[Γράμματα στις ματιές] Η Νομική

Ο λόγος στους αναγνώστες

Ο Δ. Κουτσογιάννης, Αθήνα, γράφει:

Συγκλονισμένοι από την τραγική αυτοκτονία του απελπισμένου γηραιού φαρμακοποιού, αποκαμωμένοι από τον ψυχικό τάραχο των εσχατολογικών τελευταίων 2½ χρόνων και απόλυτα απογοητευμένοι από τις μεταπολιτευτικές πολιτικές μας επιλογές, παρακολουθούμε ακόμη μία φορά ανήμποροι να αντιδράσουμε τα πράγματα να εξελίσσονται ερήμην μας. Οι λιγοστές τούτες σκέψεις γράφονται ως ο πρώτος, δυναμικός τρόπος αντίδρασης στα φαινόμενα αποσύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας, τα απόνερα της οποίας έφθασαν ήδη στις παρυφές της Νομικής Σχολής.

Αφορμή στάθηκε η για ακόμη μια φορά αναστολή της λειτουργίας της Σχολής μας, αυτή τη φορά όχι λόγω κατάληψης αλλά με απόφαση της Κοσμητείας. Μια Σχολή που επιβίωσε δύο Παγκοσμίων Πολέμων, ενός εμφυλίου πολέμου και ων ουκ εστίν αριθμός πτωχεύσεων και δικτατοριών και αγνάντεψε περήφανα το πέρασμα δύο αιώνων γαλουχώντας και λαξεύοντας προσωπικότητες που δόξασαν την πατρίδα μας και ανέδειξαν το έμψυχο υλικό της, κινδυνεύει να ρίξει τίτλους τέλους στη μακρόχρονη προσφορά λόγω εκ των έσω δολιοφθορών και απαξιώσεων.

Βαλλόμενο διαρκώς από την κρατική υποχρηματοδότηση, τα μνημονιακά κουρέματα της ρευστής του περιουσίας και την ενορχηστρωμένη υποβάθμιση συλλήβδην του δημόσιου Πανεπιστημίου, ο βωμός της έρευνας, της επιστήμης και της ελεύθερης γνώμης – ισηγορίας (Σ 16), κινδυνεύει να χαθεί για πάντα, «αυτοκτονώντας ασύστολα», περιχαρακωμένο σε έναν φαύλο κύκλο εσωστρέφειας και αυτοκαταστροφής.

Τους τελευταίους μήνες ο περιβάλλων χώρος της Νομικής Σχολής έγινε άντρο διακίνησης, εμπορίας και χρήσης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, καθώς και υπαίθριο παζάρι προϊόντων απομιμήσεων. Το θέμα πρέπει να λυθεί σε συνεργασία της πανεπιστημιακής κοινότητας με τις αρμόδιες Αρχές.