[Αποψη] Το κενό στις υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου είπε ότι αρκεί η ΕΚΤ να πει ότι εγγυάται τις καταθέσεις και ο κίνδυνος κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος θα εκλείψει. Αυτό μπορεί να ακούγεται όμορφα ως απάντηση στο ερώτημα, τι θα γίνει σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές και οι καταθέτες αποσύρουν τα χρήματά τους φοβούμενοι καταγγελία της δανειακής σύμβασης. Οταν όμως πρόκειται για πραγματικά χρήματα, είτε αυτά είναι μικροκαταθετών είτε επενδυτικών κεφαλαίων, οι παράγραφοι και οι προφορικές δεσμεύσεις δεν αρκούν. Ολοι ζητούν να δουν… το χρώμα του χρήματος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Ισπανία. Παρότι οι Ευρωπαίοι συμφωνούν ότι θα στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα της χώρας με 100 δισ. ευρώ, το κόστος δανεισμού της Ισπανίας σκαρφάλωσε στο υψηλότερο σημείο από την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη. Και τούτο διότι οι επενδυτές πωλούν τα ισπανικά ομόλογα επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει ποιος θα βάλει τα λεφτά για τη σωτηρία των τραπεζών, το υφιστάμενο ταμείο EFSF ή ο διάδοχός του, το ESM. Διότι αν χρεοκοπήσει η Ισπανία, στην πρώτη περίπτωση τα ομόλογα που κατέχουν οι επενδυτές θα έχουν την ίδια μεταχείριση με αυτά του EFSF, ενώ στη δεύτερη, το ΕSM θα πληρωθεί πρώτα και μετά οι υπόλοιποι, αν έχουν περισσέψει χρήματα.

Για να εγγυηθεί λοιπόν τις καταθέσεις η ΕΚΤ, πρέπει να εξασφαλίσει τα κονδύλια. Δηλαδή, κάποιοι πρέπει να βάλουν τα λεφτά. Και εδώ είναι που υπάρχει κενό στην απάντηση του κ. Τσίπρα. Οπως ακριβώς και στο πού θα βρεθούν τα λεφτά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την προστασία των καταθετών, αν καταγγείλουμε το Μνημόνιο, για την αύξηση μισθών και συντάξεων, για τις προσλήψεις, για την αύξηση των δαπανών, για, για, για…