην επίσης πολιτική σάτιρα «Στον Λευκό Οίκο» (At the White House), που δίνει την αίσθηση στον θεατή ότι παρακολουθεί live τον φαιδρό παραλογισμό της καθημερινής παραγωγής πολιτικής.

Με την ντοκιμαντερίστικη αισθητική της, η κάμερα ακολουθεί τους πρωταγωνιστές από πολύ κοντά στις καθημερινές τους δραστηριότητες στα γραφεία και στους διαδρόμους των κυβερνητικών κτιρίων, σαρκάζοντας τις συμπεριφορές τους και κυρίως αυτή της αντιπροέδρου (ο τίτλος «VΕEP είναι τα αρχικά VP του Vice President), στο γραφείο της οποίας διαδραματίζεται κυρίως η σειρά. Βασίλισσα της γκάφας η αντιπρόεδρος, η περίφημη Σελίνα, ρωτά διαρκώς τη γραμματέα της: «Τηλεφώνησε ο πρόεδρος;». Και η απάντηση παραμένει στερεότυπα αρνητική «Νο».

Πρόκειται για μια τρελή ιστορία που δείχνει με τον τρόπο της την απόσταση των ίδιων των πολιτικών αλλά και των επικοινωνιακών τους επιτελείων από τα πραγματικά καυτά προβλήματα του λαού. Eνα σατανικό, συστηματικό ξεφλούδισμα της πολιτικής πλάνης που είναι αποτέλεσμα των απίθανων επικοινωνιακών στόχων.

Κεντρικό θέμα είναι ο υποτιθέμενος κορυφαίος πολιτικός στόχος της αντιπροέδρου Σελίνα και της ομάδας της να αντικαταστήσουν σε όλες τις καντίνες της χώρας τα βρωμισμένα πλαστικά κουβέρ με νέα, φτιαγμένα από καλαμπόκι (!). Προκαλούν έτσι την οργή των πετρελαϊκών λόμπι με τα οποία συγκρούονται παθιασμένα. Ενα κλείσιμο του ματιού στην υπόθεση της «πράσινης ανάπτυξης» και στην αλλαγή της οικονομίας μιας χώρας και ενός πλανήτη βασισμένης μέχρι σήμερα στην πετρελαϊκή κατανάλωση; Μπορεί και αυτό, αν και η σάτιρα επικεντρώνεται στις συμπεριφορές της διακυβέρνησης μιας χώρας και στα ήθη του πολιτικού περιβάλλοντος.

Οπως κι αν έχει, το πολιτικό περιβάλλον δείχνει να εμπνέει την τηλεοπτική παραγωγή, καθώς ήδη ετοιμάζεται από το BBC μια δραματική σειρά, αυτήν τη φορά με τίτλο «Ο σύζυγος της πολιτικού» (The politician’s husband), με την Εμιλι Γουάτσον και τον Ντέιβιντ Τέναντ (γνωστό από τον ρόλο του Dr Who), σε σκηνοθεσία του Σίμον Σέλαν Τζόουνς του «Broadwalk Empire».

Πρόκειται για την ιστορία ενός ζεύγους πολιτικών, όπου εκείνος είναι υφυπουργός και ανερχόμενο αστέρι της πολιτικής και εκείνη, όταν παντρεύονται, απλό μέλος σε πολιτικό κόμμα που σιγά-σιγά εμπλέκεται όλο και περισσότερο στο πολιτικό παιχνίδι, για να φτάσει να διεκδικεί και η ίδια να εκλεγεί. Εδώ το στόρι επικεντρώνεται στη σχέση των δυο πολιτικών, στον ανταγωνισμό μεταξύ τους καθώς ανέρχονται στις βαθμίδες της εξουσίας και τις συνέπειες που έχει εν τέλει στον γάμο τους το γεγονός ότι η σύζυγος γίνεται πιο επιτυχημένη από τον σύζυγο.

Πάντως, το είδος που έχει κερδίσει τις καρδιές του παγκόσμιου κοινού παραμένει η πολιτική σάτιρα, με την ευρηματική, μαύρη κωμωδία «Μάλιστα κύριε πρωθυπουργέ» να αποκτά φανατικό κοινό σε 80 χώρες, 3 βραβεία BAFTA και να παραμένει αξεπέραστη.