Ποια ράχη, ποιων Ψαρών, ποια ολόμαυρη…
Σαν αφιέρωμα στους τραπεζίτες του ΔΝΤ το έργο των σκανδιναβών καλλιτεχνών Ελμγκριν και Ντράγκσετ, με τα χρυσά κοράκια και τα ολόχρυσα σακούλια – από τη διεθνή έκθεση Art Basel
Για Φοίβη Αθηναίου.
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, / δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά! / Και δεν φταίνε πάντα οι Ξένοι, / που τραβάνε πολύ τη θηλιά!
Είν’ αλήθεια, Κακό μας συμβαίνει, / και το ξέρει ο Ελλην καλά! / Οσο πάει η κρίση βαθαίνει, / η ανάσα του βγαίνει βαριά!
Δημοκόποι λαλούν στα κανάλια / και μοιράζουν, αβέρτα πολλά! / Και γυρνάμε στα ίδια τα χάλια, / που είναι πάντα τόσο παλιά!
Κασιδιάρης, χτυπάει την Κανέλλη, / η Κομμούνα μιλάει πολύ… / Καταβρέχει τη Δούρου… το θέλει, / για να κόψει τη φόρα σ’ αυτή!
Λίγες μέρες εμείναν μονάχα, / για τις νέες αυτές Εκλογές, /και τι μέλλει τέξεται τάχα, / όταν πέφτουν ακόμα μπουνιές!
Βουλευτές θα εκλεγούν με τη λίστα, / στη σειρά καρτερούν σιωπηλά, / ξαγρυπνούν, πολεμώντας τη νύστα, / και ονείρατα βλέπουν γλυκά!
Ας αποβάλουμε, το μεγάλο Εγώ, / ν’ αγωνιζόμαστε για το Κοινό,
συμφέρον δεν θέλουμε ατομικό, / το πνεύμα να είναι ομαδικό!
Ας ενωθούμε για μία φορά, / ν’ αγωνιστούμε για τα Κοινά! / Ετσι θα γράψουμε ξανά Ιστορία, / δείχνοντας σύνεση, μα και σοφία.
Να καταλάβουνε οι πάντες πια / πως είμαστε όλοι σα μια γροθιά, / αγώνα να δίνουμε ομαδικά, / να επιζήσουμε χωρίς δανεικά!
Γιώργος Δ. Κοντός, Σαρωνίδα
Δεν το κάνατε, αγαπητέ Γιώργο, καλύτερα πάνω στων «Ψαρών την ολόμαυρη ράχη» που είναι και πιο ασορτί στις ημέρες μας.