«Εκείνος ήταν ο μαέστρος κι εγώ η ορχήστρα του»

Eχουν περάσει 13 χρόνια από τότε που ο ενθουσιώδης Ρομπέρτο Μπενίνι πατούσε στις πλάτες των καθισμάτων στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον του Χόλιγουντ για να φθάσει στη σκηνή και να παραλάβει το (ένα από τα συνολικά τρία) Οσκαρ για τη γλυκόπικρη ταινία «Η ζωή είναι ωραία». Εκτοτε είχε ελάχιστη παρουσία στα αμερικανικά κινηματογραφικά δρώμενα, ωστόσο πρωταγωνίστησε στις ευρωπαϊκές ταινίες «Πινόκιο» (2002), «Ο τίγρης και το χιόνι» (2005), πάντα με συμπρωταγωνίστρια τη σύζυγό του Νικολέτα Μπιάνκι.

Να όμως που κάνει εντυπωσιακή επιστροφή στη μεγάλη οθόνη με πρώτο ρόλο στη σπονδυλωτή ρομαντική κωμωδία «Στη Ρώμη με αγάπη» που (επίσης) νευρωτικού Γούντι Αλεν.

Υποδύεται τον Λεοπόλντο Πισανέλο, έναν οικογενειάρχη που για κάποιον άγνωστο λόγο γίνεται διάσημος. Τον οποίο μοιραία σε κάθε βήμα του τον ακολουθεί μίνι στρατιά παπαράτσι και ρεπόρτερ ρωτώντας τον τα πιο απίθανα πράγματα, όπως για παράδειγμα αν φοράει εσώρουχο, κι εκείνος σε απάντησή τους απλώς ξεβρακώνεται.

Ο 59 ετών ηθοποιός, μελετητής του Δάντη, είναι αυτή την εποχή σε περιοδεία ανά την Ιταλία παρουσιάζοντας την επιτυχημένη – one man show – παραγωγή «Ολος ο Δάντης» («Tutto Dante»), στην οποία απαγγέλλει αποσπάσματα από την επική «Θεία Κωμωδία» του σπουδαίου ιταλού ποιητή. Για τη συνεργασία του με τον Γούντι Αλεν μιλάει με τα καλύτερα λόγια. «Δουλέψαμε υπέροχα. Δεν μου είπε σχεδόν τίποτα. Η επικοινωνία μας ήταν σαν εκείνη του μαέστρου με την ορχήστρα του. Επικοινωνούσαμε με τα μάτια μας. Δείχνει εύθραυστος μα συνάμα δυνατός, είναι έντονη προσωπικότητα και γίνεται αντιληπτή η παρουσία του στον χώρο ακόμα κι αν δεν είναι ορατός, διότι νιώθεις ότι μια ιδιοφυΐα σε παρακολουθεί».

Και με αφορμή αυτή τη σύμπραξη ο Μπενίνι εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστούν ξανά «ίσως σε αγγλόφωνη ταινία που να έχει θέμα τη σχέση πατέρα – γιου. Εγώ φυσικά θα κάνω τον πατέρα».

Με αφορμή τη συμμετοχή του στη νέα ταινία του Αλεν διευκρίνισε γιατί τα προηγούμενα 13 χρόνια, δηλαδή μετά τα Οσκαρ για το «Η ζωή είναι ωραία» έως σήμερα, έμεινε μακριά από τα χολιγουντιανά στούντιο. «Φίλοι μου είναι οι Τζιμ Τζάρμους, Στίβεν Σπίλμπεργκ, Τέρενς Μάλικ και κάποιοι ακόμα, όμως ουδέποτε είχα κάποια πρόταση που με κινητοποίησε».

Η περιοδεία του θα ολοκληρωθεί εντός του Σεπτεμβρίου και κατόπιν θα σκεφτεί για την ταινία που θα σκηνοθετήσει. «Για την ώρα δεν έχω σκεφτεί κάτι. Ομως με εμπνέουν οι ταινίες του Φρανκ Κάπρα. Μ’ αρέσει αυτό το είδος συναισθήματος».