Sweet home Ελλαδάρα!

Στο τρίγωνο Μέμφις, Νάσβιλ και Μασλ Σόουλς, στον αμερικανικό Νότο, γεννήθηκε ένα μουσικό είδος, μείγμα εκρηκτικό από σόουλ, ριθμ εν μπλουζ και στοιχεία της κάντρι μουσικής, με το πνεύμα του Ξένοιαστου Καβαλάρη και του ανοιχτού δρόμου της περιπέτειας. Και κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’70, από Αλαμπάμα, Τενεσί, Τζόρτζια, Μισισιπή, Φλόριδα «ξεπήδησε» το ροκ του Νότου, από τους λευκούς Αμερικανούς που έδιναν τη δική τους εκδοχή σε αυτόν τον ήχο. Oι Allman Brothers και οι Lynyrd Skynyrd σήκωσαν τη σημαία του. Από τα στούντιο της Sun Records στο Μέμφις, εκεί όπου γεννήθηκε το ροκ εν ρολ και ο Ελβις Πρίσλεϊ ηχογράφησε τα πρώτα του δισκάκια (στα 50s) το νότιο ροκ κρατάει μια συνέχεια.

«Μερικές φορές νιώθουμε σαν να είμαστε από τους τελευταίους που αντιστέκονται ακόμη, σαν να ανήκουμε σε ένα είδος που χάνεται στο ροκ» λέει στο τηλέφωνο ο τραγουδιστής των Lynyrd Skynyrd Τζόνι Βαν Ζαντ. «Αλλά έτσι είναι, προερχόμαστε από την εργατική τάξη που αγωνίζεται και παίζουμε γι’ αυτούς τους ανθρώπους που μπορεί να έχουν μείνει χωρίς δουλειά και να παλεύουν σκληρά για να φέρουν ψωμί στο σπίτι. Αλλά η ιστορία της ανθρωπότητας έχει δείξει πως θα έρθουν και οι καλές εποχές».

Οι Skynyrd είναι παιδιά της παράδοσης. «Εκεί έξω πολλά ροκ συγκροτήματα κάνουν περιοδείες με μεγάλες παραγωγές, σπέσιαλ εφέ κ.λπ. Εμείς; Εμείς όχι. Εμείς στηριζόμαστε στη μουσική μας. Αυτό έχει αξία, η μουσική μας και η σχέση μας με το κοινό. Δεν κοροϊδεύουμε ότι παίζουμε και τραγουδάμε. Και πάντα ζητάμε από τον κόσμο να συμμετέχει».

Ζωντανός θρύλος του southern rock, δίνουν συμβουλή προς νέους ρόκερ: «Να έχετε Σχέδιο Α και Σχέδιο Β!». Το οποίο – εξηγεί ο Τζόνι Βαν Ζαντ – σημαίνει το εξής: «Φόλοου γιορ ντριμ (ακολούθησε το όνειρό σου) αλλά φρόντισε και να μορφωθείς και να σπουδάσεις. Εχει σημασία να κατανοείς και την μπίζνες πλευρά της μουσικής». Σοφός ο Τζόνι.

Σαν όμορφος – πλην άτυχος – Νότος, έχουμε και στην Ελλάδα άξιους του southern rock. Οχι μόνο κοινό αλλά και μπάντες δυνατές που παίζουν αυθεντικά και με συναίσθημα (καμιά σχέση με τον ψυχρό Βορρά). Την πρώτη φορά που πέτυχα τους Down & Out στη σκηνή, μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι τα παιδιά αυτά δεν μεγάλωσαν σε κάποια γωνιά του Τενεσί, ακούγοντας Allman Brothers και Skynyrd – αλλά σε γειτονιά της Αθήνας (στο Μπραχάμι συγκεκριμένα) λειώνοντας πάνω – κάτω τα ίδια βινύλια. Και λειώνοντας σόλες παπουτσιών από το ένα λάιβ στο άλλο.

Στην εποχή της κρίσης και της ανέχειας, οι Down & Out έχουν το όνομα – θα πει «πεσμένος και άφραγκος» αλλά έχουν και τη χάρη τη μουσική να απαντήσουν. Αγαπούν τους Lynyrd Skynyrd και τους Black Keys. H σχέση τους με τον αμερικανικό Νότο; «Ηome is where the heart is» λένε, με άλλα λόγια «Σπίτι είναι όπου βρίσκεται η καρδιά σου» και όπως και οι Skynyrd, άλλωστε, προτιμούν να «αφηγούνται στα τραγούδια τους ιστορίες καθημερινές, ζόρια, προβλήματα, ποτά, ξενύχτια, έρωτες, μπλουζ».

«Ημουν άφραγκος και ήμουν χάλια… Και έχω ταξιδέψει και πολύ» λένε στο «Watch Your Step», από το άλμπουμ τους «Tres Weirdos» που κυκλοφόρησε από την StudioII.

Εχουν κάνει τα χιλιόμετρά τους, με περιοδείες στο εξωτερικό και σαν σαπόρτ των ZZ Top για μεγάλο μέρος της τουρνέ τους. Η σκηνή άλλωστε έχει δυνατούς παίκτες. Τους Dustbowl με τις ροκαμπίλι, ροκ εν ρολ, φολκ εμπνεύσεις, τους Small Blues Trap με μπλουζ – ροκ και όχι μόνο ρίζες, τους Mr Highway με «αmericana» επιρροές και πολλούς ακόμη.